Barış Önen Ünsalver

Dijital radikalleşme, bilgisayar oyunları, sosyal medya ve çevrimiçi faktörlerin aşırı ideolojiler, şiddet ve silahlı davranışlara etkisiyle ilgili uzun soluklu bir TÜBİTAK1001 projesini geçen sene bitirmiştik. Son olaylar hepimizi üzdü; çok sayıda da uzman hocamız kendi alanlarından önemli bulguları burada paylaştı. Ben de üzerinde 8-9 yılı bulan orijinal veri toplayarak ve farklı ülkeleri karşılaştırarak tamamladığımız büyük ölçekli Tübitak projemizden bazı gözlemler paylaşmak isterim, tartışmaya biraz faydası olması açısından.

Her Okula Bir Sosyal Hizmet Uzmanı 1-Çünkü çocuklar krizden önce uyarılar verir, ama bu uyarıları gören bir yapı yoktur. Okuldan kopma, içe kapanma, yalnızlaşma… Bu erken uyarı işaretleri görülmediğinde kriz kaçınılmaz hale gelir. 2- Çünkü okul sadece eğitim yeri değil, riskin en erken görüldüğü alandır. Şiddet, zorbalık, istismar, ihmal ilk olarak okulda görünür. Ama okulda bu riskleri önleyecek sosyal hizmet uzmanı yoktur. 3- Çünkü öğretmenler; travma, ihmal, şiddet ve ruhsal riskleri gördüklerinde sosyal hizmet uzmanına yönlendirebilmelidir. 4- Çünkü şiddet bir anda ortaya çıkmaz, birikir. Okullardaki bu saldırılar “anlık” değil, görülmeyen, izlenmeyen ve müdahale edilmeyen süreçlerin birikmesinin sonucudur. 5- Çünkü çocuk ev içi sorunları sınıfa taşır. Aile içi şiddet, ihmal, bağımlılık… 6- Çünkü akran zorbalığı erken müdahale edilmezse şiddete dönüşür. Zorbalık yalnızca “çocuklar arasında sorun” değildir. Doğru müdahale edilmezse ağır şiddet ve hatta ölümle sonuçlanabilir. 7- Çünkü ilgili riskler hem okulda hem de çocuğun evinde ortaya çıkar; ancak bu iki alan arasında gerçek bir bağ kurulamaz. Sosyal hizmet uzmanı bu bağı kuran uzmandır. 8- Çünkü çocukla ilgili konularda kurumlar birbirinden kopuktur. Sağlık, sosyal hizmet, eğitim ayrı ayrı çalışır. Okul Sosyal Hizmet Modeli, bu parçalanmayı sahada birleştiren modeldir. 9- Çünkü erken müdahale hayat kurtarır. Risk erken tespit edildiğinde şiddet, okul terki, suça bulaşma ve ruhsal krizler önlenebilir. 10- Okul Sosyal Hizmeti Modeli bir tercih değil, zorunluluktur ve her çocuğun yaşam hakkıdır. #OkulSosyalHizmetiHEMEN @tcmeb

