sader

อยากมีหนังสือสักเล่ม แต่ไม่รู้จะเขียนอะไรนอกจากเรื่อง ชีวิต ชีวิต ชีวิต

ไม่อนุญาตให้นำคำที่ปิ่นลงไปใช้เชิงภาณิชย์นะคะ เห็นนะ 🫠

เราใช้ชีวิตชดเชยวัยเด็ก

แล้วเวลาเธอเศร้าเธออยากไปนั่งตรงนั้นกับฉันรึเปล่า

ฉันรู้สึกน้ำมันสงบดี แค่เวลาฉันเศร้า แต่มันก็น่ากลัวตอนเวลาฉันมีความสุขทุกที

ฉันลืมไปเลยว่าตัวเองกลัวน้ำ แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เวลาเครียดทีไรฉันเอาตัวเองไปอยู่ใกล้น้ำทุกทีเลยน่ะ เหมือนความกลัวมันหายไปพร้อมกับน้ำยังไงไม่รู้ ทั้ง ๆชอบภูเขาแท้ ๆ แต่เวลาเศร้าทีไรดันไปทะเลทุกที ฉันไม่เคยคิดถึงภูเขาที่ฉันชอบเวลาเศร้าเลยสักครั้งน่ะ . .

ความฝันปนเป

ตอนเด็กน้อยฉันมีเพื่อนร่วมทางเป็นพระจันทร์ทุกวัน

ฉันเขียนคำหวานเพื่อตัวเองทั้งนั้น เธอรู้มั้ย ตัวฉันเอง ที่เคยอยู่ในความทรงจำ แค่คิดว่าถ้าข้างในฉันได้อ่าน เขาคงจะกลับมาอยู่กับฉันอีกครั้ง ฉันคนที่รักทุกอย่าง ฉันคนที่เคยปลอบฉัน แค่หวังว่าฉันคนนั้นจะกลับมาน่ะ

ความรักเหมือนก้นบุหรี่ไหม ความรักมีวันหมดไปเหมือนกันรึเปล่า แล้วถ้าไม่อยากให้ก้นบุหรี่มันหมด ฉันจะสูบจนหมดลมหายใจ ถ้าเป็นอย่างงั้นความรักคงไม่มีวันหมดสินะ

ใจเย็น ไม่เร่งรีบ ความโตไม่ได้หนีเราไปไหน ปัจจุบันยังอยู่กับเราตรงนี้เสมอ จงมองเห็นความอ่อนโยน โอบรักความเป็นเด็ก เพ้อเจ้อ เพ้อฝัน ฉันจะบอกกับเธอว่า ไม่ใช่เรื่องผิดที่เธอจะจมอยู่กับฝัน

คนเราจะมีพรุ่งนี้ได้อีกกี่วัน

ถ้าวันหนึ่งได้รู้ว่าไม่มีใครรักเราเลย ขอให้วันนั้นพวกแกปลอดภัยนะ

พอวางคนอื่นลง หัวใจมีที่ว่างให้ตัวเองเยอะเลย

อายุ 22 ผมแตกสลายเรื่องเดิมอีกแล้ว