Bir akşam kötüydüm"
Yardım istesem iyi olurdu.
Kimseyi aramadım.
Bir gece korktum.
“Korkuyorum” yazacaktım birine.
Yazdım ama yollamadım.
Bir gün doldum taştım.
Söyleyeceklerim birikti.
Sonra kimseye anlatmadım..
Geçen bi kadın biten ilişkisini anlatırken ‘onun artık beni sevdiğini düşünmüyordum çünkü beni kırmaktan çekinmiyordu’ dedi. Sevginin en büyük göstergesi davranışlara ve sözlere gösterilen özendir. Özensizlik her şeyin sonunu getirir...
Eğer bir şey size aitse, tamamen sizin içinse, yönünü bir şekilde hep size çevirir. Kimse kendine ait olanla vedalaşamaz. kimse kendisinin olanı arkasında bırakamaz. Sizin için olan hep sizinle kalacaktır.
Affetmeyin. Varsın kibirli desinler. Gaddar, kötü desinler varsın nefret etsinler. Ama kalbinize inen şeyleri affetmeyin. Onlar yaparken sorun yoktu da siz affetmeyince mi kötü olacaksınız. Bırakın kötü bilsinler. Bizim yolumuz insanlıktan geçer.
Ve ölmek, sadece biyolojik canlılığının sona ermesi değildir; bazen hayata dair tüm hayal ve heveslerini yitirerek de kusursuz bir şekilde ölümü tatmış olursun.
Hiç bitmez sandığın nice vazgeçemeyeceğin şeyi hiç ummadığın bir anda ebediyyen kaybedersin. Bu defa da verdiği acının hiç bitmeyeceğini sanırsın ama zaman geçer, bir bakarsın ki sana kalan tek hatırası olan acıyı bile kaybetmişsin. İşte o an dönüşüm sürecin tamamlanmış olur.
"Geçeceğini biliyordum, iyileşeceğimi de.
Güleceğimi, merhametimi hiç kaybetmeyeceğimi,
duvar gibi dimdik duracağımı da…
Ama heyecanımı ve güvenimi kaybedeceğimi hiç düşünmemiştim."
Ne hoş bir güzelliği vardır; hafif adımlarla, dünyadan gülümseyerek geçenlerin. Kimseye bir kötülüğü dokunmadan yaşayanların, onurlu bir yaşam seçenlerin.