คีต.

“จูบอีกได้ไหม” “ครั้งหน้าไม่ต้องถามแล้วคุณ” “ไม่อยากจูบแล้วหรอ” “เปล่า แค่จะบอกว่าจูบได้เลย”

ออกมาจากความรักที่ไม่เหมาะกับตัวเองได้เร็วขึ้น

แล้วมันก็ล้นทะลักออกมายิ่งกว่านั้น เป็นการอักเสบของหัวใจ, ที่มีใครสักคน เป็นโลกทั้งใบ

แต่ไม่อยากเสียใจแล้วว่ะ

เมษาแม่งใจร้าย

ผมเองก็สดใสได้อย่างคนทั่วไป เพียงแต่ฤดูกาลนี้หม่นหมองเป็นพิเศษ

แม่ไม่เคยบอกว่าให้ทำเพื่อแม่ แม่สอนให้ใช้และให้เลือกเพื่อตัวเองอยู่เสมอ อาจจะเป็นเหตุผลข้อเดียวเลยมั้งที่เราก็อยากใช้ชีวิตเพื่อแม่

เพราะยังรักอยู่ เลยเสียใจ

ถ้าต้องการความรัก ก็อย่าหันหลังคุยกับคนอื่นนานนัก

บางคนเอาแต่บอกว่าทุกคนหันหลังให้ ทั้งที่ตัวเองไม่ยอมหันไปหาใครเลย คนที่ยืนรอก็ถูกมองข้าม คนที่เคยเข้าหาก็ต้องออกมาเพราะถูกปฏิเสธ หลังจากนั้นเขาก็ประกาศว่าเขาโดดเดี่ยว ไม่มีคนเข้าใจ เพราะงั้นคนที่พยายามเข้าใจตลอดมา ก็ดูจะต้องไร้ความหมายไปด้วย ทำเอาความสัมพันธ์แย่ไปหมดเลย

ตอนที่ผมนึกถึงเธอ ผมนิยามคำว่ารักเป็นรักคำเดียวแค่สั้นๆไม่ได้ เพราะสิ่งที่รู้สึกอยู่ข้างในใจนั้นมันเหนือคำว่ารักขึ้นไปอีก

คนที่มั่นคงจริง ไม่ต้องสรุปผลตัวเอง

อยากเป็นลุกชิ้นปลา ขอลอยโง่ ๆ ในเย็นตาโฟต้มยำ

เหมือนได้ผ้าห่มทางจิตวิญญาณเพิ่มอีกหนึ่งผืน

ผมรอให้มันสาย สายแล้ว สายเล่า สายจนเขามารับคุณไป

เป็นคนรักที่เสถียรกับหัวใจดีจัง อยากทำอะไรก็พาทำ อยากอยู่คนเดียวก็ไม่รบกวน แต่พอหายดีจากโรคบ้า เปิดประตูมาก็เจอเขายิ้มให้