Ayşe ŞİMŞEK

FABRİKALAR, TARLALAR, SİYASİ İKTİDAR HER ŞEY EMEĞİN OLACAK!

Türkiye Komünist Partisi’nin Özgür Özel ve arkadaşlarına, bir bütün olarak CHP’ye dönük değerlendirmeleri ortadadır. Hiçbir ideolojik, siyasal yakınlığımız olmadığını her defasında tekrarlamak durumunda değiliz. Ayrıca kimseye kefil de olmayız. Ancak… Şu anda “hukuken” CHP’nin başına getirilen Kemal Kılıçdaroğlu’nu CHP’nin Genel Başkan olarak kabul etmemiz de, yalnız bugün değil gelecekte de imkansızdır. Bu “atama” işlemi iktidar olanakları kullanarak bir başka parti tarafından gerçekleştirilmiştir. AKP diğer partileri doğrultu ya da yönetici tayin edemez. Kendi meşruiyeti bu kadar zedelenmiş bir partinin siyaset alanını tasarlama girişimleri, bu girişimlere ortak olanların da meşruiyetini sıfırlar. CHP tabanının bu operasyonu kabullenmeyeceği açıktır. Bir siyasi parti programı, örgütsel yapısı ve toplumsal ağırlığı ile bir bütündür. Daha önce birçok adımı kendi partisinin tabanındaki hoşnutsuzluklara rağmen dayatıp yoluna devam eden Kılıçdaroğlu’nun bu defa şansı yoktur. Bizi en fazla ilgilendiren ise siyasi partilerin iç dinamiklerine müdahalenin önünü tamamen açan bu uygulamanın toplum tarafından kararlılıkla mahkum edilmesidir. Bu büyük ölçüde gerçekleşmiştir. Protesto gösterilerine katılımın az ya da çok olmasının bu aşamada bir önemi bulunmamaktadır. AKP, medyasından vekiline, bürokratından trolüne başka partilere akıl ve yön verme konusunda kendini kaybetmiş durumdadır. Yandaş köşe yazarları sürekli olarak muhalif parti ve siyasetçilere not vermektedir. Burada siyaset alanının daraltılması isteğinin yanı sıra kadar ideolojik ve kültürel bir sorun da vardır. Her şeyin sahibi olma dürtüsü iktidar için artık bir davranış kalıbı haline gelmiştir. CHP tabanının bunu kabullenmemesi iyi bir şeydir. İlginç olan, AKP’nin diğer partileri kendisine benzetmeye çalıştıktan sonra kendi alanında beliren rakiplerden şiddetle rahatsız olmasıdır. Ekrem İmamoğlu’nun başına gelenler bu açıdan çok öğreticidir. Velev ki, Kılıçdaroğlu yönetimi tutsa, parti AKP’yle uyumlu bir biçimde güçlenip ona rakip haline gelse, iktidar aynı operasyonu ona da çekecektir. Ancak bu imkansızdır. Kılıçdaroğlu’nun da bunun farkında olduğu ve CHP’nin yönetilmesinden çok yönetilemez hale gelmesi doğrultusunda adımlar attığı görülmektedir. Biz CHP gerçeklerini siyasal ve ideolojik zeminde halkımıza anlatmaya devam edeceğiz. Bunu yaparken, Kılıçdaroğlu’nu CHP’nin Genel Başkanı olarak görmemiz mümkün değildir.

İktidarın kadroları ancak bir devrimin elde edebileceği güç, destek ve meşruiyete sahip oldukları yanılsamasıyla hareket ediyor. Kendilerini “tarih yazan” yüce insanlar olarak görüyorlar. Oysa tanık olduğumuz çürüme ve karşı-devrimdir. Hükümsüzdür! CHP’yi mahkeme kararları ile yönetmeye kalkarken AKP yerel yönetimlere dönük operasyonlar sırasındaki kirli görüntüye güveniyor olabilir. İtiraflar, parti değiştirmeler, servis edilen video ve fotoğraflar kuşkusuz kamuoyunda belli bir etki yaratmıştır. Ancak toplumun geniş bir kesimi bu operasyonların AKP’yi iktidarda tutmak için icat edildiğinden o kadar emindir ki, asıl kirlenmeyi haklı olarak seçme ve seçilme hakkına dönük müdahalenin kendisinde görmektedir. Bugün CHP’ye yönetim atamak için yapılan hamle de aynı sonucu verecektir. AKP’nin tabanını bile ikna etmekten uzak bu ve benzer hamlelerin iyi düşünülmüş bir stratejinin ürünü olduğunu düşünmek yanlıştır. İktidar, inisiyatifi elinde tutsa bile bütünlüklü, tutarlı bir planlama ile hareket etme yeteneğine sahip değildir. Kaldı ki, hep söylediğimiz gibi, bu sistem CHP’yi dışarıda tutarak, CHP’nin katkısını almadan işleyebilecek bir sistem değil. AKP içinde bunun farkında olan birçok unsur olduğu biliniyor. Öte yandan AKP’nin bu tür hamleleri, “halk bunları yutmaz” kolaycılığı ile karşılanmamalı. “Saldırı CHP’ye” denerek CHP’ye endeksli bir “direniş hattı”nın da başarı şansı yok.

