brusksaski

Mele Mistefa Barzani'nin Dilinden: QAZÎ MİHEMED İLE SON GÖRÜŞME (16.11.1946 akşamı) Qazî Mihemed'in yanına gittim. Ne yapmak niyetinde olduğunu öğrenmek istedim. Bana, Mahabad halkının kanının dökülmesini önlemek için kendisini feda edeceğini söyledi. İran ordusuna teslim olacağını belirtti. Bana şöyle dedi: "Meyanduab'da bulunan General Humayuni'ye bir heyet gönderdim ve bu niyetimi ona haber verdim." Bunları söylerken gözlerinden yaş akıyordu. Sözlerini şöyle sürdürdü: "Sakın kendi cemaatinden başkasına güvenme! Çünkü bana bağlı kalacaklarına dair yemin edenlerin tümü ihanet ettiler ve İran ordusuna bağlılıklarını bildirmek için birbirleriyle yarışa girdiler. Sana aşiret reislerinden sakınmanı tavsiye ederim. Çünkü bir fırsatını bulurlarsa mutlaka size kötülük edeceklerdir. Senden ricam en kısa zamanda Mahabad'ı terk etmen ve İran ordusuyla doğrudan çatışmaya girmemendir." Sonra benim ne yapmak istediğimi sordu. Dedim ki: "Ailelerimizi ve kuvvetlerimizi Şino ve Mergever bölgelerinde toplayacağız. Bahar gelinceye kadar İran ordusuyla çatışmaya girmekten kaçınacağız. Sonra Irak hükümetini, en azından ailelerimiz için genel af ilan etmesi hususunda ikna etmeye çalışacağız. Eğer bu gerçekleşmezse ailelerimizle birlikte Sovyetler Birliği'ne doğru yola çıkacağız. Ne İran ordusuna ne de Irak ordusuna teslim olacağız." Sonra, Mahabad'ı terk etmesi ve bizimle birlikte gelmesi için ısrar ettim. Kendisini korumak için kendimi ve beraberimdeki herkesi feda etmekten kaçınmayacağıma dair şeref sözü verdim. Kendisinin Kürt milletinin sembolü olduğunu, bu yüzden bizimle beraber gelmesi gerektiğini söyledim. Ona dedim ki: "İran hükümetinin vaatlerine güvenme. İlk Kürt Cumhuriyeti'nin reisinin düşman eline esir düşmesi bize ağır gelir." Qazî Mihemed yerinden kalktı, gözlerinden yaş akarak beni öptü ve şöyle dedi: "Allah'tan seni başarılı kılmasını ve korumasını diliyorum. Belki de benim hayatım vatandaşlarıma feda olacaktır ve belki de onlara gelebilecek bazı kötülükleri engelleyecektir. Bakarsın onlara yönelen vahşetin dozunu hafifletir." Bunları söyledi, sonra koynundan Kürdistan bayrağını çıkarttı ve bana teslim etti. Dedi ki: "Bu Kürdistan'ın sembolüdür. Onu emanet olarak sana veriyorum. Çünkü bana göre onu en iyi koruyacak kişi sensin." Hüzün ve kederin egemen olduğu bir atmosferde ona veda ettim ve Nexede'ye hareket etmek üzere oradan ayrıldım. (Mesud Barzani'nin "Barzani ve Kürt Uulusal Özgürlük Hareketi kitabının 1. cildinden, Doz Yayınları)