آبان خونین 🌹

شورشگر دلیر #امیرعلی_میرجعفری سربدار شد یک نام دیگر به لیست اعدام‌ها اضافه شد… امیرعلی میرجعفری؛ جوانی که در اعتراضات بود، و حالا به چوبه دار سپرده شد. وقتی اعتراض جرم می‌شود، اعدام تبدیل به ابزار بقا می‌شود. اما این چرخه تا کجا ادامه دارد؟ آیا این سرکوب‌ها می‌تواند خشم جامعه را خاموش کند؟

سحرگاه خونین تهران؛ ایستاده پای چوبه دار! دیوار مستبد باز هم از خون جوانان وطن رنگین شد. ضحاک زمانه که از طنین گام‌های لرزه‌افکن جوانان در دی‌ماه ۱۴۰۴ به وحشت افتاده، این بار طناب دار را بر گردن بلندای همت «امیرعلی میرجعفری» آویخت. امیرعلی، نه اولین سربدار راه آزادی است و نه آخرینِ ما. او که به جرم دفاع از حرمتِ انسانی و فریاد علیه ستم، به «آتش زدن بساط سرکوب» متهم بود، خود به آتشی بدل شد که خرمن ظلم‌تان را خواهد سوخت. نام جاوید: امیرعلی میرجعفری جرم: آزادی‌خواهی و ایستادگی در برابر سرکوب تاریخ سربدار شدن: ۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ ای جلادان! بشمارید؛ این شانزدهمین ستاره‌ای است که از اسفندماه تا کنون به جوخه اعدام سپردید، اما بدانید که از هر قطره خون این سربداران، هزاران فریاد در خیابان‌ها سبز خواهد شد. حبس‌های طولانی‌مدت و چوبه‌های دار، تنها هراس شما را فریاد می‌زنند. راهش ادامه دارد... #امیرعلی_میرجعفری #IranMassacre‌ #اعتراضات_سراسری

اعدام در سکوت؛ دو نام دیگر- #محمد_معصوم_شاهی و #حامد_ولیدی حامد ولیدی و نیما شاهی، دو زندانی سیاسی مجاهد، بامداد ۳۱ فروردین بدون اطلاع خانواده و وکیل اعدام و جاودانه شدند. این دو در حالی به‌نحو ابلهانه‌ای به «جاسوسی» متهم شدند که یکماه پیش از آغاز جنگ۱۲روزه بازداشت شده بودند. با احتساب این دو، شمار اعضای مجاهدین اعدام‌شده در این ماه به هشت نفر رسید. این اعدام‌ها با شتاب‌زدگی و نقض روندهای قانونی انجام شده‌اند.

شهید راه آزادی، #داوود_سهرابی داوود سهرابی، ورزشکار ۳۰ ساله تهرانی، تجسم زندگانی و تلاش بود که در اعتراضات ۱۸ دی‌ماه با اصابت گلوله به کما رفت. او ۵۰ روز میان مرگ و زندگی مقاومت کرد تا روایتگر ایستادگی در سکوت باشد. وقتی بازگشتی ممکن نبود، خانواده‌اش با تصمیمی بزرگ، اعضای او را اهدا کردند تا راه داوود در بدن‌های دیگران ادامه یابد. او قهرمانی بود که نه تنها در برابر ظلم ایستاد، بلکه با رفتنش به دیگران فرصت دوباره زیستن داد. نام او با شجاعت گره خورده است؛ انسانی که حتی در نبودش، در تپش قلب‌ها و نفس‌های دیگران جاریست. #IranMassacre‌

