Alireza Jafarkhani

همه‌ی ما فقط حسرت بی‌پایان یک اتفاق ساده‌ایم، که جهان را بی‌جهت یک جور عجیبی جدی گرفته‌ایم.

همون تفکری که ارز مملکت رو گروگان گرفت و هزار مدل روش مقررات گذاشت و آخرش اقتصاد رو به فنا داد، حالا افتاده به جون اینترنت و داره همون وضعیت رو با ایجاد هزار مدل رانت و طبقه در دسترسی به اینترنت تکرار می‌کنه. اینترنت طبقاتی از بیخ اشتباهه؛ ولی به‌جای روبه‌رو شدن با این تصمیم غلط، چسبیدن به قاعده‌مند کردن همون کار اشتباه و دارن یه اشتباه پیچیده می‌سازن که بعداً دیگه هیچ‌کس نتونه گرهش رو باز کنه.

واقعا کسی نگران قیمت خودرو و خانه و اجاره هست؟

حرفهای امروز #وریا_غفوری بعد از برد #استقلال درست و به جاست. #کاپیتان با این سطح از ادب، درس بزرگی به اوباش خارج نشین داد. اوباشی که پوندی حقوق میگیرند، فاوند بگیرِ سیستم های امنیتی اند و تفاوت یک قهرمان در داخل ایران و مبارزان پوشالی اروپا نشین را نمی‌فهمند.[نمی‌خواهند بفهمند؟]

@hamidrasaee جای خالی لیاخوف به شدت احساس میشه. مخصوصا برای تو که هیچ کاری توی مجلس نداری جز خاله زنکی کردن.

سعید جان ما همه به یادتیم و داریم اسمتو فریاد می زنیم تا همه بفهمند چه گوهرهایی رو زندانی کردن. #سعید_سوزنگر

هر بار که اینترنت قطع میشه اولین نفری که بهش زنگ میزنم سعیده. «سعید تو هم قطع شدی؟ چیکار کنیم؟ چرا یه کاری نمیکنی؟» بعد از قطع شدن نت توی دی ماه بهش زنگ زدم، جوابمو نداد. طی این سالها که #سعید_سوزنگر رو میشناسم و باهاش کار میکنم جز دلسوزی و صداقت و پای کاری بودن چیزی ازش ندیدم.

تلاش‌های #سعید_سوزنگر در مبارزه با پدوفیلی ر از زبان خودش بشنویم هروقت بازداشت هم شده باز دغدغه اولش مبارزه با پدوفیلی و کودک‌آزاری بوده جای حامی کودکان در زندان نیست

۱۲ روز بی‌خبری از سرنوشت سعید سوزنگر و امیرحسین صیرفی، از کنشگران حوزه آی‌تی بیش از ۱۲ روز از بازداشت #سعید_سوزنگر، کنشگر حوزه اینترنت، می‌گذرد. اتهامات مطرح‌شده علیه او «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» عنوان شده است. سعید سوزنگر طی سال‌های گذشته به‌طور مستمر در شناسایی و مقابله با کانال‌ها و صفحات مرتبط با کودک‌آزاری و بهره‌کشی جنسی از کودکان در شبکه‌های اجتماعی فعالیت داشته و این بخش، یکی از برجسته‌ترین محورهای کارنامه او به شمار می‌رود. نقش مؤثر او در شناسایی، گزارش‌دهی، مسدودسازی این شبکه‌ها و پیگیری برخورد با گردانندگان آن‌ها بارها مورد توجه فعالان این حوزه قرار گرفته است. او همچنین در افشای شیوه‌های کلاهبرداری اینترنتی و آگاه‌سازی کاربران نسبت به تهدیدهای آنلاین، حضوری فعال و پیگیر داشته است. در همین حال، امیرحسین (ایمان) صیرفی، کارشناس امنیت دیجیتال، روز ۶ بهمن ۱۴۰۴ مقابل محل سکونت خود در تهران بازداشت شده است. با گذشت بیش از ۱۲ روز از این بازداشت، هنوز هیچ اطلاع‌رسانی رسمی یا گزارش موثقی درباره علت بازداشت و وضعیت فعلی او منتشر نشده و خانواده و نزدیکان او در بی‌خبری مطلق قرار دارند. امیرحسین صیرفی پیش‌تر نیز سابقه تحمل بیش از ۷ سال زندان با اتهامات امنیتی را در کارنامه خود دارد. #امیرحسین_صیرفی #سعید_سوزنگر

