BOSS_BAYGON

ใครจะคิดว่า ‘ลองเลิกกันดู’ อาจจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่สามารถทำให้อีกคนก็ได้ มันแย่แต่เป็นอย่างเดียวที่ยังไม่เคยทำให้กันเลย ถ้าเลิกกันแล้วมีความสุขมากกว่า ตามหาตัวเองจนเจออีกครั้งในวันที่ไม่มีอีกคนอยู่ในชีวิตก็เป็นคำตอบที่ต้องทำใจยอมรับให้ได้

จขกท. รีวิวข้อมูลที่เป็นประโยชน์ สำหรับผู้เสียชีวิตกับการปิดบัญชีธนาคาร ครอบครัวไม่ได้ทำพินัยกรรมไว้ควรมาอ่าน พ่อของจขกทเสียชีวิตกระทันหันด้วยเหตุหัวใจวาย โดยไม่มีพินัยกรรมใดๆทิ้งไว้ จขกทเองไม่รู้ว่าพ่อเปิดบัญชีธนาคารไหนบ้าง หลังจากพ่อเสียชีวิตเลยไปดำเนินการต่างๆ เพื่อจะดำเนินการปิดบัญชี ปิดเบอร์มือถือ บลาๆ โดยไปยื่นเรื่องขอเป็นผู้จัดการมรดก ศาลพิพากษาเรียบร้อยออกใบคดีสิ้นสุด (ใบนี้สำคัญมาก) 1.ธนาคารฟ้า ตอนไปปิดธนาคารบอกบัญชีผู้ตายติดทำประเมินความเสี่ยงปิดยังไม่ได้ต้องส่งเรื่องไปส่วนกลางก่อน (ถามจริงกฎนี้ใครตั้ง แล้วผู้จัดการมรดกทำแทนไม่ได้? คือมาปิดบัญชีหรือต้องปลุกคนตายมาทำประเมินคงามเสี่ยง) 2.ธนาคารเขียว เอกสารถ้ามีลายน้ำ(ที่ปริ้นจากเว็บศาลออนไลน์)ใช้ไม่ได้ต้องตัวจริงเท่านั้น ทั้งๆที่มีใบคดีสิ้นสุดแล้ว(ที่ไม่มีลายน้ำ) ต้องไปขอตัวจริงจากศาลเสียค่าธรรมใบละ 50บาท เพื่อมาปิดบัญชีที่มียอดเหลือในบัญชี 326 บาท 3.ธนาคารชมพู นำเล่มไปอัพเดตมีการหักค่าบัตรเดบิตหลังเจ้าของบัญชีเสียชีวิตแล้ว จะขอคืน ธนาคารบอกญาติไม่มาแจ้งเองไม่สามารถคืนได้ คือกว่าญาติจะดำเนินการเสร็จสิ้นกับทางศาลก็หลายเดือนแล้วไหมเพราะไม่มีเอกสารทางศาลไปแจ้งธนาคารธนาคารก็ปิดบัญชีไม่ได้ ทำไมขอคืนค่าธรรมเนียมไม่ได้ อันนี้งงมาก หากินง่ายสุด ทุเรศมาก ที่เล่ามาทั้งหมดนี้ จำนวนเงินแต่ละบัญชีไม่ได้เยอะ แต่มันเป็นเงินของเราจะมากจะน้อยธนาคารไม่มีสิทธิ์เอาไป แต่ทำไมเราจะเอาเงินในบัญชีพ่อตัวเองมันยากจัง กับมิจฉาชีพธนาคารช่วยใช้มาตราฐานการตรวจสอบเดียวกันด้วยนะคะ จริงๆจะไม่ปิดบัญชีก็ได้เพราะยอดมันไม่ได้เยอะปล่อยให้ไม่มีการเคลื่อนไหวเดี๋ยวก็ปิดไปเอง แต่ต้องการปิดเพราะกลัวว่าบัญชีคนตายจะถูกเอาไปทำบัญชีม้าไง เลยอยากทำให้มันถูกต้อง ที่มาระบายในนี้เผื่อธนาคารจะมาอ่านจะได้ไปลองดูว่ามันปรับปรุงตรงไหนได้ไหมเพื่อให้ลูกค้าเกิดความสะดวกที่สุดหรือใครจะไปปิดบัญชีคนตายจะได้เตรียมตัว หรือใครเจอแบบเดียวกันมาเล่าแชร์กันได้หรือทำไงให้ได้ค่าธรรมเนียมคืนแนะนำหน่อยคะ กระทู้ > pantip.com/topic/44074818 .................... มีคอมเม้นท์นึงบอกว่า "ทรัพย์สินเรา ทุกคนที่เกี่ยวกับธนาคารรู้หมด แต่ทายาทโดยชอบธรรม รู้ได้ยากเย็น"