Bugün toplumda iktidarın meşruiyetini daraltan asıl konu yoksulluk ve bu yoksulluğa neden olan toplumsal adaletsizliklerdir. CHP’ye dönük operasyonların ikna edici olmamasının derindeki nedeni budur. İktidarın çaresizlik içinde attığı bazı adımlara yanıt mutlaka ve mutlaka sınıfsal bir eksende verilmek durumundadır. Diğer türlü, dar anlamıyla “CHP savunusu” üzerine kurulu bir stratejiyi AKP, ne kadar zayıf ve inandırıcılıktan uzak olursa olsun, kısa sürede dağıtır.

📣ULAŞIM HAKTIR,SATILAMAZ!

PM Üyesi Furkan Anlar ve Kocaeli İl Örgütümüz, 7 işçinin yaşamını yitirdiği Dilovası Katliamı davasının Kandıra’da görülen 2. duruşmasına katıldı. İşçi cinayetlerinin üzeri örtülene kadar değil, sorumlular hesap verene kadar bu davanın takipçisi olacağız. #DilovasıİçinAdalet

Kocaeli Kadın Dayanışma Komiteleri olarak “Küba’ya Güneş Topluyoruz☀️” kampanyasında bir araya geldik. ✨Dayanışma, sınırları aşan en güçlü bağdır. Küba için nefes olmaya, dayanışmayı büyütmeye devam edeceğiz✊🇨🇺

