Ardy 🇮🇷

خامنه‌ای فقط منابع یک کشور را مصرف نکرد، انسان را هم مصرف کرد. مکتبی ساخت که در آن مرگ بالاترین افتخار شد و پیشرفت ایران به امت اسلام گره خورد؛ آن هم به ضعیف‌ترین تاپاله هایش حماس، حزب‌الله و حشدالشعبی. گرهی که امروز به گره کور تبدیل شده است. مردم ایران را در وضعیتی عجیب گرفتار کرد؛ میان امید و ناامیدی. اما حتی در ناامیدی هم ناامید نیستند؛ هر لحظه ساعت را می‌شمارند و چشم به نشانه‌ای واقعی دوخته‌اند. نه امید خام را می‌پذیرند و نه رویافروشی را. شبی با ترس خاموشی ایران می‌خوابند، شبی با نگرانی توافق با پسماندهای رژیم، چون قالیباف و پینک پنگ مذاکرات ورشکسته، و شبی دیگر با زمزمه بازی‌های بزرگ پشت پرده، ترامپ و نتانیاهو وقتی آینده از دسترس عقل جمعی خارج شود، جامعه به مصرف‌کننده شایعه و اضطراب تبدیل می‌شود. اما تا وقتی امید زنده است، ناامیدی محکوم به شکست است؛ و همین انتظار، نخستین نشانه فتح و پیروزی است.

100 days ago, on January 8th and 9th, millions of Iranians took to the streets knowing the price they might pay. More than 40,000 heroes paid that price for Iran's dignity, liberty, and freedom. Young women tore off their headscarves in front of armed security forces. Students organized, marched, and faced plainclothes agents on campuses. Teachers, lawyers, and workers walked off their jobs. Shopkeepers shuttered their stores in solidarity. Millions of ordinary people did extraordinary things in city after city in an epic display of national unity. The regime answered with bullets, mass arrests, and show trials and executions. Facing an inhuman evil, Iranians showed superhuman bravery. More than 40,000 gave their lives. My compatriots kept going and their courage belongs to history. This is the final battle and they are preparing to win the war against the Islamic Republic. In this battle to reclaim our nation, I will not stop fighting until the day they are free. We hope the world will be with us. Whether it is or not, our fight will continue and we will liberate Iran.