bpmbpm

.@RepLuna giving a private tour of Capitol Hill to members of the Russian Duma delegation

US warns EU to pass trade deal or risk losing ‘favourable’ access to LNG ft.trib.al/CgyPj4q

#Niemcy oddalają się od swoich celów klimatycznych Federalny Urząd ds. Środowiska (UBA) przedstawił dane dot. emisji gazów cieplarnianych w Niemczech za ostatni rok wraz z projekcją na kolejne lata w odniesieniu do celów polityki klimatycznej RFN (do tego corocznie zobowiązuje go ustawa). Przewidują one redukcję emisji do 2030 r. o 65% (w odniesieniu do 1990 r.), do 2040 r. – o 88% oraz osiągnięcie do 2045 r. neutralności emisyjnej (de facto redukcji emisji o ok. 95%). Wg UBA emisje gazów cieplarnianych w 2025 r. w Niemczech wyniosły 649 mln ton ekwiwalentu CO2, co oznacza, że w porównaniu z 2024 r. spadły minimalnie (o 0,1%), a osiągnięta redukcja w odniesieniu do 1990 r. wyniosła 48%. W porównaniu z 2024 r. wyraźnie spadły emisje w przemyśle (o blisko 6 mln ton) oraz minimalnie w energetyce (-0,6 mln ton). W przemyśle nie jest to jednak wynik zmian technologicznych, lecz złej koniunktury gospodarczej, a zwłaszcza spadku produkcji w energochłonnych i wysokoemisyjnych branżach, jak stal czy chemia. W 2025 r. wzrosły z kolei emisje w transporcie (+ 2 mln ton) i budynkach (+ 3 mln ton). Powodami wzrostów są tu zwiększone wykorzystywanie paliw w transporcie oraz gazu ziemnego i oleju opałowego w ogrzewnictwie. Idąc za ustawowym zobowiązaniem, UBA przedstawił też projekcję emisji w kolejnych latach. Wynika z niej, że Niemcy oddalają się od realizacji swoich celów klimatycznych. Na 2030 r. prognozowana jest obecnie redukcja o 62,5%, podczas gdy ubiegłoroczna prognoza wykazywała spadek o 63% - a celem jest minus 65%. Przy bliższym rzucie oka na dane widać, że realistyczniej niż w poprzednich latach UBA widzi redukcję w ogrzewnictwie i transporcie (czyli wolniejszy spadek), choć na moje oko wciąż zbyt optymistycznie. Wątpliwości budzi prognoza głębokiego spadku emisji w energetyce przez kolejne 5 lat - aż o połowę, ze 189 na 94 mln ton ekw. CO2. To, że w tym obszarze szanse na duży spadek emisji są wysokie, jest jasne (głównie przez szybki rozwój elektrowni odnawialnych – w kolejnych latach zwłaszcza przybędzie dużo farm wiatrowych – i lądowych, i morskich), jednak aż taka redukcja musiałaby oznaczać de facto niemal całkowite odejście od węgla do końca dekady – a to nie nastąpi bez zapewnienia dla nich zastępstwa w postaci innych dyspozycyjnych mocy. Planowane zaś na dużą skalę nowe elektrownie gazowe wciąż się opóźniają. Co istotne, w perspektywie 2030 r. UBA zwraca uwagę na daleko idące przekroczenie – aż o 255 mln ton ekw. CO2 – limitu w ramach unijnego mechanizmu Effort Sharing Regulation, który rozdziela cele redukcji między państwa UE w sektorach nieobjętych systemem ETS, w tym głównie w transporcie i ogrzewnictwie. Tu RFN grożą wielomiliardowe konsekwencje finansowe w postaci nabycia od innych państw UE brakujących uprawnień. Jeszcze pesymistyczniej UBA widzi szanse na realizację kolejnych celów. Na 2040 r. prognozowany jest spadek o 80%, podczas gdy cel wynosi -88%, a na 2045 r. – redukcja o 83%, a celem jest neutralność klimatyczna. Jeszcze dwie uwagi: Obecna projekcja UBA obejmuje wprowadzone już instrumenty polityki klimatycznej - nie uwzględnia zatem planowanych przez obecny rząd działań, które de facto spowolnią dodatkowo redukcję emisji - głownie chodzi o reformę tzw. ustawy grzewczej (zob. szerzej: x.com/mlkedzierski/s…). Projekcja UBA stawia koalicję CDU/CSU-SPD pod presją w kontekście planowanego w tym tygodniu przedstawienia rządowego Programu ochrony klimatu - ustawa zobowiązuje każdy nowy rząd w ciągu roku od wyborów do przygotowania planu działań na rzecz realizacji celów klimatycznych - punktem odniesienia są właśnie projekcje UBA.