เบค่อน

ช่วงทักษิณยิ่งลักษณ์ ที่คนจนไต่ระดับมาเป็นชนชั้นกลาง แล้วพี่แขกบอกว่าชนชั้นกลางเดิมเริ่มรับไม่ได้ที่เห็นพวกชาวบ้านมาเดินห้าง ตอนนั้นก็คิดว่าไม่ขนาดนั้นมั้ง จนมาเจอทวิตแม่ค้าข้างทาง กุเกตเลย มุมมองของคนเมืองอ่ะชอบจะเก็บคนจนไว้ชักว่าวทางศีลธรรม เอาไว้เป็นพรอพเรียกร้องความเท่าเทียม

เอ้า… นึกว่าคนไม่ชอบเพราะทำคอนเท้นท์เที่ยวคนเดียวแต่โป๊ะแตกว่ามีเป็นทีม

ขอคนละ 1 เหตุผล?

ถ้าพอมีเงิน มีเวลา เบื้อ ๆ แล้วตอนนี้ในกรุงเทพ จะไปทำอะไรกันครับ (ที่ไม่ใช่การซื้อของ)

มันมีเหตุผลอยู่นะว่าทำไม fullmetal alchemist ถึงเป็นมังงะที่จบสวยที่สุดในชีวิตของใครหลายคน ในแง่การผูกเรื่องโยงไปถึงตอนจบ ทุกตัวละครที่โผล่มา ทุกสายสัมพันธ์ที่เกิดขึ้น มันมีความหมายเชื่อมโยงไปถึงบทสรุปในตอนท้าย ในทางพล็อตคือแทบไม่มีดีเทลไหนที่อาจารย์วัวแกเขียนมาแล้วสูญเปล่าเลย

ช่วงนี้เคสทวงหนี้ ประจานหนี้พวกอินฟลู แอคคนตามเยอะๆในไอจี ติ้กต้อกคือขึ้นฟีดเฟสบุคเยอะมาก แต่ละคนคือใช้ชีวิตหรูติดแกลมทั้งนั้น บางคนคือต้องชิงสารภาพโพสต์ก่อนตรงๆว่าตอนนี้ไม่มีเงิน น่าจะแจ้งเจ้าหนี้ทุกเจ้าพร้อมกัน เดาว่า ทุกคนเดือดร้อนกันหมด แบรนด์งดจ้างรีวิว ลูกค้าไม่ซื้อของเหมือนเดิม คนเคยได้เงินง่ายๆ พอไม่ง่าย ก็ต้องไปหากู้มาเพื่อประคองให้ชีวิตยังแกลมได้เหมือนเดิม หนี้ยิ่งพอกพูน เจ้าหนี้ก็ตามหนี้ยาก ก็ต้องประจาน ลูกหนี้จะได้แอคทีฟบ้าง เอาจริงแอบคิดว่า ไม่ว่ารวยหรือจน การใช้เงินเกินตัวคือ หนทางสู่หายนะหมด การใช้หนี้นี่เป็นความรู้สึกที่บั่นทอนสภาพจิตใจที่สุดแล้ว เราก็เคยเป็นหนี้มาก่อน ขนาดตอนนั้นยอดแค่แสนเดียว (สมัยติ่ง รูดปรื้ดตลอด) ทุกวันนี้หาเงินได้เยอะกว่าเดิมแบบมากๆ แต่แค่จะเล่นเปียแชร์กับเพื่อนกลุ่มเล็กๆ ขำๆ ยังรู้สึกเหมือนติดหนี้คนอื่นเลย ไม่เอาดีกว่า เข็ด ใช้แค่เท่าที่มี ไม่เอาเงินอนาคต หรือเงินคนอื่นมาใช้เด็ดขาด มันเหนื่อยนะ 🥹