cv
35.1K posts


ตัวอย่างแรก Heart of the Beast หนังดราม่าเอาชีวิตรอดที่ว่าด้วยเรื่องของอดีตทหารผ่านศึกหน่วยรบพิเศษที่ต้องเอาชีวิตรอดจากป่าอลาสก้าหลังเครื่องบินตก โดยมีน้องหมาโอดิน อดีตมหาทหารคู่ใจคอยอยู่เคียงข้าง นำแสดงโดยแบรด พิตต์ มีช็อตนึงที่อยากชื่นชมมากที่นำเสนอเรื่องราวอาการ PTSD ในสุนัขออกมาได้อย่างเห็นภาพมาก คือช่วงที่น้องโอดินตื่นขึ้นมากลางดึกแล้วเห่าเสียงดังจนเจ้านายลุกขึ้นมาปลอบเป็นเพราะน้องฝันร้ายว่ายังอยู่ในสงคราม โรค PTSD (Post-traumatic stress disorder) ในสุนัขนั้นจริงๆแล้วมีอาการคล้ายคนเลยค่ะ โดยจะหวาดกลัวหรือระแวงผิดปกติสะดุ้งง่าย กลัวเสียงดังอย่างรุนแรง (เช่น พลุ ฟ้าร้อง) หรือหลบซ่อนตัวพฤติกรรมเปลี่ยนไปในทางลบ: บางตัวอาจไม่ไว้ใจคนแปลกหน้า แยกตัวออกห่าง หรืออาจแสดงความก้าวร้าวเพราะความกลัวการตอบสนองต่อสิ่งเร้ามากเกินไป ตื่นตัวตลอดเวลา หรืออาจมีอาการกระวนกระวายเมื่อต้องอยู่ตัวเดียว ซึ่งอาการเหล่านี้เกิดจากการที่น้องหมาเจอเหตุการณ์ที่กระทบกระเทือนจิตใจอย่างรุนแรง เช่นถูกทำร้าย สูญเสียเจ้านายหรือพลัดพรากจากครอบครัว อุบัติเหตุ หรือถูกทำให้กลัวอย่างหนัก พอเห็นตัวอย่างนี้แล้วยิ่งทำให้อยากดูหนังมากๆเลยเพราะไม่ใช่แค่หนังเอาชีวิตรอดทั่วไป แต่เป็นเรื่องราวความรักระหว่างคนกับหมา ที่ถ่ายทอดความผูกพันผ่านบาดแผลทางใจ (PTSD) ที่ทั้งคู่มีร่วมกัน 🐶🐕 #HeartoftheBeast

เข้าใจมั้ยอะว่าเด็กพึ่งจบม.6ที่ตะโกนสุดเสียงคนนนั้นเป็นคนเดียวกันกับพนักงานออฟฟิตต้อกต๋อยที่ต้องทำงานงก ๆ ในประเทศที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย

ย้อนกลับไปตอนม็อบใหญ่ปี 63 วัยรุ่น วัยกลางคน วัยทำงาน ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าการเมืองอยู่รอบตัว การเมืองเป็นเรื่องของทุกคน วันนี้ถึงวันที่คนเบื่อการเมืองแล้วบอกว่า อย่าการเมืองได้ป่ะ ได้ไง งง



ของกินที่คนอวยเยอะแต่คุณไม่เข้าใจความอร่อยคืออะไร?

อยากรู้ว่าคนส่วนใหญ่ใช้เวลาเท่าไหร่ก่อนลาออกจาก first jobber รู้สึกมันไม่ง่ายเลยกับงานแรกที่เริ่มทำ ในเรื่องของเงินเดือน สวัสดิการ การลาที่ข้อจำกัดเยอะ หน้าที่ที่เพิ่มทุกวัน กับการทำงานซ้ำซ้อน ไม่เป็นระบบ ถ้าเราทำได้4-5เดือนแล้วออก จะถูกมองว่าเจนซีไม่ทนงานไหม แต่ก็ทำเต็มที่มาตลอด

อยากรู้ว่าสิ่งที่เลิกทำแล้วทุกคนมีความสุขกว่าเดิม ?



