Add your name

( pin ) ศิลป์เตโช พีรฌานุศักดิ์ (เทมป์,แอทเทมป์) วิทย์ - คำนวณ | ม.4 “เห้ย เลิกกวนตีนดิ๊ ใช่เวลาป่าวพวกมึงอะ เกรงใจจารย์บ้าง—อึ๊บจนหน้าเขียวหมดละน่ะ55555555555555555555” หลบปากกา (รบกวนด้วยค่า แกกำลังโต เพิ่งพ้นวัยเบียวค่ะ คึกคะนองเกินตักเตือนได้ต่อหน้าเลย!👍)

ร้อนจะตายออยู่ละ ประเทศไทย

@Pawann_PW ก่อนจะหันมาขยิบตาให้ปลาวาฬเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

@Pawann_PW สิ้นคำ จู่ๆเพื่อนคนหนึ่งที่ทนดูไม่ไหวก็เดินมาผลัก “หน้าไม่อาย ไม่มีของขวัญให้มันยังกล้าอยากได้ของขวัญอีก” เทมป์เลิกคิ้วมองใบหน้าอีกฝ่ายที่ไม่รู้ว่าแค่แซวเล่นหรือจริงจัง จากนั้นมุมปากก็ยกขึ้นจนเห็นเขี้ยว กระซิบให้ได้ยินกันสองคน “ใครว่ากูไม่มี” +

[14/2 | ย้อนหลังวาเลนไทน์ #.โรลปิด] “โอ๊ะ ขอบคุณคร้าบ กูก็ฮอตใช้ได้นะเนี่ย” เทมป์ในวันนี้แอบปาดเจลมานิดหน่อย ถึงโรงเรียนเลยโดนแซวสนั่น ด้วยความหน้าด้านเลยยืดอกรับอย่างเต็มภาคภูมิว่าถ้าวันนี้ไม่มีดอกไม้กลับบ้านไม่ต้องเรียกกูว่าเทมป์พลางยื่นปกเสื้อให้เพื่อนติดสติกเกอร์หัวใจให้ +

@Pawann_PW ยังไงก็เป็นคนไม่มีความอดทนอยู่แล้ว จะฝืนธรรมชาติไปทำไม “หรือไม่ชอบกูละ?”

@Pawann_PW “พี่พระพายไม่มีดอกไม้ให้ผมหน่อยอ่อครับวันนี้?” เข้าเรื่องตรงประเด็นทันที ถุงกระดาษที่ผิดตาในวันนี้ไม่ยากที่จะเดาว่าน่าจะเป็นของขวัญ วาฬมันชอบเขามาเป็นปี เรื่องนี้ใครก็รู้ เด็กหนุ่มล้วงกระเป๋าเอียงคอมองคนในสถานะ’เพื่อน’ คิ้วเรียวเลิกขึ้นข้างนึงเหมือนหาเรื่องนิดๆ +

@Pawann_PW “รอเรอเหี้ยไร พวกนี้แม่งมั่ว” เบิ้ดกะโหลกคนแซวไปที ส่วนตัวเองที่บ้าจี้ก็เริ่มหูร้อนนิดๆ แม่งเอ้ย ให้แซวมัน ไม่ได้ให้แซวกู!

@Pawann_PW เทมป์หันไปตามเสียงเรียกที่คุ้นเคยทันที รอยยิ้มทะเล้นถูกส่งให้เหมือนทุกวัน “โย่ว—โห่ วันนี้พี่วาฬโคตรป๊อปอะครับ ทุกคนดูมันดิ” ไม่วายสะกิดเพื่อนข้างๆให้หันไปดูด้วย เรียกเสียงแซวให้วาฬลั่นห้อง “มาสายเพราะรถติดหรือมาสายเพราะแอบไปซื้อดอกไม้คร้าบบ ไอ้เทมป์มันรออยู่นะเว้ยย” “ฮิ้ววว” +

Tw : blood “หัวหน้าบาทหลวงมาตามละน่ะ ไม่กลับบ้านไง?” (happy halloween ค้าบบ ปีนี้มาในธีมบาทหลวงกำจัดปีศาจที่ร่วงหล่นเพราะหลงรักแวมไพร์กวนส้น ก๊าก)

เย้ดเข้ ทาลอน โคตรตึง เบค่อนก็โหดจัด ggwp ครับผม

“ขอบคุณ และขอให้ต่อจากนี้จะเป็นวันที่ดีกับทุกคนเหมือนกันครับ”

อย่างสุดท้ายที่อยากทำในวันนี้ เขาเปิดเข้าทวิตเตอร์ พิมพ์ลงไปประโยคหนึ่งก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทรา

ศิลป์เตโชกลับถึงบ้านด้วยร่างที่เหนื่อยล้าแต่ใจเต็มอิ่ม ได้รับการอวยพรวันเกิดจากคนที่รักมากมาย ดอกไม้ถูกฝากให้จัดช่อแล้วนำไปวางไว้ห้องนั่งเล่น การ์ดอวยพรต่างๆที่ถูกเปิดอ่านไปแล้วหน้าก็กลับมาเปิดเก็บในแฟ้มอีกครั้งอย่างตั้งใจ เสร็จแล้วจึงมาไล่ตอบรับทุกคนที่มาอวยพรในโซเชี่ยลมีเดีย