zeynep

Maksimum düşünsel ve duygusal birikim, minimal temas ve aktarım: İşte benim dilemmam.

Daha ne kadar olgunlaşacağım bilmiyorum ama geçtiğimiz üç seneye göre yine olgunlaşmışım. Bir noktada durmam lazım artık. Aksi hâlde çok yalnız kalırım gibi.

@kabapalamut1 Kadınlar yazamaz şeklinde evrensel bir algı olması çok ilginç. Bu algı bir yazara her şeyi yaptırabilir bence.

@asudelik Çok ünlü olduktan sonra kendini sınamak için yazdığı polisiyelerde Robert adını kullanmış. Burada da okur beklentisini mi gözetti yoksa kamuflajı mı artırdı bilemiyoruz.

J. K. Rowling dünyaca ünlü bir seri yazdı. İlk iki ismini kadın olduğu anlaşılmasın diye gizledi. Akla hayale gelmeyecek onlarca karakter kurguladı. İnsanların sahte bir evrenle bağ kurmasını, ait hissetmesini sağladı. Niye? Çünkü çok yalnızdı. O evrene kendisinin ihtiyacı vardı.

@kabapalamut1 "Bir kadının yazdığı." Anahtar ifade bu olsa gerek.

@asudelik İsmini gizleme fikri yayınevininmiş. Küçük erkek çocuklar bir kadının yazdığı büyücülük serisini okumaz diye düşünmüşler.

Yalnızlık müthiş bir yazarlık yakıtı.

Normal olmak demiyorum, hepimiz biraz kırdık kafayı zaten. Ama normal görünmek... eşsiz bir siliklik.

Normal görünen insan kaldı mı merak ediyorum. Buraya bakınca herkes çok güzel, çok yakışıklı, çok şık gibi duruyor da. Umarım sosyal medyanın algı manipülasyonudur.

Çok fazla yazar okumamış olmam belki de benim için bir şanstır. Kendi sesimi bulmam için.

Boşanmayla ilgili söyledikleri viral olsa ne tartışmalar döner, hayal bile edemiyorum. İyi ki de olmuyor. Her şeyde bir hayır var.

Hayatınızda bir kez de olsa Nouman Ali Khan sohbeti dinleyin. Çok farklı bir bakış açısı getiriyor hayata. Türk kültüründe yetişmediği için de olabilir.

Hiç Tarık Tufan okumadım ama yaklaşık 1 yıl önce zehirlenme metaforuyla buna çok benzer bir paragraf yazmıştım. Ne tuhaf...

Durmadan çalışan bir zihni durdurmaya çalışmak ne etkili ne de kalıcı bir çözüm. Bu çaba, zihnin doğal hâline aykırı olduğu için kaygı üretiyor. Bence yapılması gereken; "girdiyi" değil, "çıktıyı" arttırarak motoru soğutmak. Bir yandan okurken bir yandan da yazmayı ihmal etmemek.

Hepsi birleşince ortaya iyi bir şey çıkmaz gibi geliyor değil mi? Merak etmeyin, bunlar sadece yardımcı faktörler :)

2026 dünyasında bir mucize olur da yazdığım oyun tutarsa; 17 yaşında okuduğum Suç ve Ceza'ya, Bahçeşehir-Avcılar minibüsüne, Tame Impala'ya, MaNga'ya ve senelerle kaybolan, beni "Selam" sesinden bile ayrı koyan, yazmaktan başka çare bırakmayan dostlarıma teşekkür etmem gerekecek.

Dünyanın en güzel iki cümlesi.

Bir iz bırak burada. İz bırakanlar unutulmaz.

Metaforları çok seviyorum. Hatta metaforlarla "yaşıyorum" diyebilirim. Salt yazarken değil, bazen bir olayı anımsarken bile onlarla düşündüğümü fark ediyorum.

Kendimize benzeyen yazarları seviyoruz. Ruhumuzun ve aklımızın yansımasını.

@redfillyc Dostoyevski ya hiç konuşmaz, ya da hiç susmaz. Ortası olmaz muhtemelen :)

montaigne dostoyevski cemil meriç nurettin topçu falan çok kafa açar mesela sıkıntıdan patır patır patlarım

muhabbetinin aşırı saracağını düşündüğüm yazarlar: Gogol Hüseyin rahmi Altay cem meriç

Gogol'un fena sarar bu arada. Kitaplarına katıla katıla gülmüşlüğüm var. Mizahı da, dramı da kuvvetlidir. Palto'su meşhur ama Portre ve Müfettiş de çok iyidir.