سحرگاه امروز، دو تن از فرزندان دلیر ایران، #حامد_ولیدی و محمد (نیما) معصوم‌شاهی، جان خود را در راه آزادی فدا کردند و به جمع شهیدان راه آزادی پیوستند. حامد ولیدی، مهندس عمران ۴۵ ساله، و #نیما_شاهی، کارگر فنی ۳۸ ساله، از مبارزانی بودند که برای آزادی ایران ایستادند. آنان در ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ در تهران به‌همراه بستگان خود بازداشت و تحت بازجویی و شکنجه قرار گرفتند. این دو مبارز در مهر ۱۴۰۴ به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران به اعدام محکوم شدند؛ حکمی که تنها بهای ایستادگی آنان در مسیر آزادی بود. رژیم برای پنهان‌کردن چهره واقعی این مبارزان، تلاش کرد با نسبت‌دادن اتهامات ساختگی مانند جاسوسی، آنان را نزد افکار عمومی مخدوش کند؛ در حالی‌که بازداشتشان حتی پیش از وقایع ادعایی صورت گرفته بود. نام و یاد حامد ولیدی و محمد (نیما) معصوم‌شاهی، به‌عنوان دو شهید راه آزادی، در حافظه مردم ایران زنده خواهد ماند.

شهیدان راه آزادی #علی_میرزایی و #عرشیا_نرج_آبادی رفاقت تا پای جان؛ قصه ناتمام علی و عرشیا می‌گویند رفیق جانِ آدم است، اما علی و عرشیا نشان دادند رفیق می‌تواند هم‌سرنوشت آدم باشد. از بازی‌های دبستانی تا ایستادن در خیابان، این دو لحظه‌ای یکدیگر را رها نکردند. عرشیا، همان پسر ۱۸ ساله‌ی ورزشکار و پرانرژی که اولین لبخند خانه‌اش بود، و علی، دانشجوی سخت‌کوشی که پدرش با دست‌های خود او را به بیمارستان رساند تا شاید بماند... اما انگار آسمان برای هردوی آن‌ها جا داشت. داغ فرزند سخت است، اما داغ دو رفیق که با هم پرپر شدند، قلب یک شهر را به درد می‌آورد. ما آرزوهای شما را فراموش نمی‌کنیم. ما یادمان نمی‌رود که برای "عدالت" و "آزادی"، جوانی‌تان را هدیه دادید. نام‌تان بلند، رفاقت‌تان ابدی. 🕯🕊 #IranMassacre‌

تعبیر یک هموطن از سنگ مزار معصومه برآبادی و سه فرزند دلبندش زیباست بخوانید

شهید راه آزادی محمدرضا آهنگر #محمدرضا_آهنگر روز ۱۸دی۱۴۰۴ در اعتراضات خیابان «کاشانی» در فلکه دوم «صادقیه» با شلیک مستقیم گلوله ماموران حکومتی بشهادت رسید تک تیراندازان از بالای مجتمع گلدیس مقابل بیمارستان ابن‌سینا مستقیم سر او را هدف قرار دادند. محمدرضا پیش از حضور در اعتراضات ویدیویی منتشر کرده و خطاب به مخاطبانش در اینستاگرام گفته بود: «میرم برای آزادی میهنم، مهاجرت نکردن مردمم، تو هم مگه نمی‌خوای ایران آزاد بشه؟ پس بریم برای آزادی ایران.» و خود رفت و جاودانه شد #IranMassacre‌

مادر، سه فرزند و یک سنگِ مزار... #معصومه_برآبادی شیرزن ۴۴ ساله همراه با سه جگرگوشه‌اش، محسن ۲۱ ساله، ابوالفضل ۱۳ ساله و امیرمحمد ۱۰ ساله، در نوزدهم دی‌ماه ۱۴۰۴ سبزوار، شانه به شانه هم ایستادند. آن‌ها با هم علیه ظلم فریاد کشیدند، با هم در خون غلتیدند و سرانجام هر چهار نفر در یک مزار آرمیدند. چه حماسه های خاموشی خلق شد اما هرگز شنیده نشد؛ تاریخ به یاد خواهد داشت که آغوش مادر، تا ابد پناهگاهِ ابدی پسرانش شد. خانواده‌ای که با هم ایستادن را معنا کردند و با هم جاودانه شدند. نامشان را به خاطر بسپار... 🖤 #IranMassacre‌

حزب دموکرات کردستان ایران اعلام کرد بعدازظهر جمعه ۲۸ فروردین در حملهٔ موشکی و پهپادی رژیم دو پیشمرگهٔ زن به نام‌های ندا میری و سمیرا الله‌یاری به‌شهادت رسیدند. هم‌چنین یک پدر و پسر هدف قرار گرفتند شاهین آذر برزین به‌شهادت رسید و پدرش نادر به‌شدت مجروح شد. این حملات ضدانسانی را محکوم میکنیم همچنین به خانواده‌های داغدار و حزب دموکرات کردستان ایران تسلیت میگوییم.