การผูกพันมันน่ากลัวจริงนะ ถึงแม้วันนี้มันไม่ได้มีความรักต่อกันเช่นเดิมแต่มันยังหลงเหลือความเป็นห่วงและหวังดี ยังอยากรับรู้ ยังรู้สึกโหยหา ยังอยากให้มีอยู่ในชีวิต เหมือนตัวเรายังเคยชินกับการมีเค้าเป็นส่วนนึงในชีวิตประจำวัน พอวันนึงที่เราต้องเริ่มมารีเซตทุกอย่างใหม่และต้องยอมรับว่านับจากวันนี้มันจะไม่มีอีกแล้วนี่มันโคตรโหว่งในใจ มันแย่ตรงที่มันเหมือนจะยอมรับได้แต่สุดท้ายมันก็ทำได้แค่เหมือน

ชั้นกลายเป็นคนที่ไม่รู้กิจวัตรประจำวันเขาอีกต่อไปแล้ว ไม่รู้ว่าเขาสนใจเรื่องอะไร มีชีวิตแบบไหน เพลงที่เขาชอบยังเป็นแนวเดิมอยู่ไหม เรื่องที่เราเคยคุยกันได้ทั้งวันเขายังจะอยากฟังมันอยู่หรือเปล่า ไม่รู้อะไรเลย เขาที่ชั้นนึกถึงอยู่ตอนนี้ล้วนแต่เป็นเขาในอดีตทั้งนั้น

กล้องไอโฟนแม่งสวยเฉพาะตอนกำลังจะกดถ่ายเท่านั้นแหละ พอถ่ายเสร็จ ไม่รู้แม่งปรับเป็นเหี้ยอะไรนักหนา อุบาทว์

ผู้บริหาร AIS เขาเคยลองใช้ App My AIS บ้างไหม

อาจจะมีบางวันที่เราขี้เกียจ . . . บางวัน = ทุกวัน

แม่บอกให้ลดการสั่ง Grabfood แล้วไปซื้อข้าว Max value ที่ลดราคามากินจะได้ประหยัด

“ถ้าเสียเขาไปแล้วได้ตัวเองกลับมา แปลว่าไม่เสียอะไรเลย” คือประโยคของคนที่สุดๆแล้วกับความสัมพันธ์ เพราะจริงๆแล้ว เราเสียเวลา เสียตัวตน แต่สิ่งสุดท้ายเรายอมเสียเธอ เพื่อให้เราได้ชีวิตจริงๆของเราคืนมาก็พอ

ช่วงนี้กูรู้เลยว่าความเศร้ามันกัดกินหัวใจกุมาก ใจกูมันค่อยๆว่างเปล่าวันละ0.01% มันอาจจะดูน้อยแต่มันกัดกินทุกวันจนเริ่มเป็นแผลใหญ่ รู้สึกตัวเองไม่มั่นคง หมดความมั่นใจ ปากยิ้มแต่แววตามันไม่มีความสุขหลงเหลือ ไม่มีอะไรมาfulfillใจกูเลย

ปวดหัว แบบไม่สามารถอยู่เวรต่อได้

ทุกคนเคยกลับบ้านแล้วนึกกับตัวเองตอนกำลังจะนอนว่า "วันนี้กูเก่งจังวะ ผ่านมาได้ไง???" ไหม5555555555

ไม่มีหรอกเลิกกันทั้งที่ยังรัก แค่มีคนนึงไม่รักแล้วต่างหาก

อยากถูกรักโดยการกระทำที่แสดงออกว่ารักซักครั้งในชีวิตอะ อยากรู้สึกพิเศษโดยที่ไม่ต้องมาตั้งคำถามกับการกระทำของใครว่ารักรึป่าว แค่ซักครั้ง

เลขวันนี้ ถ้าไปออกงวดที่แล้ว คงแทนการอยู่เวรได้หลายวันเลย 🫠

เคยมีใครขอเลิกกับแฟนที่รักกันดี ๆ แต่อยู่กับเขาแล้วเราไม่มีความสุขปะ แบบมันก็สุขแหละ แต่มันไม่สุดอะ เหมือนมีเรื่องที่ติดอยู่ในใจ(ที่คุยกันไปแล้ว)แต่มันก็แก้ไม่หาย

โดนจนชินแล้ว แต่ก็แค่คิดว่า หรือคบมานานแล้วนะ.

เราไม่จำเป็นต้องเป็น 1st priority ก็ได้ แต่มันไม่ควรจะเป็นสิ่งที่แก ignore ไปปะวะ

อยากไปอีก ติดอยู่เรื่อง อาหารรสจืดไป.