Mehmet

Uzaklardan yağmur bulutları gelir senin için Kim bilir ne kadar güzeldir çiçek olmak Güneşe meftun, yağmura aşık, toprağa tutkun Kim bilir ne kadar güzeldir tenini okşayan bir damla olmak.

Bir şemsiyeye sığardı belki dünya Ama biz hep ıslandık Sen başka sokaklara yürüdün Ben aynı yerde bekledim Ve dünya, Bir şemsiyeye sığmayacak kadar büyüdü sensiz.

Akşam üstü bir yağmurla Uğra bana ben ölmeden Kapım açık çayım ocakta Gir içeri bir akşam üzeri kimselere görünmeden Kokunu bırak ben ölmeden

Çok Bekledim seni Zamanı belirlemek güç Tarihin taşlara yazılmasından beri mi Kaç yüzyıl oldu bilmiyorum

Bir şey var aramızda Onu buldukça kaybediyoruz isteyerek Fakat ne kadar saklasak nafile Bir şey var aramızda Senin gözlerinde ışıldıyor Benim dilimin ucunda

Birini sevmek, sevdiği insanın hatalarına sığınak olabilmektir.

Sevgi anlaşmak değildir nedensiz de sevilir Bazen küçük bir an için ömür bile verilir

Seni karşıma çıkaran yaradan Beni senin yokluğunla sınıyor bu sefer

Evren kaydı sen göğüs kafesimde milim kaymadın

Bir sana yakınım bir sana uzak İblisin secdeden kaçışı gibi Bir ilaçsın bana bir bana yasak Yusuf’un gömleğinde yırtığı gibi Sen meftun olsan da dilin hep zehir Kör göz ile kör gönlünü edemem seyir Bedende ruhumu saydım ben mehir Günahkarın sıratta son umudu gibi Atilla Safi

Eğer biri hayatında sizi istiyorsa Sizi hayatında bir yere o koyacak Siz onun hayatında kendinize bir yer edinmek için savaşmayın.

Senin için bir masaya sandalye konmamışsa o masadan uzak dur

Aklımda kira vermeden yaşıyorsun Bedelini ben ödüyorum işte

Benim seni sevmeyi bırakmayışım ve senin beni sevmeyi bir türlü beceremeyişin arasında hayatımı ne güzel mahvettik değil mi

Çöplerin içinde rüya aradım Düştümse eğer Sana bakarken düştüm

Seninle tanışacağımı bilseydim başka türlü yetiştirirdim kendimi

Ben o gece kendimi bile bulamamıştım Sonra da kimseyi aramadım zaten

Çok özledim ama gidemem O da gelemez zaten Uzun uzun Seni düşüneceğim bu akşam Sana uzaktan bakmama sebep olan Bu hayatı Affetmeyecem

Giden değil kalan ölüyor Giden bir kazık çakıyor yüreğine Her nefeste biraz daha kanatıyor

Şimdi kalkıp aramıza duvar örsen Ben yine senin sevdiğin renge boyarım