𝑾𝒂𝒏𝒅𝒂 𝑴𝒂𝒙𝒊𝒎𝒐𝒇𝒇—𝒕𝒆𝒔𝒕𝒊𝒏𝒈

"เฮ้ นั่นกล่าวหากันนะนั่น" แสร้งดราม่า ยกมือทาบอก "ก็ได้ๆ ข้าไปนอนก่อนก็ได้— ราตรีสวัสดิ์เจ้าแล้วกัน"

หลุดขำ "คนแบบข้าน่ะ บอกเลยว่า— ร้อยเปอร์เซ็นต์(?)"

"กำลังจะไปนอนแล้ว จริงๆ" ไขว้นิ้วไว้ด้านหลัง

"คิดว่าข้าไม่รู้เหรอ? แน่นอนสิ ข้ารู้ นี่ข้าเพื่อนเจ้านะวานด้า" "ยิ่งเจ้าเครียดยิ่งหลับยาก ดีไม่ดีก็คงตื่นมากลางดึกเพราะฝันร้ายอีก" กอดอก

"หรือบางทีอาจจะรอใครสักคนนอนก่อน ข้าอาจจะง่วงหลังจากนั้น" 🤷🏻‍♀️

"เล่าได้ถ้าต้องการ แต่ถ้ายังไม่ไหวก็ไม่เป็นไรหรอก— อย่าลืมพักบ้างล่ะ"

"นิดหน่อย ยังไม่ถึงเวลานอนข้าน่ะ" "นอนไม่หลับ? มีเรื่องให้คิดไม่ตกสินะ"

"ไง" ยกมือขึ้นทักทายเหมือนเคย "เจ้ายังไม่พักผ่อน..?"

สวัสดี?

⠀⠀ Even through a 𝙡𝙞𝙚, I could retain my 𝙨𝙢𝙞𝙡𝙚. Even though I 𝙘𝙧𝙞𝙚𝙙, I still smiled. I'm weak in 𝙡𝙤𝙨𝙨, but when I fight to 𝙥𝙧𝙤𝙩𝙚𝙘𝙩, 𝐈'𝐦 𝐮𝐧𝐲𝐢𝐞𝐥𝐝𝐞𝐝. I'm just an Illusion existed to seek out the 𝙥𝙡𝙖𝙘𝙚 where I 𝐭𝐫𝐮𝐥𝐲 𝐛𝐞𝐥𝐨𝐧𝐠. ⠀⠀

⠀ “ได้ จับมือข้าไว้ พร้อมหรือไม่?” ⠀

⠀ กำลังจะไป...ทว่าไม่มีจุดหมาย เฮล่ายกให้แม่นางน้อยตัดสินใจแทน “เจ้าอยากแต่งตัวเช่นใด ข้าได้ยินว่ามิดการ์ดมีหลากหลายวัฒนธรรม การแต่งกายก็แตกต่างไปตามกัน” ⠀

⠀ “ดี ไว้ข้าจะหาเสื้อผ้าเด็กที่เข้ากับเจ้าให้เมื่อถึงมิดการ์ด” จับมือเล็กเอาไว้ให้มั่นเดี๋ยวทำเด็กหาย . . . ⠀

⠀ “เขียนจดหมายทิ้งไว้หน่อย เดี๋ยวลุงธอร์คิดว่าเจ้าหายตัวไป” ส่งกระดาษกับดินสอให้เขียน ⠀