شهید راه آزادی #عسل_شفیعی عسل شفیعی، دانشجوی ۲۱ ساله مهندسی کامپیوتر، دختری که فقط یک ترم تا پایان تحصیلش فاصله داشت و می‌توانست خیلی ساده به زندگی معمولی خود ادامه دهد، اما انتخاب کرد در برابر ظلم بایستد و صدای خود را خاموش نکند. روزهایی که خانواده‌اش در جست‌وجوی او میان بیمارستان‌ها و مراکز مختلف می‌گشتند، پر از اضطراب و بی‌خبری بود تا اینکه هشت روز بعد پیکرش را در کهریزک پیدا کردند، در حالی که هنوز هم حقیقت کامل آنچه بر او گذشته در ابهام مانده است. عسل برای اطرافیانش دختری مهربان، جسور و آزادی‌خواه بود، اما امروز فراتر از یک خاطره است؛ او به نماد ایستادگی و مقاومت تبدیل شده، به قهرمانی که نشان داد حتی در سخت‌ترین لحظات هم می‌توان ایستاد و از آرمان آزادی دفاع کرد. نام او زنده می‌ماند، نه فقط در یاد خانواده‌اش، بلکه در دل تمام کسانی که راهش را ادامه می‌دهند و باور دارند که این مسیر با وجود تمام سختی‌ها، به آینده‌ای روشن خواهد رسید. #IranMassacre‌

شهید راه آزادی #خسرو_اسدی پدری رفت تا فردای فرزندان این خاک، تاریک نماند. خسرو اسدی کناری ۴۶ ساله ، قهرمان کشتی گیلک‌تبار، با شلیک مستقیم در جریان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، بشهادت رسید. او که عمری برای اهتزاز پرچم قهرمانی در میادین ورزشی جنگیده بود، این بار جانش را فدای مردمی کرد که صدایشان بود. بغض فریدونکنار به احترام ایستادگی‌ات نخواهد شکست، ای پهلوانِ وطن. #IranMassacre‌

شهید راه آزادی سینا کاظمی «بدرود ای ستاره‌ی کهکشان...» #سینا_کاظمی، تنها ۲۲ سال داشت. دانشجوی ترم آخر مهندسی نرم‌افزار، نوازنده‌ی گیتار و ورزشکاری که رویاهایش را در کوله‌پشتی‌اش گذاشته بود و به خیابان رفت. او نه سلاحی داشت و نه ترسی؛ تنها جرمی که مرتکب شد، ایستادن برای «آزادی» بود. شامگاه ۱۸ دی‌ماه در تهرانپارس، پاسخ فریاد او را با گلوله‌ای از پشت دادند. پنج روز جست‌وجوی تلخ خانواده، در نهایت میان پیکرهای بی‌جان به پایان رسید. سینا رفت، اما نغمه‌ی گیتارش و نامش به‌عنوان بخشی از حافظه تاریخی این سرزمین، هرگز خاموش نخواهد شد. یادش جاودان و نامش بلند. 🕊🎸 #IranMassacre‌ -------- Martyr of the Path to Freedom – Sina Kazemi “Farewell, O star of the galaxy…” Sina Kazemi was only 22 years old. A final-year software engineering student, a guitarist, and an athlete who had packed his dreams into his backpack and stepped into the streets. He carried neither a weapon nor fear; the only “crime” he committed was standing for freedom. On the evening of January 8, in Tehranpars, his voice was answered with a bullet from behind. After five bitter days of searching, his family finally found him among lifeless bodies. Sina is gone, but the melody of his guitar and his name, as part of this land’s historical memory, will never fade. May his memory be eternal and his name forever honored. 🕊🎸