Dayanışma ablukadan güçlüdür✊ Küba yenilmeyecek🇨🇺

Seçme ve seçilme hakkına ne oldu? Veya belediye operasyonları nasıl okunmalı? Seçme ve seçilme hakkı insanlığın en önemli kazanımlarından biri. Bu hak, önce mülk sahibi soylu erkeklere ait bir ayrıcalıktı. İşçi sınıfı zorlu mücadelelerden sonra seçme ve seçilme hakkını elde etti. Kadınlar daha sonra. Ancak genel oy hakkı bir süre sonra zengin sınıfları tehdit etmeye başladı. Emekçiler çoğunluktaydı ve kendi çıkarları doğrultusunda hareket etmeye başladıklarında kendileri için oy kullanamaya da başlıyor, kendi temsilcilerini parlamentoya yolluyorlardı. Çok fena! O zaman n’apsındı burjuvazi? Gün geldi meclisleri feshetti; gün geldi milletvekillerini tutukladı; gün geldi “seçim meçim yok” dedi; gün geldi seçim sistemini değiştirdi, sonra bir daha değiştirdi, bir daha, bir daha, ta ki bir devrimcinin parlamentoya seçilmesi için gerekli oy, bir sağcının seçilmesi için gerekli oyun üç katı, beşi katı oluncaya kadar. Bütün dünyanın tarihi böyle. İşine gelirse parlamenter demokrasi, işine gelmezse “vatan ve din elden gidiyor”… Sonuç nedir? Nüfusun büyük çoğunluğu olan emekçiler, kapitalist ülkelerin parlamentolarında üç-beş kişidir. Sonuç budur. Kurumlar egemen sınıfın tekelinde olduğunda, siyasetin kendisi de bir yatırım aracına dönüşür. Milletvekili olmak, yerel yönetimlerde başkan ya da meclis üyesi olmak bir yatırımdır. Konumuz yerel yönetimler. Halka hizmet etmesi için tasarlandığı ileri sürülen belediyelerin kâr, rant ve yağma üzerine kurulu bir düzenin parçası olması için her önlem alınmıştır. Belediyelerde personel sayısının kısıtlanması tasarruf tedbiri olarak gösterilse de aslında bütün hizmetlerin özelleştirilmesi amaçlanmıştır. Burada büyük bir ekonomi söz konusudur. Özel şirketlere muazzam kaynaklar aktarılmaktadır. Bu şirketlerin bir bölümü belediye yöneticilerinin kendilerine ya da yakınlarına aittir. Siyasi partiler de bu ekonomiden pay almaktadır. Bu mekanizmalar birer istisna değil, kuraldır. Peki burada “suç” var mıdır? Nasıl baktığınıza bağlı. Her defasında söylüyoruz, sistemi sorgulamıyorsanız, bütün bu anlatılanlar bugünkü düzenin sınırları ve adaleti içinde suç değildir. Eğer iktidar deseydi ki, “toplumsal hizmetleri rant ve kâr konusu olmaktan çıkarıyoruz, yerel yönetimler holdinglerin, şirketlerin, müteahhitlerin halkın sırtından daha da semirmesine aracılık edemez”, oturup susmak düşerdi bize. Ancak her şeyi ticaret konusu haline getirmede tarihimizin şampiyon partisi olarak AKP bunu asla demez. Kapitalizm öylesine kirli bir toplumsal düzendir ki, her şey kuralına uygun olsa bile bu büyük sömürü denizinin her dalgasında, her köpüğünde kuralsız bir şeyler illa ki bulursunuz. Bugün vergi memurları “beni uğraştırma, incelemeye alırsam sana ağır bir fatura çıkarırım, iyisi mi teklifimi kabul et” diye küçük ve orta boy işletmelerin kapısını çalıyorsa malı iyi bildiklerindendir. Her tür istihbarat olanağı elindeyken, gizli tanık ve etkin pişmanlık kurumları hukuk sisteminin temel unsurları haline gelmişken, bu ekonomik düzenin parçası olan kimsenin şansı yoktur. Seçme ve seçilme hakkına burjuvazi on yıllardır ağır darbeler vurmuştu. Şimdi aynı hak birer kapitalist oyuncuya dönüştürülmüş “muhalif” belediyelere dönük el koyma girişimleriyle daha da tırpanlanıyor. “Bize ne” denecek bir tablo yok, konu baştan aşağıya siyasi. Ancak bu keyfiliğin karşısında dikilebilmenin yolu hayatın her alanında ve örneğimizde yerel yönetimlerden “özel çıkarları” tamamen çıkarmaya dönük bir toplumsal seferberlikten geçmektedir.

