Sabitlenmiş Tweet
Het zit erop.
Gisteren was het de laatste voorstelling van #Schimmendans in het Zeeheldentheater in Den Haag.
Uiteindelijk zijn het 'maar' dertien voorstellingen geworden en daar laat ik het ook bij. Ondanks dat de reacties voor het overgrote deel heel positief zijn en de meeste voorstellingen uitverkocht waren.
Maar op de terugweg naar huis vannacht realiseerde ik mij pijnlijk scherp dat ik er steeds meer moeite mee had en er steeds meer tegenop zag om het verhaal opnieuw te vertellen. Terwijl ik oprecht gedacht had dat het steeds makkelijker zou worden.
Maar de voorstelling haalt herinneringen en gevoelens terug die ik liever bij mezelf weg hou. Dat heb ik ernstig onderschat. En ik voelde dat gisteren nog sterker dan bij voorgaande voorstellingen.
Bezoekers van #Schimmendans snappen wel waarom.
De volgende voorstelling moet dus korter, krachtiger en vooral luchtiger worden.
Al met al zijn er zo'n 1300 mensen die mijn voorstelling bezocht hebben. Ik hoop dat ze er iets van opgestoken hebben en ook dat Schimmendans ze aan het denken heeft gezet. Als dat het geval is, heb ik mijn doel bereikt.
Verder ben ik enorm veel dank verschuldigd aan @journarealist. Niet alleen voor het regelen van de theaters, maar vooral ook voor de gezelligheid.
Het is aan hem te danken dat de voorstellingen - ook de vorige - mogelijk zijn gemaakt.
Theaters die overigens stuk voor stuk sfeervol en zo sober mogelijk waren. Zo wilde ik het hebben.
Voor nu geldt: de schimmen zijn uitgedansd.
Rest slechts nog een vraag:
Moet ik Maarten nou een ereplaatsje geven bij mij thuis of moet ik het ding ruim gespreid over de tijd in gedeelten terugsturen naar de rechtmatige eigenaar?
Zodat ie er langzaam aan kan wennen?
Nederlands
