ਮਨਦੀਪ ਬਰਾੜ

ਔਰਤ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਦ ਇੱਕ ਵਗਦਾ ਦਰਿਆ,ਵਗਦੇ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਹੋਣਾ ਬੜਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਉੱਥੇ ਹੀ ਦਰਿਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਹੋ ਜਾਣ ਦਾ ਸਮਰਪਣ ਬੜਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਹਾਣ ਦੇ ਦਰਿਆ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਕਿਸੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ,ਏਥੇ ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਬ ਕੁਛ ਹੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਬੂੰਦ ਬੂੰਦ ਲਈ ਤਰਸਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ,ਜਿੰਦਗੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮੌਕੇ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ । ਮਨਦੀਪ ਬਰਾੜ

@breathMessi21 Ask your elders abt Mohd Rafi😊😊

is Arijit Singh the best singer we have ever produced?

@FugaciousOne 😊😊🙏

@brarrmandeep Sawarg bilkul swarag

ਗੁਰੂ ਘਰ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਜਾਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਬਾਣੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵਾਕ ਲੈਕੇ ਉੱਗਦਾ ਹੈ । ਮਨਦੀਪ ਬਰਾੜ

जिस दौर में लुट जाए फकीरों की कमाई, उस दौर के सुल्तान से कुछ भूल हुई है । इस तरह कमाई के दोगुना होना,चार गुना होना के दावे करना एक तरह से किसानों का मजाक उड़ाने जैसा है,इस से पता चलता है कि दिल्ली सच में ही असली हालातों से बहुत दूर है,असल में पूरे सरकारी तंत्र का जोर लगा हुआ है खेती को घाटे का धंधा बनाने में,कोई भी राज्य हो,किसी भी पार्टी की सरकार हो,किसानों के लिए वहां पर सिवाय इन झूठी बातों के और कुछ भी नहीं है,हर राज्य हर सरकार में सेठ बैठें हैं किसानों को और कंगाल करने के लिए,जिसको हो ही मारना उसकी आमदन भला दुगनी क्यूं करनी है??

A song from my school days😊 Sick of guns,cars & brands in our songs, let's factory reset to punjabi folk with modern beats & rich punjabi shayari youtu.be/VN7EYWxNPB8?si…

@PSN_26 Hahaha good one👌

Drop a photo you clicked. No text. Let it speak.

ਕੁਛ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ, ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜਿਆਦਾ ਸਾਰਥਕ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਸ਼ਾਇਦ ਹੁਣ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪਹਿਲੇ ਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਹੋ ਸਕਦੈ ਕਿ ਤੈਂਨੂੰ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰੋਟੀ ਉਧਾਲ ਲਏ ਤੇ ਜਾਂ ਮੈਂ ਜੰਡ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕਿਸੇ ਕੁਰਸੀ ਦੇ ਥੱਲੇ ਜਾਗਦਾ ਹੀ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੁਣ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪੀਲੂ ਸ਼ਾਇਰ ਅੱਜ ਕੱਲ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿੱਦਿਆਲੇ ਨੌਕਰੀ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਤਲ ਨੂੰ ਨਿਗੂਣੀ ਜਹੀ ਘਟਨਾ ਕਰਾਰ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਬਦੀਆਂ ਲਈ ਕਿਰਾਏ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਮਾਂ ਰਹੇ ਲਿਖਦਾ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੁਣ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੀਰ ਹੁਣ ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪੰਜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਇੱਕੋ ਹੀ ਚਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੀਹਦੇ ਵੱਜਦਾ ਹੈ ਉਹ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਮੇਰਾ ਲਹੂ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪਿਓ ਦਾਦੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਖੱਟਿਆ ਹਾਕਮਾਂ ਦੇ ਢਿੱਡ 'ਚ ਪਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤੂੰ ਜਾਣਦੀ ਏਂ ਅਗਲੇ ਬਾਘ ਹਨ-ਬੱਕੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਦਾਨਾਬਾਦ ਪਹੁੰਚਾਣ ਜਾਵਣ ਸਮੇਂ ਦਾ ਗੇੜ ਹੁੰਦੈ-ਐਤਕੀਂ ਤੂੰ ਬੇਵਫਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ ਤੇ ਮੈਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੁੰਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ ਏਸੇ ਲਈ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪਹਿਲੇ ਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ।

