bil
5.8K posts




yine de minnettarım garip bir şekilde saygı duyuyorum ama elimde olsa tıpkı onların da ellerinde oldukları gibi davranmaktan çekinmezdim

“Hüzün bazı insanların ruhunda sevinçten çok coşku uyandırır.” —Joseph Roth, Sonsuz Kaçış

sosyalleşmekten işte bu yüzden kaçıyordum hep.çünkü kendimin ve dünaynın ne kadar güvenilmez olduklarını çok şiddetli hissettiriyordu özellikle çocukken.ilk defa burada açılayım dedim artık karşıma çıkan elemanlar patlattı amk sağolun kendimi manastıra kitleyip izole edeceğim aq

sorun da bu. bunu yapmazken nasıl davranacığımı bilmiyorum ya da o şekilde davranmak bana çok soğuk ve acımasızca geliyor. çünkü fawning dışında duygu hissedebildiğim bir iletişim şekli yok amk

bende fawn response yüksek. yani tehdit algıladığımızda kaçar saldırır donar veya fawning denen şeyi yaparız. böylece kendimi güvene alıyorum ve tehditi gerçekten algıladığımda karşı taraf beni ciddiye almayacağı için gardını çoktan indirmiş oluyor

obsessionu izledim bazı sahneleri gerçekten aşırı üreperticiydi. mesela bear'ın benimle olmak kötü bir şey mi dediği ve nikki dünyadaki herkesten daha çok sevsin dediği sahne
