blue

โตขึ้นจึงรู้ว่า “การให้อภัยตัวเอง คือ ความเข้มแข็งรูปแบบหนึ่งของชีวิต” เราไม่จำเป็นต้องถูกทุกเรื่อง ไม่จำเป็นต้องเก่งทุกอย่าง และไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบตลอดเวลา เพราะสุดท้ายแล้ว เราก็เป็นเพียงมนุษย์คนหนึ่งที่มีวันที่พลาด มีวันที่อ่อนแอ มีวันที่ตัดสินใจผิดเหมือนกัน หลายครั้งเราใจดีกับคนอื่นเสมอ แต่กลับโทษตัวเองซ้ำ ๆ กับเรื่องเดิมไม่ยอมปล่อย ทั้งที่ในความเป็นจริง การให้อภัยตัวเองไม่ได้แปลว่าเราไม่เรียนรู้จากสิ่งที่เกิดขึ้น แต่มันคือการยอมรับว่า เราสามารถเติบโตได้ โดยไม่จำเป็นต้องเกลียดตัวเองไปพร้อมกัน ชีวิตไม่ต้องการคนที่ไม่เคยผิดพลาด ชีวิตต้องการแค่คนที่ล้มแล้วค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะโอบกอดตัวเองเป็น และเมื่อวันหนึ่งเราเลิกลงโทษตัวเองกับทุกเรื่องที่ผ่านมา ใจของเราจะค่อย ๆ เบาลง สงบขึ้น และกลับมารักตัวเองได้อีกครั้ง

อะไรล่ะ ที่ยังคิดถึงอยู่ทุกคืน?

คนบางคน กว่าเขาจะตกตะกอนความคิด เป็นผู้เป็นคน เป็นคนที่ดี แนะนำคนอื่นได้ ก่อนหน้านี้เขาจมอยู่กับความทุกข์ไม่รู้เท่าไร เล่าให้ใครฟัง เขาก็ไม่ได้อินไปกับเรา เพราะความทุกข์ของใคร มีแต่เจ้าตัวเท่านั้นที่บอกได้ว่าหนักหนาแค่ไหน เพราะงั้นถึงได้ appreciate ผู้คนที่ก้าวผ่านมาได้จนวันนี้