ਮੈਨੂੰ ਝੱਟ ਕੁ ਢੌਂਕਾ ਲਾ ਲੈਣ ਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਸੁੱਤੇ ਨੂੰ ਨਾ ਜਗਾ। ਦਿਨ ਚੜ੍ਹੇ ਨੂੰ ਚੱਲਾਂਗੇ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਚੱਲਾਂ ਦਾਨਾਬਾਦ। ♥️♥️♥️♥️

@Charaya__Pankaj @hkdhaliwal99 @wineyespleasee Ask her .... she can tell better😜😜

@brarrmandeep @hkdhaliwal99 @wineyespleasee ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਇੱਕ ਵਿਅੰਗ ਹੈ। ਪਰ ਹੁਣ ਸਰਤਾਜ ਦੇ ਗੀਤ ਨਾ ਪਸੰਦ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ ।

Define your MUSIC taste with one artist.

@hkdhaliwal99 @wineyespleasee 😂😂

@brarrmandeep @wineyespleasee Hanji tusi kayi baar kah chuke ho eh gall but I really like sartaj,every time I post about sartaj in my mind am thinking hun comment aya hun aya😭

@kaur_jujhar ਇਸ਼ਕ ਲਿਤਾੜੇ ਆਦਮੀ,ਬਰਫ਼ ਲਿਤਾੜੇ ਰੁੱਖ ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਂਦੀ ਚੋਰ ਨੂੰ,ਆਸ਼ਿਕ ਨਾ ਲੱਗੇ ਭੁੱਖ ਸਾਹਿਬਾਂ ਮਿਰਜ਼ੇ ਦੀ ਦੋਸਤੀ,ਜੱਗ ਨਾ ਰਹਿਣੀ ਲੁੱਕ ਲੈ ਚਲ ਦਾਨਾਬਾਦ ਨੂੰ,ਜਾਨ ਲੁਕਾਵੇ ਮੁੱਖ । ਪੀਲੂ

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਸਿੱਕ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਸੀ ਜੇਹੀ ਹੀਰ ਨੂੰ ਭਟਕਣਾ ਯਾਰ ਦੀ ਸੀ ♥️♥️♥️♥️

ਵਾਰਿਸ ਅਹਿਮਕਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਫਾਟ ਖਾਧੇ, ਨਹੀਂ ਆਂਵਦਾ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਸਵਾਦ ਮੀਆਂ ।

