بعد دو ماه اومدم توییتر گفتم حتما بچهها هر روز این مدت دنیا رو پر کردن از صدای گرونی و بیکاری و ترند قطعی نت.
دیدم یه مشت بچه پولداری که دستشون به vpn رسیده، عکس محتویات کیف میذارن و روزمره زرد مینویسن.
اولین باره میبینم زندگی تو دنیای واقعی تلختر از توییتره.
به عنوان یه ادم ۳۰ ساله تو ایران
نه تونستم عاشق شم
نه تونستم درست کار بکنم
نه تونستم پیشرفت کنم
نه اینده ای دارم
نه تونستم زندگی کنم ...
فقط دارم نفس میکشم