Baybüke Kurtuluş

Zamanaşımı borcu ortadan kaldırmıyor. Yalnızca borçluya ifadan kaçınma imkanı sağlıyor. Bir alacağın zamanaşımına uğradığının iddia edilmesi o alacağın hukuken varlığının bulunduğu varsayımını taşıyor. Uygulamada hepimiz “Hiçbir kabul, onay ya da ikrar anlamına gelmemek üzere her halükarda alacak zamanaşımına uğramıştır.” şeklinde defi ileri sürerek terditli savunma yapsak da ben bu savunmanın dürüstlük kuralıyla çeliştiğine inanıyorum.

Türk yargısında zamanaşımı hususunun hatalı uygulandığını düşünüyorum. Zamanaşımı def’inde borçlu borcunu kabul eder ancak kanundaki süre aşıldığı için borcunu ödemekten kaçınır. Yani bir taraf zamanaşımını ileri sürüyorsa artık böyle bir alacak var mı yok mu tartışması ortadan kalkmıştır. Yalnızca bu alacağın zamanaşımına uğrayıp uğramadığı incelenmelidir. Hem alacak inkar edilip hem de zamanaşımı definde bulunulması mümkün değildir.

Herhalde dünyada Türkiye kadar toplu taşımaya binmeyi aşağı bir şey gören 3-5 ülke vardır, yoktur. Geliri biraz ortalama üstü olan kimse toplu taşıma kullanmıyor. Çünkü toplu taşımayı fakir ulaşımı olarak kodlamışız. Zlatan'ın Ikea hikayesi gibi, İstanbul'da parası olanlar toplu taşımaya binmez belki ama aklı olanlar biner...