ABD’nin saldırganlığı karşısında Küba’nın yanındayız! Amerikan emperyalizmi Küba Devrimi’nden bugüne, 67 yıldır, Küba halkını teslim almak için akla gelebilecek her türlü kötülüğe başvurdu. 67 yıla, Domuzlar Körfezi işgalini, CIA operasyonlarını, sabotajları, tarım arazilerine dönük biyolojik saldırıları, Küba liderliğine yönelik yüzlerce suikast girişimini, paramiliter güçlerin terörist faaliyetlerini, diplomatik kuşatmayı, medya operasyonlarını, ticari, finansal ve ekonomik ablukayı, ülke içinde karşı devrim yaratma girişimlerini sığdırdı. Hepsinde başarısız oldu. Amerikan egemenlerinin Küba’yı çökertmek için koparttıkları onca gürültü, tahsis ettikleri onca kaynak çöpe gitti. Çünkü karşılarında makbul bulmadıkları bir “rejim” değil, bağımsızlığını devrimle kazanmış örgütlü bir halk vardı. Ancak yıkıcı politikalarından vazgeçmediler. Çünkü burunlarının dibinde, uyduları olarak gördükleri bir adada egemen, kamucu, planlamacı ve sosyalist bir iktidarın altmış yılı aşkın süredir ayakta kalmasını tarihsel bir yenilgi olarak görüyorlar. Çünkü Küba Devrimi, Latin Amerika halklarına başka bir yolun mümkün olduğunu gösterdi; emperyalizmin “arka bahçe” düzenine meydan okudu. Vaşington’un bitmeyen öfkesi ve kuyruk acısı tam da buradan kaynaklanıyor. ABD yönetimleri bu kuyruk acısıyla Küba karşısında başarısız oldukça vites yükseltti, saldırganlığın dozunu arttırdı. Sovyetler Birliği çözülürken de, Küba Devrimi’nin lideri Fidel Castro hayatını kaybettiğinde de Küba’yı boğabileceklerini düşündüler, ama olmadı. Bugün ABD emperyalizmi zayıflayan uluslararası hegemonyasını tahkim etmek için başlattığı saldırganlık dalgasının parçası olarak bir kez daha Küba’yı teslim almayı deniyor. İnsan hakları ve demokrasi sosuyla süslenmiş eski diplomatik dili tamamen bir kenara bırakıp vahşi bir sömürgeci ağzıyla Küba’ya tehditler savuran Donald Trump 67 yıllık “Amerikan rüyasını” gerçekleştiren başkan olarak tarihe geçmek istiyor. Trump yönetiminin Küba politikası kamuoyunca bilinmektedir. Son aylarda özellikle enerji alanına yoğunlaşan yaptırımlar, yakıt tedarik zincirlerini hedef alan müdahaleler, üçüncü ülkelere uygulanan baskılar ve finansal kuşatma araçlarının genişletilmesi; Küba’yı ekonomik felç noktasına sürüklemeyi amaçladı. Gerçekten de, uzun elektrik kesintileri, ulaşım krizleri, üretimde aksamalar ve temel ihtiyaç maddelerine erişimde yaşanan güçlükler Küba’da gündelik hayatı olağanüstü zorlaştırdı, ülke insanının sağlığını, geleceğini tehdit eder bir noktaya getirdi. ABD yönetiminin hesabı Kübalıların haklı olarak “soykırım” olarak nitelendirdiği bu politikalarla Küba halkına boyun eğdirmek, Küba’daki devrimci iktidarı bu şekilde yok etmektir. Kübalı kardeşlerimizin bu saldırganlık karşısında havlu atmak yerine, ablukanın sebep olduğu karmaşık sorunlarla var güçleriyle mücadele ettiklerini, toplumsal seferberlik ve dayanışma içinde yaratıcı çözümler ürettiklerini, günü kurtarmanın ötesinde uzun vadeli planlar çerçevesinde ülke ekonomisini ve enerji güvenliğini Amerikan emperyalizminin cenderesinden kurtaracak stratejik adımlar attıklarını biliyoruz. Küba Komünist Partisi ablukaya rağmen kamusal sağlık sistemini, eğitimini ve sosyalizmin diğer kazanımlarını savunmaya devam ediyor. Emperyalizmin beklediği toplumsal çözülme gerçekleşmedi. Küba halkı diz çökmedi. Bunun en açık ifadesi milyonlarca Kübalının imzasını verdiği “İmzam Vatan İçin” kampanyası ve Adanın her yerinde halkın kararlı direnişini gösteren kitlesel 1 Mayıs mitingleri oldu. İstediği sonucu elde edemeyen Trump yönetimi bu kez doğrudan askeri müdahale tehdidini daha şiddetli dile getirmeye başladı. Özellikle siyasi kariyerini Küba düşmanlığı ile şekillendirmiş Dışişleri Bakanı Marco Rubio ve çevresinde kümelenen Küba düşmanı çevre, Amerikan devletinin zaten tarihsel olarak saldırgan olan Küba politikasını daha kontrolsüz, daha intikamcı ve daha savaşçı bir çizgiye itmektedir. Miami merkezli ilhakçı çevrelerle, Cumhuriyetçi Parti’nin aşırı sağ kanadıyla ve devlet bürokrasisi içindeki müdahaleci odaklarla iç içe geçmiş bu yapı; ekonomik soykırımın yetmediği yerde doğrudan askerî seçeneklerin tartışılmasını teşvik etmektedir. Amerikan gericilerinin Küba’ya askeri bir saldırıya yeltenmesi durumunda, Küba halkı devrimin bütün tarihsel birikimiyle, örgütlülüğüyle ve anti-emperyalist bilinciyle ülkesini savunacaktır. Böyle bir saldırı durumunda, Amerikalılar karşılarında yalnızca Küba’nın silahlı kuvvetlerini değil, devrimci anavatanlarına sahip çıkan milyonları bulacaktır. Biz Türkiye Komünist Partisi olarak bu konuda en küçük bir tereddüt taşımıyoruz. Dün olduğu gibi bugün de Küba’nın yanındayız. ABD emperyalizminin her türlü saldırısına, kuşatmasına ve askeri müdahale tehdidine karşı Küba halkıyla dayanışmayı büyütmeyi tarihsel bir görev kabul ediyoruz. Ve açıkça ilan ediyoruz: Emperyalist bir saldırı durumunda, Küba’nın savunulması için elimizdeki tüm siyasal, örgütsel ve toplumsal imkanları seferber etmeye hazırız. Küba’yı yalnız bırakmayacağız. Emperyalist zorbalık, insanlığın onurunu ve sosyalizmin bayrağını taşıyan Küba halkının direncini aşamayacak. TKP, dünyanın dört bir yanında bu direnci desteklemek için büyüyen enternasyonalist dayanışmanın öncü kuvvetlerinden olmaya devam edecek. Yaşasın Küba!
 Kahrolsun emperyalizm!

