mihal

nwm weszlam do lumpa a ona tam stala dumnie i patrzyla na mnie

robie rewatch breaking bad po dlugim czasie i teraz doslownie nie widze zadnego powodu do nie lubienia Skyler

tęsknie za papierosami z kulkami.... przecież one były dostępne nie tak dawno temu a świat o nich zapomniał

Dobra tu dziś dyskusja o domach/mieszkaniach widzę. Ciężki temat, a zarazem jeden z ciekawszych. Podzielę się moim doświadczeniem: Jestem z Rybnika (ok. 130 tys. mieszkańców), tu się urodziłem i wychowałem. Po liceum mieszkałem przez 7 lat w Krakowie. Rok w Monachium i rok w Nowym Jorku. Przed ślubem mocno rozkminialiśmy co dalej i gdzie. Wszystkie trzy miasta wspomniane wyżej oboje z żoną uwielbiamy. Długo myśleliśmy nad wyprowadzką do Monachium czy Wiednia. Byliśmy wówczas "ciągle w trasie", mieliśmy jakieś oszczędności (ciężko i uczciwie zarobione), więc mogliśmy to zrobić szybko i sprawnie. Po studiach i epizodach w Niemczech i USA wróciliśmy jednak na trochę do Krakowa, oboje znaleźliśmy spoko pracę. Mnie jednak życie w Krakowie męczyło (uważam, że prawdziwie cieszyć się tym miastem można, jak się jest turystą i wpada na weekend). Namówiłem więc żonę na powrót do Rybnika. Znaleźliśmy mieszkanie do remontu, po pół roku wprowadzka. Udało się to też pogodzić z pracą, bez konieczności zmiany, choć nie było to rozwiązanie dla każdego - 2 dni w biurze co tydzień, ok. 130km w jedną stronę (zostawaliśmy na noc). Potem przyszła pandemia, więc pierwszy raz poczuliśmy, że powrót w rodzinne strony to mógł być strzał w dziesiątkę (praca 100% zdalna, rodzina blisko, ROD itp.). I tak sądzimy do dziś - rok temu zamieniliśmy to pierwsze mieszkanie na większe i zapuściliśmy korzenie jeszcze głębiej. TL;DR Jeśli macie taką opcję i zastanawiacie się co dalej, to może rozważcie powrót w rodzinne strony. Przy dobrej pracy (na miejscu lub zdalnej) mieszkanie w mniejszym polskim mieście to obecnie jedna z najlepszych rzeczy, jaka może Was spotkać.