ลีเจ๋น่วน

พอพักฟื้นร่างกายแล้วอดออกกำลังกายอะ !!! เหมือนขาดอารัยไป วันนี้เกือบแพลงก์ งอน😡

อ่านจบคือซึม

"จงเสพติด" การนอนเร็ว การตื่นเช้า การเข้ายิม การกินอาหารที่มีประโยชน์และการจดจ่ออยู่กับเป้าหมายของคุณ

โตขึ้นจึงรู้ว่า “ปริญญาไม่ได้เป็นแค่กระดาษหนึ่งใบ แต่มันคือหลักฐานว่า ครั้งหนึ่งเราเคยอดทนกับชีวิตมากแค่ไหน” มันคือวันที่อ่านหนังสือจนดึก คือวันที่เหนื่อยจนอยากยอมแพ้ คือวันที่ร้องไห้กับคะแนน กับความกดดัน กับคำถามว่า “เราจะไหวไหม” ปริญญาไม่ใช่แค่ชื่อมหาวิทยาลัย หรือชุดครุยที่ใส่วันรับปริญญา แต่มันคือความภูมิใจของพ่อแม่ ที่เห็นลูกคนหนึ่งพาตัวเองเดินมาถึงเส้นชัย คือความทรงจำระหว่างทางกับเพื่อน ที่เคยนั่งทำรายงาน กินข้าวร้านเดิม บ่นเรื่องสอบด้วยกัน คือหลักฐานของช่วงวัยหนึ่งในชีวิต ที่เราเคยเติบโต เคยล้ม เคยพยายามอย่างเต็มที่ และแม้วันหนึ่งเราจะลืมสูตรที่เรียน ลืมเนื้อหาหลายอย่างไปหมดแล้ว แต่เราจะไม่มีวันลืมความรู้สึกในวันที่รู้ว่า… “เราทำสำเร็จแล้วจริง ๆ” เพราะสำหรับคนคนหนึ่ง บางครั้งปริญญาไม่ได้มีค่าแค่ในตลาดงาน แต่มันมีค่าในหัวใจของชีวิตทั้งชีวิตเลยต่างหาก

ถ้าเริ่มทำงานแล้ว -การวางตัว เป็นมิตร ทำงานได้กับทุกคน อย่าอินการเมืองในที่ทำงานเกินไป -เพื่อนสนิทจากที่ทำงาน ถ้ามีก็ดี ไม่มีก็ไม่เป็นไร จำไว้ทุกคนมาทำงานเพื่อเงิน -เรียนรู้งานจากรุ่นพี่ให้มากๆ มีต้นทุนจากตัวเองแล้ว+ประสบการณ์จากรุ่นพี่ จะพัฒนาสกิลไวขึ้น -แบ่งเวลาใช้ชีวิตด้วย ดูแลตัวเองดีๆ อย่าหักโหมกับงานจนเกินกำลัง คำพูดที่ว่า ถ้าเราหายไป องค์กรหาคนใหม่ได้ แต่ครอบครัวมีเราคนเดียว นั่นคือเรื่องจริง

รู้สึกว่าตัวเองโตขึ้นก็ตอนที่ตัดสินใจตัดคนออกจากชีวิตโดยไม่ร้องขออะไรแล้ว ถ้าเค้าไม่เลือกเรา เราก็เลือกตัวเองก่อน

@mar25jdu รักนะ

@bbarbiebooo แต่กุรักมุงนะ

อยากสารภาพมากเลยว่าอิจฉาเพื่อนทุกคนที่ได้คุยแชทกะครอบครัวทุกวัน แม่โพสอวดในเฟสบลา ๆ จั้นอยากถูกรักเยอะ ๆ

“บางคนหายไปจากชีวิต เพราะต่างคนต่างไม่ทัก” คือจริงมาก 🥲

จั้นเลยรักครอบครัวแฟนมาก เคยบอกกับแฟนว่าอยากไปอยู่อีก5555 มันอบอุ่นอะ แบบอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา แถมบ้านเขาก็รักจั้น แต่ยายชั้นก้อน่ารักนะ รักยาย รักพ่อแม่แฟนด้วย 🫶🏻

วุฒิภาวะ มารยาท ทัศนคติ ไม่ได้วัดกันที่อายุจริง ๆ การพินิจพิเคราะห์ และการจัดระเบียบความคิดของมนุษย์บางประเภทค่อนข้างต่ำกว่ามาตรฐาน

โตมาถึงได้รู้ว่าถ้าแค่โกรธโมโห ด่ากันมันยังแค่ระดับเบื้องต้นเท่านั้น ถ้าโกรธและเกลียดคือไม่ต้องพูดกัน ไม่คุย ไม่อยู่ในสายตา เป็นอากาศธาตุ นั่นแหละคือเกลียดแม่งชิบหายสุดๆ

บางทีก้อดีใจน้า ที่จะได้โต อยากใช้ชีวิตเยอะ ๆ อยากมีอิสระเยอะ ๆ หรือบางทีแค่อยากอยู่กับตัวเองเย้อออ ๆๆๆ

รสชาติการเป็นผู้ใหญ่ เริ่มสั่งหวานน้อยทุกเมนู

supermom = โคตรแม่มึง

เกลียดโมเม้นต์ไหนสุดในชีวิตคือ โมเม้นที่เข้าใจผิดว่าใครสักคนหวังดี แต่ไม่ได้หวังดี

จิงๆความฝันกุเลกม๊าก อยากไปเที่ยวที่ที่อยากไป อยากมีแชทครอบครัว อยากทักไปบอกแม่ว่าทำรัยแบบคนอื่น เหอ

กรุขำตอนหัดขับรถแรกๆ พ่อสอนละให้ถอยรถเข้าเอง ฮีมาโบกๆละพูด เอ้อ สุดยอด เอ้อๆ ถอยๆ เอ้อ เพอร์เฟคไม่มีที่ติ ดับรถได้เลย กรุลงมาปุ้ปชมกรุ ไอ้นี่มันเจ๋งว่ะ ครั้งเดียวผ่าน ไม่มีแก้อะไรเลย สักพักกรุเข้าบ้านไปละเห็นผ่านหน้าต่าง ภาพที่กรุเห็นคือฮีสตาร์ทรถละถอยเข้าใหม่

แจมินรักตัวเองและดูแลตัวเองดีมาก การจะทำอะไรรต้องผ่านการคิดและไตร่ตรองมาแล้ว แล้วใบหน้าแจมินก็คือแจมิน ไม่เปลี่ยนไปจากเดิม การบอกว่าแปลกหรือไม่เหมาะ พูดในฐานะเจ้าของกิจการคลินิกเสริมความงามคือไม่มีมารยาทมาก ๆ สำหรับคนที่วิจารณ์ใบหน้าคนอื่นโดยเจ้าตัวไม่ได้ต้องการ

ไม่ชินหน้าพี่แกเลย5225 แต่รักเมิ่นเดิม