📣Mayıs sayısıyla @ortaklasadergimizi yurttaşlara ulaştırmak için Yürüyüş Yolu’ndaydık. Dergimize; 📚Ege Sahaf ☕️Eski Kafe 🏡Değirmendere Semt Evi’den ya da sayfamıza mesaj atarak ulaşabilirsiniz 📩 #ortaklaşa #kocaeli #egesahaf #eskikafe

Türk bayrağının doğru yerde, doğru bir amaç için kullanımına bir örnek:

@malibu197931 @KocaeliTkp 6 Şubat 2023 sabahı tüm Türkiye tarif edilemez bir acıya uyandığında Kübalı Henry Reeve Sağlık Tugayı hazırlıklara başlamıştı bile. 12 Şubat’ta ülkemize ulaştılar. ❤️ Kübalı doktorlar o en karanlık günlerde enkazların arasında, köy yollarında şifa dağıttı.

“Küba’ya Güneş Topluyoruz “ sloganıyla başlatılan kampanya Kocaeli’de de başladı.☀️ Kampanyamızla, Küba’nın güneş enerjisi üretimini arttırmak için sürdürdüğü seferberliğe destek olacağız. Kampanyaya bağışlarınızla destek olun, Küba halkına yanlarında olduğumuzu hissettirelim✊ Küba’nın yalnız olmadığını gösterelim.🇨🇺 Her fırsatta başka halkların yardımına koşmayı ödev bilmiş Küba halkıyla dayanışma sırası şimdi bizde. BAĞIŞ İBAN BİLGİ: JOSE MARTİ KÜBA DOSTLUK DERNEĞİ Remzi Oğuz Arık Mahallesi, Büklüm Caddesi, No: 38/7, 06680, Çankaya Ankara TÜRKİYE İŞ BANKASI Şube Adı: Meşrutiyet Şube Kodu: 4213 TL HESABI Hesap No: 1250379 IBAN: TR98 0006 4000 0014 2131 2503 79 #kübayalnızdeğildir #CubaVencerá #kocaelitkp #kübayagüneştopluyoruz

4-12 TEMMUZ ARASI NATO KARŞITI ZİRVE VE 5 TEMMUZ’DA BÜYÜK MİTİNG İÇİN ÇAĞRI ANKARA NATO’YA GEÇİT VERMEYECEK! Ülkemizin bağımsızlığı ve egemenliğinin karşısındaki en büyük tehditlerden biri olan çokuluslu tekellerin eli kanlı örgütü NATO, 7-8 Temmuz’da Ankara’da bir zirve düzenleyecek. AKP iktidarı ve patronlar, NATO liderlerini lüks ve şatafatla ağırlamak için aylar öncesinden kolları sıvadılar. Şeker Fabrikası’nın lojmanlarını yıkıp Trump’ın uçağına iniş pisti yaptılar. Milyarlarca liraya VIP salonu inşa edip kendilerine verilecek yeni ihaleleri beklemeye başladılar… Evet, onlar hazırlanıyor ancak ülkemizde NATO zirvesi öncesi kolları sıvayan, hazırlananlar onlardan ibaret değil. Bu ülkenin yurtseverleri, cumhuriyetçileri ve komünistleri memleketlerine sahip çıkıyor, dünyanın en büyük terör örgütü NATO’yu ülkemizden söküp atmak için hazırlanıyor. Bu kapsamda Türkiye Komünist Partisi, 4 Temmuz-12 Temmuz haftasını NATO KARŞITI ZİRVE olarak ilan ediyor. Bu zirve kapsamında konferanslar, sergiler, etkinlikler gerçekleştirilecek, halkımızın NATO karşıtı direnci gün gün yükseltilecek. Ayrıca 5 Temmuz’da Ankara’da, NATO KARŞITI ZİRVE kapsamında büyük bir miting düzenlenecek. Tüm yurtseverleri, cumhuriyetçileri ve devrimcileri zirveyi ve mitingi hep birlikte güçlendirmeye çağırıyoruz. Bir kez daha ilan ediyoruz, NATO’yu bu topraklardan söküp atacağız. BU MEMLEKET BİZİM KAHROLSUN EMPERYALİZM!