OKUL SALDIRGANLARI ANALİZİ Peter Langman, yıllarca okul saldırganlarının günlüklerini, mektuplarını, adli raporlarını okumuş. Vardığı ilk sonuç rahatsız edici derecede sade. Tek bir okul saldırganı profili yok. Tek bir neden yok. Tek bir saldırı tipi yok. Bu basit görünen cümleler, medyanın onlarca yıldır tekrarladığı klişeyi çürütüyor. Ergen, yalnız çocuk. Şiddet içerikli video oyunları oynuyor. Zorbalığa uğruyor. Bir gün dayanamıyor ve kendisine eziyet edenleri vuruyor. Langman diyor ki bu hikâye yanlış. Sadece eksik değil, yanlış. Üç Psikolojik Tip Langman saldırganları üç kategoriye ayırıyor. Her biri farklı bir iç dünyanın fotoğrafı. PSİKOPATLAR. Aşırı narsisizm. Ahlakın reddi. Empatinin, suçluluğun, pişmanlığın yokluğu. Sadizm. Kendilerini hep kurban olarak görüyorlar, hiçbir şey onların hatası değil. Çabucak öfkeleniyor, kendilerini her şeye hak kazanmış sayıyorlar. PSİKOTİKLER. Halüsinasyonlar. Paranoid sanrılar. Dağınık konuşma ve davranış. Derin bir yalıtım. Daha başarılı akranlarına karşı kıskançlık. TRAVMATİZE OLMUŞLAR. Dağılmış, kaotik aileler. Ebeveynde madde bağımlılığı, suç geçmişi. Fiziksel, cinsel, duygusal istismar. Sık taşınmalar. Değişen bakım verenler. Bu Tipoloji Bize Ne Söylüyor? İlk ders, tekil nedenselliğin çöküşü. Medya bir saldırı sonrası hep aynı soruyu sorar. Video oyunları mı, silahlar mı, zorbalık mı, ruh sağlığı mı? Langman'ın verisi bu soruya tek bir cevabın olmadığını gösteriyor. Bütün saldırganları aynı çerçeveyle açıklayamazsınız. Biri narsist bir avcı. Öteki yaralı bir çocuk. İkisi de öldürdü ama motivasyonları, iç dünyaları, acıları aynı cinsten değil. İkinci ders daha rahatsız edici. Psikopati, psikoz ya da travma tek başına saldırıyı açıklamıyor. Langman bunu açıkça söylüyor. Bu özelliklere sahip insanların büyük çoğunluğu hiç kimseyi öldürmez. Saldırı çok etkenli bir olay. İçsel yapı artı toplumsal tetikleyici. Kim olduğun artı başına ne geldi. Tetikleyiciler listesi tanıdık. Akademik başarısızlık. Disiplin sorunları. Romantik reddedilme. Hukuki sorunlar. Akranlarla çatışma. Gelecek algısının çökmesi. Kariyer hayallerinin bitmesi. Hepsi sıradan ergenlik krizleri aslında. Fark şu. Psikopatik, psikotik ya da travmatize bir zihin, sıradan bir başarısızlığı kozmik bir adaletsizliğe dönüştürebilir. Diğerlerinin atlattığı şeyler, bu zihinlerde farklı yankılanır. Hedef Meselesi ve Zorbalık Miti "Okul saldırganı kendisine zorbalık yapanı vurur" anlatısı yanlış. Saldırganların büyük çoğunluğu personeli vuruyor. Öğretmenleri, yöneticileri, güvenlikçileri. İkinci sırada kadınlar var. Romantik reddedilme, cinsel hınç, yapısal misoji. Sonra aile. Zorba en altta. Demek ki saldırı bir intikam eylemi değil büyük ölçüde. Bir otorite, cinsiyet ve aile meselesi. Bu, sosyolojik olarak ayrıca incelenmesi gereken bir örüntü. Tehdit Değerlendirmesi ve Uyarı Sinyalleri Saldırganlar büyük çoğunlukla ne yapacaklarını önceden birilerine söylerler. Böbürlenmek için. Birini uyarmak için. Bir arkadaşı dahil etmeye çalışmak için. Hayran oldukları başka saldırganları taklit etmek için. Sosyal medyada, günlüklerde, sohbetlerde. Verinin Sosyolojik Okuması Veri bize ne söylüyor? Birkaç katman var. Birincisi, psikolojik indirgemeciliğin sınırı. Üç tipoloji (psikopat, psikotik, travmatize) önemli ama olayın bir boyutunu ortaya koyuyor. Bu tiplere sahip milyonlarca insan var, çok azı öldürüyor. Demek ki bireysel patolojiyi, toplumsal düzenin reddettiği, küçük düşürdüğü, seçeneksiz bıraktığı koşullarla birlikte düşünmek gerekiyor. Saldırganlık bir karakter değil, bir kesişim noktası. İkincisi, erkeklik ve hınç meselesi. Hedeflerin dağılımı tesadüf değil. Kadınların ve otorite figürlerinin öne çıkması, reddedilmiş erkekliğin şiddete dönüşümü hakkında kuvvetli bir sinyal veriyor. Üçüncüsü, sızıntının sosyolojisi. Saldırganlar izole değil aslında. Çoğu önceden konuşuyor, paylaşıyor, ima ediyor. Demek ki sorun sadece "yalnız kurt" değil. Sorun çevrenin sinyalleri işleyememesi, kolektif inkar, ve raporlama altyapısının çalışmaması. Bu bir bireysel psikoloji sorunu kadar bir kolektif dikkat sorunu. Dördüncüsü, cezalandırıcı mantığın iflası. Uzaklaştırma, atma, sert disiplin, hiçbiri problemi çözmüyor. Hatta büyütebiliyor. Bu, Türkiye'deki güncel çocuk suçluluğu tartışmalarında dikkate alınması gereken bir konu. Cezanın yaşını indirmek ya da sertleştirmek, önleme değildir. Önleme, erken tespit ve müdahale sistemidir. Bu sistemi kurmak hem pedagojik hem kurumsal bir iştir. Özetle Langman'ın çerçevesi bize şunu söylüyor. Okul saldırganlığı çok etkenli bir olgudur. Bireysel patoloji (psikopat, psikotik, travmatize) toplumsal tetikleyicilerle (akademik, romantik, ailevi, hukuki başarısızlıklar) buluştuğunda, ve çevre sızıntı sinyallerini göremediğinde, ve kurumlar ceza-merkezli düşündüğünde, saldırı olasılığı büyür. Önleme mümkündür ama disiplin değil, dikkat ister. Tehdit değerlendirmesi statik bir karar değil, süreklilik gerektiren bir süreçtir. Ve en önemlisi, bu çocuklar genellikle söylüyorlar. Biz duyamıyoruz.