ابوالحسن منتظر؛ سمبل سوگند تا آخرین نفس #ابوالحسن_منتظر…از زندان‌های شاه تا زندان‌های امروز… سال‌ها زندان، بازداشت و فشار…اما یک مسیر ثابت: ایستادگی او گفت: «مجاهد می‌مانم… مجاهد می‌جنگم و مجاهد می میرم…» این فقط یک جمله نیست…یک انتخاب است. چرا این صدا همچنان ادامه دارد؟

شهید راه آزادی #مونا_اسمی گلوله‌ها می‌توانند قلبی را از تپش بازدارند، اما هرگز نمی‌توانند اراده‌ای را که برای رهایی برخاسته، متوقف کنند. تاریخ را کسانی می‌سازند که در تاریک‌ترین لحظات، با دست خالی مقابل گلوله ایستادند. مونا اسمی، مادر ۳۸ ساله، در شب اعتراضات ۱۸ دی‌ماه، فاتحِ خیابان‌های رشت بود. او با آگاهی به تمام خطرها، آغوش امن خانه را ترک کرد تا امنیت و آزادی را برای یک ملت و برای پسرش «امیرعلی» پس بگیرد. ایستادگی او، شورش آگاهانه علیه ظلم بود. ما از زنی حرف می‌زنیم که ترس را به زانو درآورد و با خون خود، مرز میانِ «بودن» و «ماندن» را ترسیم کرد. بدرخش ای ستاره‌ی شب‌شکن، یاد تو چراغِ راه ماست.🕊🕯 #IranMassacre‌

#اکبر_دانشورکار،همیشه در خط مقدم زندانی سیاسی سربدار ‌اکبر دانشورکار؛ از ۱۸ تیر ۷۸ تا قیام‌های اخیر همیشه در صحنه بود. بارها بازداشت شد، شکنجه شد اما عقب ننشست. در نهایت، با حکم اعدام روبه‌رو شد و دهم فروردین۱۴۰۵ جاودانه شد. اما پیش از آن، یک پیام روشن داد: «راه ادامه دارد...» آیا این مسیر متوقف می‌شود؟

شهید راه آزادی #مجید_زنگنه مجید زنگنه فقط ۲۵ سال داشت؛ دانشجوی ادبیات نمایشی بود، اما ترجیح داد زیباترین پرده از نمایش شجاعت را در خیابان‌های مشهد اجرا کند. ماموران خواستند از پیکر بی‌جانش «سناریوی دروغ» بسازند، اما شرافت خانواده‌اش اجازه نداد خون او پایمال شود. آن‌ها چهار روز انتظار کشیدند، توهین شنیدند، اما تن به ننگ «بسیجی» نامیدنِ فرزندِ آزادی‌خواهشان ندادند. مجید، فرزندِ صادقِ مشهد، ستاره درخشانی از کهکشان آزادی ایران شد. #IranMassacre‌

شهید راه آزادی، #ایلیا_ولی‌پور او فقط ۱۸ سال داشت؛ تک‌فرزند و تمامِ امیدِ پدر و مادرش. ۱۸ دی‌ماه در اعتراضات گوهردشت کرج، ایلیا با شجاعتی مثال‌زدنی در برابر سرکوب ایستاد. ابتدا با شلیک گلوله‌های ساچمه‌ای به قفسه سینه‌اش مجروح شد و به زمین افتاد، اما غیرت میهن‌پرستی‌اش اجازه نداد تسلیم شود. وقتی تلاش کرد دوباره برخیزد، نیروهای سرکوبگر با شلیک دو گلوله جنگی از پشت سر، قلب و پهلویش را نشانه رفتند. پیکر غرق در خون او توسط خانمی از میان درگیری‌ها به بیمارستان البرز منتقل شد، اما قلب بزرگ ایلیا دیگر توان تپیدن نداشت. داغ مادر زمانی ابدی شد که بر بالین پیکر غرق در خونِ تک‌فرزندش رسید و چشمان بسته او را برای همیشه بوسید. پیکر این قهرمان میهن را پس از ۵ روز کارشکنی به خانواده‌اش تحویل دادند. ایلیا ولی‌پور در خاکِ وطنی که عاشقش بود ریشه کرد تا نماد ایستادگیِ نسلی باشد که خواستار آزاد زیستن‌اند. #IranMassacre‌