Dergi yayımcılığı açısından en önemli risklerden biri, kendini tekrar etmek, heyecanı ve özgünlüğü yitirmektir. Basılı mecraların sayısı hızla azalırken bu risk daha da artıyor. Ortaklaşa 8 sayıyı geride bıraktı lakin zihin açan yazı ve röportajların ardı arkası hiç kesilmiyor.

TKP Merkez Komite toplandı Kamuoyuna Tükiye Komünist Partisi Merkez Komite, 1 Mayıs’ın ardından bir araya gelerek 1 Mayıs’ta ortaya çıkan tabloyu işçi sınıfı siyaseti açısından değerlendirdi; 1 Mayıs gösterilerinin işçi sınıfının örgütlülüğü ve mücadele isteği üzerindeki etkileri ile TKP’nin örgütsel gövdesi ve toplumsal etkisine dair bulguları ele aldı. Söz konusu değerlendirmeler TKP Genel Sekreteri Kemal Okuyan tarafından 4 Mayıs tarihli soL TV Komünist Bakış programında da kamuoyuyla paylaşıldı. TKP’nin inisiyatifiyle düzenlenen 1 Mayıs mitinglerinde öne çıkan siyasi iddianın yerel düzeye daha güçlü biçimde taşınabilmesi amacıyla, Antalya, Muğla, Samsun ve Eskişehir’in de aralarında bulunduğu çeşitli illerde halk toplantıları düzenlenmesi kararlaştırıldı. Toplantıda güncel siyasi gelişmeler de tartışılırken, önümüzdeki dönem çalışmaları gözden geçirildi. 7-8 Temmuz’da Ankara’da gerçekleşecek NATO zirvesine karşı güçlü bir anti-emperyalist tutum için hazırlıklar ele alındı. 4 Temmuz-12 Temmuz tarihleri arasının “NATO ile mücadele haftası” olarak ilan edilmesine karar verildi. Ayrıca, maden işçilerinin Ankara’da gerçekleşen direnişi bağlamında özelleştirmelere karşı işçi sınıfı adına geliştirilecek siyasi hat tartışıldı ve yakın zamanda hayata geçirilecek bir siyasi çıkışın çerçevesi oluşturuldu. Jose Marti Küba Dostluk Derneği tarafından Küba’ya güneş paneli temini amacıyla başlatılan dayanışma kampanyasına TKP’nin katkısını artırmanın yolları da toplantının gündem maddeleri arasında yer aldı.

anneliğe dair şefkat, korumacılık, önceleme hissini kan’a, rahime indirgeyen hasta insanlar olmanızın yanı sıra, ne anneleri ne çocukları koruyamayan bir iktidarın sömürü üzerine kurulu ekonomi politikasına köleler doğurmak zorunda değil kimse

Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan eşit özgür ve tam bağımsız bir ülke için mücadele ettiler. Bu uğurda hayatlarını bile ortaya koymaktan çekinmediler. Denizlerin bize bıraktığı mirasa sahip çıkıyor, bağımsızlık mücadelesinin bayrağını yükseltiyoruz. Ülkemizin emperyalist projelere ortak olmasına izin vermeyecek, NATO'yu da işbirlikçileri de bu memleketten söküp atacağız! Denizlerin Rüzgarı NATO'yu Savuracak! 📍İstanbul/Beyazıt, 18.00 📍 Ankara/Hacettepe Üniversitesi Beytepe Kampüsü Edebiyat Fakültesi Önü, 13.00 -ODTÜ Fizik Çimleri, 17.00 📍İzmir/Alsancak Gar, 19.00 📍Eskişehir/Eskişehir Gençlik Merkezi Önü, 18.00

çok güzelsin ya

@TkgKocaeli ÖRGÜTLÜ ÖĞRENCİ BOYUN EĞMEZ!

Kocaeli Gençliği olarak Kartal Meydanı'nda Sosyalizm ve Cumhuriyet için buluştuk! İstanbul'da emeğin ve özgürlüğün sesini hep bir ağızdan yükselttik. Gençlik olarak sömürüye karşı işçilerle ve sıra arkadaşlarımızla birlikte alanlardaydık. ​🚩 Bu memleket bizim, yarınları birlikte kurmak, geleceğini eline almak için sen de aramıza katıl! tkp.org.tr/gonullu/