Şİddet büyüyor. Okul terkleri artıyor, devamsızlık yayılıyor, her 8 çocuktan biri akran zorbalığına uğruyor. Uyuşturucuya başlama yaşı düşüyor, kullanımı artıyor. Ama olay sonrası sadece toplantılar ve siyasetçilerin gösteri, vitrin söylemlerinin ötesine geçilemiyor bu nedenle de şiddet artık yönetilmeyen bir krize dönüşmüş durumda. Bu sadece güvenlik meselesi değil, şiddeti normalleştiren yayınlara göz yumuluyor, sokakta çeteler güçleniyor, yoksulluk derinleşiyor, çocukların geleceğe dair umudu eriyor, eğitim umut olmantan çıkıyor. Denetim yok, koordinasyon yok, sorumluluk alan kamu kurumu yok. Şimdi soruyorum @tcmeb Akran zorbalığı nedeniyle kaç çocuk okuldan koptu? Okul çağında olup okul dışında kalan kaç çocuk var, nedenleri, bu çocuklar düzenli izleniyor mu ? Uyuşturucuya başlama yaşı nedir, son yıllardaki artış oranı nedir ve nedenleri ? Bağımlılık riski taşıyan ya da tedaviye ulaşamayan kaç çocuk var, kaç Çematem var ? Devamsızlık verileri gerçek zamanlı takip ediliyor mu?Kaç okulda psikolog, rehber öğretmen ve sosyal hizmet uzmanı var? Acil #OkulSosyalHizmetProgramı Cezaevinde ve cezaevi sonrası eğitim odaklı bir programını ve izleme var mı? Şiddet uygulayan ve maruz kalan çocuklar için sahada yürüyen somut programlar neler? ve en önemlisi MEB, Aile Bakanlığı, İçişleri, Adalet ve Sağlık Bakanlığı arasında veri paylaşımına dayalı, çocuk odaklı ortak bir takip mekanizması neden kurulmuyor? @tcmeb @icisleri @adalet_bakanlik @tcailesosyal @saglikbakanligi

#Kartalkayakatliamı #hatırlıyoruz #21ocak

#Kartalkayakatliamı #hatırlıyoruz #21ocak

Birkaç dakika sonra. Aynı anda, aynı hashtaglerle. #Kartalkayakatliamı #hatırlıyoruz #21ocak

#kartalkayakatliamı #hatırlıyoruz #21ocak

Eşcinsellik kimseye dayatılan ve değiştirilebilecek bir durum değil (bir insanı zorla eşcinsel yapamazsınız, özentiyle eşcinsel olunmaz) ama zorbalık kendi fikrini dayatmayı içeren ve değiştirilebilecek bir davranış biçimi.

How do international crises help authoritarians? I wrote for the Project Syndicate 👇

🖊️Burhanettin Kaya yazdı/ Türkiye’nin Ruh Halleri: Yağmurun Gölgesi ve Gölgedeki Kül demokrasiicinbirlik.org/turkiyenin-ruh…

Banksy geri döndü: 'Eylemciye tokmakla vuran yargıç' eseri Adalet Sarayı'nın duvarında! t24.com.tr/haber/banksy-g…

Günaydın…

Biz kimiz ve neden buradayız, seninle paylaşmak istedik. Toplum yararına bu kolektif hareketi büyüt. Takip et. Paylaş. Güçlenelim. Hesap kâr amacı gütmemektedir. Bilgilendirme amaçlıdır. Reklam değildir. Tanı ve tedavi için hekiminize başvurunuz.

“Tatil yapmak zorunda değilsiniz” Uzun zamandır emekçileri, yoksulları, çalışanları bu kadar aşağılayan, onları böcek yerine koyan bir cümle duymamıştım. Şu cümleyi kurmaya cüret edemeyecekleri bir nefret örgütlemek gerekiyor.

Bu yaz kiraz yediniz mi? 🍒

“Tatil yapmak zorunda değilsiniz” bu cümlenin o kadar çok açılımı var ki, o kadar çok soru üretiyor ki. Ya köyünüze gidin, ya da sıkışık binalar arasında nefes alma zorluğu çekerek yaz bitene dek evinize kapatın kendinizi.Şehrin güzel sokakları ve serin AVMleri zaten turistlere

📍Grand Kartal Otel Yangını Davasında Önemli Gelilme: Kültür ve Turizm Bakanlığı, oteli denetleyen 3 isim için soruşturma izni verdi. 78 kişinin hayatını kaybettiği Bolu’daki otel faciasında ilk resmi adım geldi. Kültür ve Turizm Bakanlığı, olay tarihinde görevli 3 bürokrat hakkında soruşturma izni verdi. 🔹 Dönemin Kontrolörler Kurulu Başkanvekili Levent Kırcan 🔹 Denetim kontrolörleri Barış Başayvaz ve Abdülkadir Eren hakkında işlem başlatılabilecek. Yıllardır sorulan soruydu: Bu otelle yıllardır, kim göz yumdu?

Ben bir gerizekalı TC vatandaşıyım ya, aynı zamanda çürük ve çapulcu ve diğer hakaretlerin muhatabıyım ya, bu kararı anlayamıyorum ve tüm bu sıfatlarım sebebiyle de anlatılsa da anlayamam.