⚠️ สปอยเล็กน้อย / ไม่เฉลยปมสำคัญของเรื่อง 🎎 Dollhouse (ドールハウス, 2025) สำหรับคนที่ไม่กล้าดูหนังผี แต่มีคนมาถามผมเยอะมากว่าเรื่องนี้น่ากลัวไหม ขอเล่าแบบสปอยเบา ๆ ก่อนแล้วกันนะครับ 👀 แน่นอนว่ารอบนี้ผมขอให้อาจารย์และทีมงานช่วยดูภาษาไทยนิดหน่อยนะครับ 😅 กลัวจะเล่าแล้วทุกคนงง ㅡ แต่อ่านแล้วมันก็ดีทีเดียว มีเนื้อหาการสปอยบางส่วน ทำให้พอเห็นไกด์ไลน์ในการดู แต่ว่าจะยังไม่เล่าเรื่องโดยละเอียดนะครับ (เดี๋ยวจะทำสปอยเนื้อเรื่องแบบละเอียด แยกโพสต์เอาไว้อีกอัน สำหรับคนที่กลัวผีมาก ๆ แต่อยากรู้เนื้อเรื่องและปมเฉลยบางอย่าง ㅡ ถ้ากดดูภาพถึงจะเห็นข้อความนะครับ) ⫘⫘⫘ 🎎 ⫘⫘⫘ ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า Dollhouse ไม่ใช่หนังผีแบบที่ ‘ตุ๊กตาถือมีดวิ่งไล่ฆ่าคน’ และก็ไม่ใช่หนังที่เน้น Jump Scare รัว ๆ แบบที่หลายคนกลัว จริงแล้วผมรู้สึกว่ามันเป็นหนังที่ค่อย ๆ ไต่ระดับความกดดันมากกว่า แบบที่ดึงเราเข้าไปกับเหตุการณ์ที่ต้องร้อง "เฮ้ย!" ออกมาสุดเสียงตั้งแต่ 10 นาทีแรก จากนั้นคุณก็จะรู้สึกว่าสิ่งที่ไม่รู้จัก และเกินกว่าจะคาดเดา กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ก่อนสัมผัสตัวคุณทีละนิด แต่มีฉากตกใจจริง ๆ อยู่ไม่กี่ครั้งเท่านั้นครับ ถ้าคุณเป็นคนกลัวผีง่าย แค่ระวังช่วงที่กล้องเข้าไปใกล้ห้องซักล้างในบ้านเอาไว้หน่อยก็พอ ช่วงนั้นอาจจะทำให้คุณต้องสะดุ้งสุดตัวได้ ㅡ ส่วนตัวผมคิดว่าความน่าตกใจมีอยู่แค่นั้นนะ เรื่องเริ่มต้นจากครอบครัวเล็ก ๆ ครอบครัวหนึ่ง คุณแม่ชื่อ โยชิเอะ (Yoshie) และคุณพ่อชื่อ ทาดาฮิโกะ (Tadahiko) เป็นคุณพ่อคุณแม่ที่ยังอายุน้อย ชีวิตแต่งงานมีความสุข มีลูกสาวที่เป็นหัวใจและความสดใสของบ้าน ทั้งสองมีลูกสาววัย 5 ขวบชื่อ เมย์ (Mei) ซึ่งอยู่ในวัยกำลังน่ารักมาก ๆ วันหนึ่งในขณะที่เด็ก ๆ ในละแวกบ้านมารวมตัวกันเล่นอยู่ในบ้านของเมย์ ด้วยความที่เด็ก ๆ เริ่มดูแลตัวเองได้แล้ว ประกอบกับบ้านแต่ละหลังอยู่ติดกัน เป็นลักษณะหันหน้าเข้าหากัน ผู้ใหญ่หลายคนก็คอยดูแลอยู่ไม่ไกล ประตูบ้านเปิดเอาไว้ตลอด พวกเด็ก ๆ สามารถวิ่งเข้าออกกันได้ ในช่วงกลางวันจึงไม่น่าเป็นห่วงนัก ทุกอย่างดูเต็มไปด้วยความปลอดภัย ดูเหมือนจะไม่มีคนนอกเข้ามาทำอันตรายอะไรเด็ก ๆ เหล่านี้ได้ คุณแม่ของเมย์จังออกไป supermarket ใกล้ ๆ ตั้งใจว่าใช้เวลาเพียงชั่วครู่เท่านั้น ส่วนเด็ก ๆ ก็กำลังเล่นซ่อนหากันอยู่ในบ้าน ท่าทางสนุกสนานและไม่น่าเป็นห่วงอะไร ระหว่างทางก่อนไปถึงซูเปอร์มาร์เก็ต