سعید سوزنگر را آزاد کنید. #سعید_سوزنگر سعید سوزنگر را فراموش نکنیم #IranMassacre

۱۲ روز در بی‌خبری مطلق. امیرحسین صیرفی (ایمان) کجاست؟‌ به چه اتهامی بازداشت شده؟ خانواده‌ش تا کی باید چشم‌انتظار کوچک‌ترین خبری از فرزندشون باشن؟ #امیرحسین_صیرفی #بازداشت_غیرقانونی

یازده روز از بازداشت غیرقانونی ایمان میگذره هنوز خبری ازش نیست. #امیرحسین_صیرفی رو فراموش نکنیم.

اطلاع دادن که سعید سوزنگر بیش از دو هفته است که در انفرادی است و هنوز هیچ اتهام رسمی علیه او مطرح نشده! آنچه ما از سعید دیدیم جز کنشگری و مطالبه گری نبود. سعید روزایی که همه سکوت کرده بودن پیگیر پرونده محتوی کودک آزاری و پدوفیلی در تلگرام بود. karzar.net/287967

امروز یک هفته از بازداشت #امیرحسین_صیرفی می‌گذره. هنوز هیچ اطلاعی از اتهام و محل بازداشتش نداریم. این #بازداشت_غیرقانونی تا کی قراره ادامه داشته باشه؟

برادرم ایمان #امیرحسین_صیرفی همچنان در #بازداشت_غیرقانونی ست. نگرانی از وضعیتش هم هنوز پا برجاست

🔴بازداشت سعید سوزنگر و ایمان صیرفی؛ آیا وزارت ارتباطات ورود خواهد کرد؟ «سعید سوزنگر»، کارشناس و مدرس شبکه، و همچنین کنشگر حوزه اینترنت، بنا بر گزارش‌های منتشرشده در ابتدای بهمن‌ماه بازداشت شده. تا لحظه تنظیم این خبر، هیچ اطلاع رسمی‌ درباره علت بازداشت او منتشر نشده است. همچنین حساب‌های کاربری او در شبکه‌های اجتماعی در روزهای اخیر از دسترس خارج شده‌اند. سوزنگر طی سال‌های اخیر فعالیت‌های مهمی در زمینه مقابله با شبکه‌های کودک‌آزاری در فضای مجازی ایران داشت. در همین بازه زمانی، «ایمان (امیرحسین) صیرفی»، برنامه‌نویس، کارشناس امنیت و کنشگر حوزه اینترنت نیز بازداشت شده است. درباره علت بازداشت و وضعیت او نیز تاکنون اطلاعات رسمی یا موثقی در دسترس قرار نگرفته است. بازداشت فعالان حوزه فناوری و اینترنت، پیش‌تر نیز سابقه داشته است. در سال ۱۴۰۱، «عیسی زارع‌پور»، وزیر وقت ارتباطات، با ورود به موضوع بازداشت برخی فعالان و متخصصان حوزه فناوری اطلاعات، پیگیری‌هایی را در این زمینه انجام داد. با توجه به بازداشت اخیر سعید سوزنگر و ایمان صیرفی، این پرسش مطرح است که آیا وزیر ارتباطات دولت فعلی نیز قصد دارد در چارچوب وظایف خود، پیگیر وضعیت فعالین حوزه فناوری و شفاف‌سازی درباره شرایط آن‌ها باشد یا خیر. وزارت ارتباطات به‌عنوان نهاد متولی سیاست‌گذاری و حمایت از زیست‌بوم فناوری و اقتصاد دیجیتال، پیش‌تر نشان داده است که می‌تواند در چنین مواردی نقش میانجی و حمایتی ایفا کند. سکوت یا اقدام این وزارتخانه در قبال این بازداشت‌ها، می‌تواند نشانه‌ای از رویکرد دولت جدید نسبت به فعالان حوزه فناوری تلقی شود.

بیناموس یه جوری میگه ما هیچ تماسی با ویتکاف نداشتیم انگار آبرام لینکلن ما دم بندر هیوستون اونا پهلو گرفته!