ਪੌੜੀਆਂ ਉਤਰਦੇ ਹੋਏ ਮੀਨਾ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਫਲੈਟ ਵਾਲਾ ਅਮਰ ਵੀ ਪੌੜੀਆਂ ਉਤਰ ਰਿਹਾ ਹੈ,ਕੁਛ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਮੀਨਾ ਦੀ ਆਦਤ ਬਣ ਗਈ ਸੀ ਉਸ ਫਲੈਟ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਦੀ,ਚਾਲੀਆਂ ਦੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਮੀਨਾ ਹੁਣ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੀ ਸੀ,ਬਚਪਨ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਿਆ,ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਵਿਆਹ ਕਾਮਯਾਬ ਨਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚਾਰ ਕੁ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਸਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ,ਕੁਝ ਵਕਤ ਪਿੰਡ ਰਹੀ ਪਰ ਬੜਾ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਲਾਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,ਮੀਨਾ ਕਿਸੇ ਤੇ ਬੋਝ ਨਹੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਨੇ ਦਿਲ ਲਾ ਪੇਪਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਪੇਪਰ ਕਲੀਅਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਇੱਕ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ ਨੌਕਰੀ ਤੇ ਲੱਗ ਗਈ,ਕੁਛ ਸਮਾਂ ਪੀਜੀ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਤੇ ਫੇਰ ਉਸਨੇ ਇਹ ਫਲੈਟ ਕਰਾਏ ਤੇ ਲੈ ਲਿਆ,ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਉਸਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਵਿਚ ਅਮਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,ਕੁਝ ਵਕਤ ਤਾਂ ਮੀਨਾ ਨੇ ਅਮਰ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਹੁਣ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਮਰ ਦੇ ਫਲੈਟ ਵੱਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ,ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਰ ਦੀਆਂ ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ,ਕਿ ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਚਾਹ ਨਾਲ ਅਖਬਾਰ ਪੜਦਾ ਹੈ,ਫਿਰ ਗਜਲਾਂ ਲਗਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਬ੍ਰੇਕਫਾਸਟ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਫਿਰ ਉਹ ਦਫਤਰ ਲਈ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ,ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਘਰ ਆ ਕੇ ਉਹ ਬਾਲਕੋਨੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਚਾਹ ਪੀਂਦਾ ਹੈ,ਕਈ ਵਾਰ ਦੇਰ ਸ਼ਾਂਮ ਨੂੰ ਬੜੀ ਗ਼ਮਗੀਨ ਗ਼ਜ਼ਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜਾਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,ਮੀਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਚਾਹ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦੀ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ ਅਮਰ ਦੀ ਰੀਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਚਾਹ ਪੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ,ਵੀਹ ਕੁ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਬਾਲਕੋਨੀ ਚ ਖੜੀ ਅਮਰ ਵੱਲ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਅਮਰ ਨੇ ਫਤਿਹ ਬੁਲਾਉਣ ਲਈ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤਾ,ਮੀਨਾ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸੁਝਿਆ ਨਹੀਂ ਤੇ ਉਹ ਚੁਪਚਾਪ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ,ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਅਮਰ ਨੂੰ ਦੇਖਦੀ ਤਾਂ ਜਰੂਰ ਪਰ ਪਰਦੇ ਦੇ ਉਹਲੇ ਤੋਂ,ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਅਮਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚੀ ਸੀ ਪਰ ਉਹਨੂੰ ਉਡੀਕ ਰਹਿੰਦੀ ਅਮਰ ਦੀ,ਜੇਕਰ ਕਦੇ ਅਮਰ ਉੱਠਣ ਵਿੱਚ ਲੇਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਦਫਤਰੋਂ ਆਉਣਾ ਤਾਂ ਉਹ ਉਡੀਕਦੀ ਰਹਿੰਦੀ,ਮੀਨਾ ਦਾ ਬੜਾ ਜੀਅ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਅਮਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਸੁਣਾਵੇ,ਕਿਉੰ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੈ,ਕਿਉੰ ਉਦਾਸ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,ਕਿਉੰ ਕਦੇ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ,ਸਿਰਫ ਦਫਤਰ ਅਤੇ ਘਰ,ਇੰਝ ਹੀ ਦਿਨ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਇਕ ਦਿਨ ਮੀਨਾ ਨੂੰ ਅਮਰ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਦਿੱਖ ਗਿਆ,ਉਹ ਟਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਅਮਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਲਿਆ ਤੇ ਕੋਲ ਆ ਫ਼ਤਹਿ ਬੁਲਾਈ,ਉਸਨੇ ਵੀ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ,ਅਮਰ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੀ ਜੌਬ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ,ਫੇਰ ਆਪਣੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਫਲਾਂ ਜਗ੍ਹਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ,ਅਮਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ,ਇੰਜ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਉਹ ਮੀਨਾ ਦੇ ਫਲੈਟ ਤੱਕ ਆ ਗਏ,ਅਮਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਇਸ ਐਤਵਾਰ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਮੀਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਅਮਰ ਕਹਿੰਦਾ ਕਾਫੀ ਪੀਣ ਚਲੋਗੇ ?? ਮੀਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਜੀ ਠੀਕ ਹੈ ਤਾਂ ਅਮਰ ਕਹਿੰਦਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ 2 ਵਜੇ ਪਿੱਕ ਕਰਾਂਗਾ,ਮੀਨਾ ਕਹਿੰਦੀ ਠੀਕ ਹੈ,ਘਰ ਆ ਮੀਨਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਸੋਚਿਆ ਕੀ ਕੋਈ ਬਹਾਨਾ ਬਣਾ ਜਵਾਬ ਦੇ ਦੇਣੀ ਹਾਂ ਪਰ ਫੇਰ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਇਰਾਦਾ ਟਾਲ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਚੱਲ ਕੌਫ਼ੀ ਹੀ ਹੈ ਮਿਲ ਲੈਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗੀ,ਉਸਨੇ ਅਲਮਾਰੀ ਖੋਲੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਕਪੜਾ ਪਸੰਦ ਨਾ ਆਇਆ,ਉਹ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਬਾਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਲੈ ਕੇ ਆਈ,ਐਤਵਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਅਮਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ,ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਇਧਰ ਉਧਰ ਗਿਆ ਹੋਣਾ ਆ ਜਾਏਗਾ ਪਰ ਅਮਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ,ਉਹ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਉਡੀਕਦੀ ਰਹੀ ਪਰ ਅਮਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ,ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਅਮਰ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੋਣਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਣਾ ਥੋੜੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਆ ਜਾਏਗਾ ਪਰ ਪੂਰਾ ਹਫਤਾ ਅਮਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ,ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਚੈਨੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ,ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਜ਼ਰ ਅਮਰ ਦੇ ਫਲੈਟ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ,ਉਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਖਿਆਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕੀ ਅਮਰ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਆਦਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਉਸਨੂੰ, ਪੂਰਾ ਹਫਤਾ ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ,ਉਹ ਅਮਰ ਨੂੰ ਉਡੀਕਦੀ ਰਹੀ,ਆਖਿਰ ਹਾਰ ਕੇ ਉਹ ਅਮਰ ਦੇ ਦਫਤਰ ਗਈ,ਕੀ ਪੁੱਛਾਂ ਤਾਂ ਸਹੀ ਅਮਰ ਹੈ ਕਿੱਥੇ ਪਰ ਦਫਤਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸੁਣ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠੋਂ ਜਮੀਨ ਨਿਕਲ ਗਈ,ਦਫਤਰ ਵਾਲਿਆਂ ਅਮਰ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅਮਰ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਤਾਂ ਚਾਰ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ,ਉਹ ਉਸੇ ਫਲੈਟ ਵਿਚ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਇਕ ਐਕਸੀਡੈਂਟ ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ,ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਹ ਮੀਨਾ ਕੰਬਦੀ ਹੀ ਆਈ,ਕਈ ਦਿਨ ਉਹ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ ਕਿ ਆਖ਼ਰ ਅਮਰ ਉਸਨੂੰ ਹੀ ਕਿਉੰ ਦਿਖਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ ਕੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੀ ਉਸਦਾ ਤੇ ਅਮਰ ਦਾ,ਉਸਨੂੰ ਅਮਰ ਦੀਆਂ ਗਜਲਾਂ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀਆਂ,ਦਫਤਰ ਤੋਂ ਆ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਚਾਹ ਬਣਾਉਂਦੀ ਅਤੇ ਗਜਲਾਂ ਲਗਾ ਬਾਲਕੋਨੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ,ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਕਹੀਏ ਅਮਰ ਦੀ ਤਾਕਾ ਝਾਕੀ ਵਾਲੇ ਕੁਛ ਮਹੀਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਪਲ ਲੱਗਦੇ,ਉਹ ਉਮੀਦ ਕਰਦੀ ਕਿ ਅਮਰ ਦੋਬਾਰਾ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇ ਪਰ ਅਮਰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਇਆ,ਉਸਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਆਪਣੀ ਅਜੀਜ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਬੜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ ਪਰ ਉਸਦੀ ਦੋਸਤ ਨੇ ਬੜੀ ਫਲਸਫੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਹੀ,ਉਸਦੀ ਦੋਸਤ ਕਹਿੰਦੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕੁਝ ਲੋਕ ਭੂਤਾਂ ਵਰਗੇ ਜੋ ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਆਕੇ ਬੜੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪਲ ਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਨਸਾਨ ਸਦਾ ਉਹਨਾਂ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਉਡੀਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭੂਤ ਹਨ ਪਰ ਉਡੀਕ ਫਿਰ ਵੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਮਨਦੀਪ ਬਰਾੜ