โยชิเอะผู้เป็นแม่สังเกตเห็นชายแปลกหน้าท่าทางไม่ปกติคนหนึ่ง และเมื่อไปถึงซูเปอร์มาร์เก็ตแล้ว คนอื่นรอบตัวก็มีการพูดถึงชายแปลกหน้าคนนั้น มีการเตือนว่าเป็นบุคคลเฝ้าระวัง จึงทำให้เธอเริ่มรู้สึกกังวลขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ โยชิเอะรีบกลับบ้าน และหนังก็จงใจทำให้คนดูเริ่มรู้สึกว่า... หรือจะเกิดเหตุร้ายจากผู้ชายคนนี้? หรือเขาจะเป็นต้นเหตุของบางอย่าง? และผมบอกได้เพียงว่า... สิ่งที่เกิดขึ้นจริงหลังจากนั้น มันใกล้ตัวเรามากกว่าที่คิดมาก หรือบางทีคุณอาจจะไม่เคยคิดเลยก็ได้ว่า เหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นได้กับครอบครัวของคุณ และมันหนักกว่าที่หนังพยายามหลอกให้เราเดาในตอนแรกเสียอีก หลังจากเหตุการณ์นั้น ครอบครัวก็สูญเสียเมย์ไปครับ... . ... . โยชิเอะจมอยู่กับความเศร้าอย่างหนัก ต้องกินยา ต้องเข้ารับการรักษา และไม่สามารถก้าวผ่านการสูญเสียลูกสาวได้เลย จนกระทั่งวันหนึ่ง... เธอไปพบตุ๊กตาเก่า ๆ ตัวหนึ่ง ตุ๊กตาที่ทำออกมาได้เหมือนกับมีชีวิต รูปร่างหน้าตาเหมือนเด็กหญิง มีผมและเล็บที่สามารถงอกยาวออกมาได้เหมือนเด็กเล็กที่ต้องให้คุณแม่คอยหวีผมและตัดเล็บทำความสะอาดให้ ตุ๊กตานี้มีใบหน้าคล้ายกับเมย์อย่างประหลาด และนั่นคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่างครับ ตอนแรกหลายคนอาจคิดว่าเป็น "หนังผีตุ๊กตา" แต่ความจริงแล้ว Dollhouse สนใจ "จิตใจของคนเป็น" มากกว่าผีเสียอีก หนังใช้เวลาค่อย ๆ พาเราเห็นว่า ความเศร้า ความรู้สึกผิด และความคิดถึงใครสักคนมากเกินไป สามารถเปลี่ยนคนคนหนึ่งได้อย่างไร แล้วเมื่อเวลาผ่านไป ครอบครัวนี้ก็มีลูกสาวคนใหม่ เด็กหญิงชื่อ ไม (Mai) ดูเหมือนชีวิตกำลังจะกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ในขณะเดียวกัน... ตุ๊กตาตัวนั้นก็ยังอยู่ และดูเหมือนว่าจะไม่ชอบการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้สักเท่าไหร่ เพราะจากที่เคยถูกอุ้ม ได้รับการดูแลอย่างดี ตอนนี้กลับถูกกองเอาไว้กับของเล่นในมุมห้อง . ... . เด็กหญิงไมเริ่มโตขึ้นเรื่อย ๆ และวันหนึ่งเธอก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกับ "ตุ๊กตา" พร้อมทั้งบอกว่า ㅡ เพื่อนของเธอมีชีวิต เด็กที่อยู่ในตุ๊กตาคือใคร? เป็นเมย์จริงหรือเปล่า? หรือเป็นใครอีกคน? ทำไมตุ๊กตาถึงกลับมาได้เสมอ ไม่ว่าจะถูกนำไปทิ้งที่ไหน? แล้วครอบครัวนี้จะต้องทำอย่างไร ถึงจะส่งวิญญาณที่อยู่ในตุ๊กตาไปสู่ที่ที่ควรอยู่ได้จริง ๆ คิดว่าคุณคงต้องไปดูเองครับ...














