‍‍‎‍ ‍‍‎‍‍‍‎‍ * 𝐰. 𝖗͟𝖚͟𝖘͟𝖘͟𝖔

สงสัยน่ารักให้คุณใจเจ็บ

you’re going to haunt me forever, aren’t you?

“ไม่เลยครับ ไม่เลย..” เขายกมือห้ามปรามในขณะที่ใบหน้ายังเปื้อนยิ้มเหมือนเดิม “คนเข้าใจผิดกันได้ มันเป็นเรื่องปกติ, ไม่ใช่เรื่องงานผมก็รับสายเสมอ โทรมาได้ครับ”

“โลกที่ผมมองเห็นคงสดใสกว่านี้ เพราะจะได้เห็นคุณด้วย” ยกยิ้ม “ได้ครับ ผมมีเบอร์มือถืออยู่..คือผม” ชี้ที่ตาตัวเองเพราะมองไม่เห็นตอนอีกฝ่ายยื่นมือถือมา “งั้นเอาเป็นคุณรับนามบัตรผมไปแทน เบอร์มือถืออยู่ในนั้น” พูดจบเขาหยิบบัตรแข็งที่มีปุ่มตัวอักษรยื่นกลับไป

ㅤ “อ้า..” แมตต์เลิกคิ้วแล้วสัมผัสได้ว่าองศาตรงนั้นกำลังโดนถูกมองด้วยสายตา “ถ้าผมมองเห็นน่าจะดีกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ ทั้งสภาพแวดล้อมหรือคนที่อยู่ตรงนี่เอง งั้นตกลงเป็นมื้อค่ำนะครับ” ㅤ

“หรือจะอยากเปลี่ยนเป็นมื้อค่ำสักมื้อ—นั่นฟังดูสมน่ำสมเนื้อดีครับ ถ้าคุณอยาก?” ยกนิ้วขึ้นดันกรอบแว่นตา “แต่ถ้าคุณติดใจก็เพิ่มยกสองได้ไม่ว่าจะเป็นเครื่องดื่มหรือ.. ของหวาน” ยิ้มมุมปาก