Drop a photo you clicked No text ..let it speak...

@Mishi_2210 2

This is supposed to be one of the hardest problems ever to solve. Is it? Or isn’t it?

@Sarbjit_Hayer Shukriya ji 🙏

@brarrmandeep ਬਰਾੜ ਸਾਬ। 🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻

ਮੈਂ ਇਸ ਆਖਰੀ ਸੀਨ ਕਰਕੇ ਧੁਰੰਧਰ ਵੇਖਾਂਗਾ, ਮੈਨੂੰ ਵਿੱਛੜੇ ਹੋਏ ਮਿਲਦੇ ਚੰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਗਏ ਹੋਇਆ ਨੂੰ ਮੋੜ ਲਿਆਉਣਾ, ਚਿਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿਛੜਿਆਂ ਦਾ ਮੁੜਕੇ ਆਉਣਾ, ਸਿਰਫ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਮੁਮਕਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਵਿਛੜਿਆ  ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ  ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਵਿਛੜੇ ਯਾਦ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮੀਂ ਲੈਕੇ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਚਲੋ ਕੋਈ ਤਾਂ ਮਿਲਿਆ, ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵਿੱਛੜੇ ਹੋਏ ਮਿਲਦੇ ਚੰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ । ਮਨਦੀਪ ਬਰਾੜ

ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸ਼ੈ ਸੀ,ਅਕਸਰ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਤੁਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਇਕ ਭੁਲੇਖਾ,ਇਕ rahasya ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਬੜੀ ਵਿਲੱਖਣ ਸੀ,ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸੋਚ ਅੱਜ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਉਣੀ ਸੀ,ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਛ ਸਤਰਾਂ

@wineyespleasee @noorbookmarks It's hard to define my music taste with one... I like nusrat, gurdas maan, didar sandhu,chamkila manak, sadiq ,sardool ,Surender Kaur ,rafi , kishore, lata,asha, chitra singh,ghulam ali ,jagjeet, mehndi hasan equally

@hkdhaliwal99 @wineyespleasee 👎👎 u really hav a bad taste in music 🤦😂

@wineyespleasee Sartaj

@rnju1_kaur Nahi nahi not a real story

@brarrmandeep Is that a real story?

