Bartosz

Redaktor Jakub Wiech przy rekordowych cenach paliw zaoszczędził jadąc elektrykiem od 62,40 do 116,80 zł na 800 kilometrach, ale, jak sam napisał, ładował się 5 razy. Dieslem wystarczyłoby zatankować raz ruszając w trasę, oszczędzając czas, a więc i pieniądze. Ale ok, nie mam zamiaru krytykować tu elektryków, bo z czasem staną się coraz bardziej wydajne i wygodniejsze (szybsze) w ładowaniu. Póki co jednak nie ma co ich porównywać do aut spalinowych, bo zarówno komfort użytkowania (czas ładowania, koszty serwisu itp.), jak i koszty zakupu, nie są konkurencyjne bez dopłat od państwa. To jednak nie wszystko. Przejście na elektryki 1:1 jest niemożliwe. W Polsce jest 20,5 mln aktywnych samochodów. Mnożąc średnie zapotrzebowanie na prąd aut elektrycznych (19 kWh/100 km) przez średnioroczną trasę na auto (ok. 18 tys. km) i doliczając straty ładowania, wychodzi że potrzebujemy dodatkowo blisko 80 TWh prądu! To prawie połowa naszego rocznego zużycia. Żeby to zrobić powinniśmy już zacząć budować 2,5 elektrowni jak w Bełchatowie albo 3 el. jądrowe jak planowana na Pomorzu, tylko do zasilania samochodów elektrycznych. Gdybyśmy dziś chcieli sprostać unijnej polityce i do 2035 roku przejść na auta elektryczne, to system energetyczny by tego nie wytrzymał, nie mówiąc już o infrastrukturze, której koszty byłby astronomiczne. W takiej sytuacji wymądrzanie się redaktora Wiecha jest tylko dziecinnym teoretyzowaniem, które nie wytrzymuje konfrontacji z rzeczywistością. Chyba że chodzi o to, że w zaplanowanym przez eurokaratów zeroemisyjnym świecie samochody będą mieć tylko niektórzy, a reszta będzie zmuszona korzystać ze zbiorkomu.

Łatwo przyzwyczaić się do dobrobytu i myśleć, że każdy tak ma i zawsze tak było. Koledzy mojego 12-letniego syna dziwią się, że nigdy nie leciał samolotem na zagraniczne wakacje. Ja (ur. 1984) wakacje spędzałem na wsi u rodziny. Dwa razy byłem nad morzem, bo moja ciocia mieszka