Sog🦦

منو بوم نقاشی تو این خونه تنهاییم...

اونجایی که ایلیا گفت«زندگیم دیگه تموم شد.بخاطر ده سال فقط به دنیا اومدم؟مگه من چقد سن دارم؟ده سال فقط؟ده سال فقط میتونستم با مامانم باشم؟بعدش باید تو زندان زندگیم بمونم..» چطور دنیا واینستاد؟

دو دقیقه وصل میشی و اسکرول میکنی، حالت از خودت بهم می‌خوره که زنده‌ موندی.

بلاتکلیفی تموم فکر و ذهن و بدنمو قفل کرده تقریبا کل روزو هیچ کاری نمیکنم فقط اخبار چک میکنم!

کالابرگ بوی بدبختی میده بوی رطوبت و نم خونه بوی فاضلاب وسط کوچه ها بوی اجاره‌ی سه ماه عقب افتاده

با سهمیه وارد دانشگاه شدید بدون زحمت استخدام شدید بدون فیلترشکن به اینترنت وصل شدید این وسط می‌دونید چیشد؟ فقط ماها الکی بابت نشدن‌ها و نرسیدن‌ها به خودمون سرکوفت زدیم.

حالم از این واژه‌ها بهم می‌خوره معیشت سبد کالا سفره‌ی مردم یارانه خانوار دهک کالا برگ وارداتی گوشت منجمد مرغ منجمد تخم مرغ دولتی تو همه‌شون تحقیر وجود داره مردن براتون عین عروسیه.

دارم از چک کردن لحظه‌ای اخبار و رفرش ثانیه‌ای زوال عقل می‌گیرم.

وضعیت الانم ترکیبی از افسردگی و امیدواریه.

صبح به صبح بیدار میشم اخبار میخونم و صد مدل‌ مختلف از احساسات رو با هم تجربه میکنم. روانی شدم.

شما هم کلافه اید ، دلتون شور میزنه ، عصبی اید و انگار یه چیزی گم‌کردید ؟!

انگار تو سریال From گیر افتادیم، هرچی جلوتر میره یه چرخه تکراری همش اتفاق میوفته.

کارد بزنی ازم اضطراب و تپش قلب می‌ریزه بیرون

به ناامید ترین مردم جهان تبدیلمون کردن و هیچی ترسناک تر از این نیست.

این چیزی که داریم تجربه‌ش می‌کنیم اضطراب و ترسِ گروهیه. انگار که جمعیتی حبس شده تو یک هواپیمای درحال سقوطیم. یا کشتیِ در حال غرق شدن. یا یک ترکیب مسخره‌تری از این دو؛ سوختن در آب، غرق شدن در آتش.

می‌گن نگران نباشید دلار و طلا می‌ریزه! اون که داره می‌ریزه زندگی‌های نداشته ماست! بس کنید واقعا...

تو به دختری که چشم و دل سیره هیچی نمیتونی ارائه بدی، جز توجه.

توییتر سر هر بگایی یه طنزی واسه ارائه داشت، ببین اوضاع چقدر خرابه که تایم لاین فقط عصبانیت و خشمه.

میدونید چی ترسناکه؟ نه میشه موند، و نه میشه رفت.