1970 ਦਾ ਦਹਾਕਾ ਹੈ,ਇਕ ਵੱਡੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੁੰਡਾ ਬੜਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੜੀ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੈ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੜੀ ਦੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਯਾਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕਈ ਵਾਰ ਉਸਨੂੰ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਝੁੱਗੀ ਵਿਚ ਮਿਲਣ ਵੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,ਇਕ ਰਾਤ ਉਹ ਕੁੜੀ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,ਕੁੜੀ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਆਪਾਂ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਮਿਲ ਰਹੇ ਹਾਂ ਤੂੰ ਕਿਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾ ਆਪਾਂ ਫੇਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਾਂਗੇ,ਮੁੰਡਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਬੜੀ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ,ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਂ,ਕੁੜੀ ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,ਗਰੀਬ ਮੁੰਡਾ ਸੌਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਸਰਦਾਰਾਂ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਗਰੀਬ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਧੌਣ ਵੱਢ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਸਵੇਰੇ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਕਤਲ ਦਾ ਰੌਲ਼ਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਕੁੜੀ ਤੜਫ ਉੱਠ ਦੀ,ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਤਲ ਕਿਸਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ,ਕੁੜੀ ਵੀ ਬੜਾ ਸੋਚਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,ਉਹ ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ ਰੋਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ,ਤੜਫਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ,ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਉਸਦਾ ਘਰਵਾਲਾ ਉਸਨੂੰ ਰਾਣੀਆਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,ਉਸਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦਾ ਕਦੇ ਜਿਕਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ,ਕੁੜੀ ਵੀ ਬੜੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਨਾਲ ਘਰ ਬਾਰ ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਹੈ,ਆਂਡ ਗਵਾਂਡ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਕੇ ਵਿੱਚ ਬੜੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਰਤ ਦੀ ਹੈ,ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਉਸਦੇ ਠੰਡੇ ਸੁਬਾਹ ਦੀਆਂ ਸਿਫਤਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ,ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਕਦੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ,ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦੋ ਜਵਾਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,ਏਦਾਂ ਹੀ 25 ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,ਵੱਡੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰ ਉਹ ਦੋਨੋਂ ਜੀਅ ਸਾਲ ਕੂ ਬਾਅਦ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵੀ ਰੱਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਰਦਾਰ ਇਕ ਦਿਨ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਨਵੀਂ ਫੁਲਕਾਰੀ ਲੈਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,ਘਰ ਆਕੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਫੁਲਕਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਇਹ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦੀ ਫੁਲਕਾਰੀ ਮੇਰੇ ਸੋਹਣੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣੀ,ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ ਇਹ,ਸਰਦਾਰ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ,ਕੁਛ ਸਰਦਾਰੀ ਅਤੇ ਕੁਛ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਸਰਦਾਰ ਉਸ ਗਰੀਬ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਕੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮੇਹਣਾ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਫੁਲਕਾਰੀ ਲੈਣ ਨੂੰ,ਫੇਰ ਤੂੰ ਮਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਸੀ,ਸਰਦਾਰ ਇਹ ਟਿੱਚਰ ਕਰ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਸੌਣ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਕੁੜੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਖਿਸਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,ਉਸਨੂੰ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,ਉਹ ਪੂਰਾ ਹਫ਼ਤਾ ਆਪਣੇ ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਨੂੰ ਉਲਝਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ,ਸਰਦਾਰ ਵੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦਾ ਮੁੰਡਾ ਆਪਣੀ ਘਰਵਾਲੀ ਨੂੰ ਲੈਣ ਸਹੁਰੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਸਰਦਾਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਸੌਣ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਉਹ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਟਕੂਆ ਲੈ ਸਰਦਾਰ ਦੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,ਪਹਿਲਾ ਵਾਰ ਸਰਦਾਰ ਦੀ ਹਿੱਕ ਤੇ ਕਰਦੀ ਹੈ,ਸਰਦਾਰ ਤੜਫ ਕੇ ਉੱਠ ਬਹਿੰਦਾ ਹੈ,ਉਹ ਲਲਕਾਰ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਰਦਾਰਾ,ਉਸ ਭਾਂਬੜ ਬਣਿਆ ਦੇਖ ਸਰਦਾਰ ਰਹਿਮ ਦੀ ਦੁਹਾਈ ਮੰਗਦਾ ਹੈ,ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੁਜਾਰੀ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਬਖਸ਼ਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਅਗਲਾ ਵਾਰ ਉਸਦੀ ਧੌਣ ਤੇ ਕਰ ਧੌਣ ਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਰਦਾਰਾ.... ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਪੁਲੀਸ ਆਉਂਦੀ ਹੈ,ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਐਨੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਬਾਹ ਦੀ ਔਰਤ ਦੇ ਏਦਾਂ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ,ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਛ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅੱਜ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਜਿੰਵੇਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਭਾਰ ਅੱਜ ਲੱਥ ਗਿਆ ਸੀ ।