رسیدیم به یاد #سعید_سوزنگر سعید سوزنگر توی ویدیوی جدیدش یه نکته خیلی حیاتی رو درباره "رفع فیلترینگ" مطرح کرده که همه‌مون باید بهش توجه کنیم. قضیه اینه که رئیس‌جمهور به تنهایی زورش به این داستان نمی‌رسه و ما نباید فکر کنیم همه چیز فقط و فقط دست دولته. (۱)

بیانیه‌ی شجاعانه‌ای که امروز توسط انجمن علمی دانشکده‌ی مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف منتشر شد: «چه سودی در علم است، وقتی انسان ارزش ندارد؟» t.me/ssc_public وقتی خون در کوچه‌ها جاری‌ست دیگر سکوت را بر خود روا نمی‌دانیم. دی‌ماه امسال، روزهایی را پشت سر گذاشته‌ایم که شرح آن‌ها زبان را به عجز می‌کشاند. مردمی که به خیابان آمدند تا حقشان را مطالبه کنند، با شلیک مستقیم گلوله به زمین افتادند. نه در میدان جنگ، بلکه در کوچه و خیابان. چند روز بیشتر طول نکشید تا فهرست کشته‌شدگان به اندازه‌ای طولانی شود که تخمین تعدادشان نیز نشدنی تلقی گردد. این فهرست، صرفاً مجموعه‌ای از نام‌ها نیست. هر نام در آن، یک خانواده‌ی داغدار، یک مادر عزادار، یک آینده‌ی نابود‌شده است. این‌ها آدم‌هایی هستند که زنده بودند. زنانی که می‌خواستند زندگی کنند، مردانی که آرزوی آزادی داشتند، دانشجویانی که نمی‌خواستند تن به ذلت زیستن در چنین استبدادی بدهند. دانشجویانی که روزی در همین کلاس‌های درس نشستند، در همین دانشکده‌ها قدم زدند، در همین هوا نفس کشیدند و در میان همین دیوارها گفتند و خندیدند. دانشجویانی چون محمدرضا مرادعلی، ورودی ۹۵ دانشکده‌ی مهندسی کامپیوتر دانشگاه شریف، که در ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ کشته شد و از او، تنها یاد و خاطره‌اش به جا مانده‌است. ما این‌ها را دیده‌ایم. خون روی زمین را، جنازه‌های ردیف‌شده در کهریزک را، دیده‌ایم. شهادت کسانی را شنیده‌ایم که با چشم خودشان مرگ را دیدند. مرگی که از لوله‌ی تفنگ نیروهایی بیرون می‌آمد که وظیفه‌شان حفظ مردم بود، نه قتلشان. و بالاتر از همه، شنیدیم دستور شما را. نه پروردگار، بلکه این اهریمن بود که بر شما نازل شد و از زبانتان سخن گفت که: «بکشید!» و کشتند. بدون تردید، بدون وجدان، بدون رحم. همان مردمی که در روز‌های جنگ از آن‌ها به عنوان «ملت شریف و غیور» یاد می‌کردید، حالا به یک‌باره «اغتشاشگر» و «تروریست» نامیده شدند. همان مردمی که سال‌ها زیر بار سختی و فشار تحمیل‌شده از ستمتان زندگی کردند، حالا «اراذل و اوباش» خوانده شدند. انگار فراموش کرده‌اید که نمی‌توان یک ملت را یک روز به آسمان برد و روز بعد به زمین کوبید. فراموش کرده‌اید که واژه‌ها معنا دارند و حافظه‌ی مردم، کوتاه نیست. کسانی که سال‌ها بر منبرها گفتند «خون بی‌گناه، بنیان حکومت‌ها را فرو می‌ریزد»، امروز یا سکوت کرده‌اند و یا با واژگان آراسته گلوله‌ها را تطهیر نموده‌اند. حق تیرهایی را از خانواده‌ی قربانیان گرفتند که مدعی بودند دشمن نثارشان کرده‌است. همان‌هایی که فریاد می‌زدند «هیهات منا الذله»، امروز ذلیلانه‌ترین سکوت را پیشه کرده‌اند و به تماشای گورستان‌ها نشسته‌اند؛ گورستان‌هایی که با فرمان کسی که خود را معصوم از خطا می‌داند، روزبه‌روز انسان‌های بی‌گناه بیشتری را در خود جای می‌دهند. حالا دیگر وقت انذار و هشدار و سکوت نیست. وقت آن است که بگوییم ما شاهدیم. ما می‌بینیم چه اتفاقی افتاده و هرگز این جنایت را فراموش نخواهیم کرد. جمعی از دانشجویان دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف، ۹ بهمن ۱۴۰۴

هنوز زنده‌ایم ... 😢

Forever begins. 7/7 - To the Moon. 12:30 1404/07/07