สมทิศไม่อยากข้าวซึมเศร้านั่งเหงาในศาลา

using ai slop to change her hair texture because it’s not “traditional” when she literally has the hair texture of indigenous people which she is… not to mention that dress is ugly as fuck

ความเหงาในวัยผู้ใหญ่ มันไม่ใช่การไม่มีเพื่อนกินข้าว ไม่มีเพื่อนไปเที่ยว แต่มันคือการที่เราเจอเรื่องดีๆ หรือแม้แต่เรื่องร้ายๆที่มันดูเล็กน้อยมากๆ ในชีวิตประจำวัน แต่ไม่รู้จะเล่าให้ใครฟัง

จากการตามอ่านข่าวนาคาไททันพบว่างบในการสำรวจ วิจัย ต่างๆน้อยมากจนต้องขอทุนจากตปท เคยฟังเกี่ยวกับการสำรวจ อนุรักษ์ใต้น้ำก็บ่นเหมือนกันว่าไม่มีงบ นั่นแปลว่าจริงๆแล้วเราสามารถค้นพบได้อีกเยอะทั้งในน้ำบนบกถ้าได้การสนับสนุนจากรัฐมากกว่านี้ ซึ่งจริงๆมันเป็นสิ่งที่ควรให้ความสำคัญมากนะ

พ่อชอบพูดว่าพ่อไม่ได้รักแม่ขนาดนั้น ก็แค่คนที่อยู่ด้วยเป็นครอบครัว อยู่กับแม่แบบเพื่อนเฉย ๆ อยู่เพราะลูก แต่เอาจริง ๆ พ่อถามใจแม่ทุกอย่าง แบบทุกอย่างจริง ๆ บอกรักฉันมากกว่าแม่นะ แต่ถ้าถามเย็นนี้กินอะไร ฉันบอกเนื้อย่าง แม่บอกชาบู พ่อจะถามฉันว่าวันนี้กินชาบูก่อนได้มั้ยลูก เนื้อย่างไว้พรุ่งนี้นะ เดี๋ยวพ่อพาไป จ้าาาา คนไม่รักเมีย หรือเรื่องที่พ่อไม่กินทุเรียนเลย แต่ก่อนเหม็นกลิ่นมากด้วยซ้ำ แต่แม่ก็ชอบมาก ชีคือทุเรียนเลิฟเวอร์ท่านหนึ่ง พ่อก็ไม่ได้อะไร ไม่เคยบ่นที่บางวันกลิ่นทุเรียนเต็มบ้าน ฮีปรับตัวให้แม่ แล้วถ้าแม่อยากกินขึ้นมา ดึกแค่ไหนฮีจะขับรถพาไป เมียฮีต้องได้กินทุเรียน แม้แต่เวลาลูกน้องไปทางใต้บางทีก็ฝากซื้อมา ทุกวันนี้ถึงขั้นปลอกเป็นแล้วด้วยมั้ง เรียนรู้สกิลไว้ปลอกให้เมีย แต่อ้างฉัน บอกฉันชอบทุเรียนเหมือนกันเลยเรียนรู้ไว้ แหม่ะ แล้วมีคำสอนนึงที่พ่อเคยสอนสมัยเด็ก ๆ (ที่นี่ยังตีกับแม่บ่อย ๆ) แต่ก่อนก็ไม่ได้คิดอะไร เพิ่งมาเอ้ะว่าเอ้า เขารักเมียเขามากเลยนี่ ก็คือตั้งแต่เด็กเขาจะสอนว่าให้รักแม่มาก ๆ บนโลกนี้ ถ้าหนูต้องรักใครมากที่สุดคนนั้นควรเป็นแม่ เพราะแม่เป็นคนอุ้มทองหนู คนที่เหนื่อยและลำบากที่สุดคือแม่ หนูรักพ่อเป็นอันดับสองได้ ขอให้รักแม่ให้มากที่สุดนะ มันก็ดูเป็นคำสอนธรรมดา แต่กับพ่อเราที่เขารักเรามากกกกก อยากเป็นพ่อที่ลูกรักและภูมิใจเสมอ อยากให้ลูกรักเขาที่สุด แต่ก็เป็นคนสอนเราเองว่าให้รักแม่มากกว่าเขาได้เลย แบบ โห้ะ ผู้ชายคนนี้ฮีรักเมียใช้ได้ แต่เรื่องที่คิดว่าชัดเจนที่สุดคือตอนแม่เป็นล้มหลังให้คีโม(ช่วงเป็นมะเร็ง) พ่อกอดแม่แน่นมาก ๆ พยายามเรียกสติแม่ แล้วพูดวนไปวนมาว่า เธอเป็นอะไร เธอไม่เอาแบบนี้นะ เธออยู่กับฉันก่อนนะ เธอ เธอ เธอ... เสียงสั่นมาก ๆ เป็นครั้งแรกในชีวิตตั้งแต่เกิดตลอด 30 ปีที่เป็นลูกสาวเขามา ไม่เคยเห็นพ่อกลัวอะไรขนาดนี้ พ่อที่เป็นทหารเรือ ปกติพูดจาเสียงดังฟังชัด แต่กำลังเสียงสั่นเพราะแม่ไม่สบาย (แต่ยังโชคดีที่วันนั้นแม่ไม่ได้เป็นอะไรมาก แล้วเราก็เอาเรื่องนี้มาแซวพ่อว่า รักเมียมากเลยนี่ ร้องไห้ใหญ่เลย จนเขาเขิน ต้องนั่งฮ้อป) เข้าทรงพระเมะสายซึน แต่รักเมียที่สุดในโลก แต่งกับแม่มา 30 กว่าปี ฮีไปรับไปส่งเมียทำงานตลอด เมียจะลงเวรดึกแค่ไหนก็จะรอ จะขึ้นเวรเช้าแค่ไหนก็ตื่นเสมอ ต่อให้วันนั้นเป็นวันหยุดเขา เขาก็จะไปใช้ไปกับการรอรับส่งเมีย (ปล่อยฉันกับน้องสาวอยู่ 2 คนที่บ้าน 😭) แล้วถ้าฮีไม่ว่าง ไปราชการจะจ้างลูกน้องหรือวานคนไว้ใจได้ฝากรับส่งเมียหน่อย ถ้าไม่ใช่เพราะหนีเที่ยวกับฉัน แม่แทบไม่ได้นั่งแท็กซี่อะ ตาลุงเขาพาไปหมด แต่ถ้าไปถามรักแม่หรือลูกมากกว่ากัน ฮีบอกรักลูกนะ แต่เมียฮีคือคนที่ฮีพร้อมทำทุกอย่าง งานบ้านแม่ทำน้อยมาก ฮีทำให้หมด (ฉันเลยสบายไปด้วย) ไปเหนือล่องใต้อยากกินอะไร อยากเที่ยวแบบไหน ทำให้ แต่ถามว่ารักแม่มั้ย พ่อจะตอบ เฉย ๆ จ้าาาาาาาาาาาาาาาา