كريسنوبِل

نقشی که بارسلونا تو زندگیم داره:

شاید یه نوع بیماری باشه ولی همیشه ذوق اینو دارم سریع بیام روی تختم دراز بکشم و توی اتاق خودم باشم و از ادما فاصله بگیرم

عباس قانع چرا اینجوری میکنه؟

چه تیم خوفی شده این پاریس

یه جور میگید سعی کنید تنها نمونید انگار کاری هم میشه کرد. چیکار کنم؟ برم سافت ۹۸ زید دانلود کنم؟

یاد این جمله از برادران کارامازوفِ داستایفسکی افتادم: کسی چه می‌داند من چقدر تلاش کرده‌ام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟

اینکه نمیتونم برینم به اینا فرسوده‌ام میکنه. چقدر کسشعر و سطحین.

اوضاع از تراپی گذشته من باید uninstall شم.

من با نشدن مشکلی ندارم. با نشونه‌هایی از شدن، با امید‌های الکی، با فکرِ شدن مشکل دارم.

فکرکنم تاوان من این بوده باشه که هیچوقت معنی رابطه خوب و آدم و پارتنر خوب رو نفهمم :)

بابا چقدر آدمای اینجا کسشعرن.

@DaeiiAshkan نه، کیت بارسام پیشم نیست فعلا :((

@chrisnobale کیت بارسا پوشیدی؟

اومدم تو باشگاه، لباس عوض کردم ولی توان ندارم ورزش کنم.

تنها سریالی که باید از حافظه‌ی آدم پاک بشه تا دوباره ببینیش، Fleabag عه.

بدی مهاجرت من پیداکردن دوست هاییه ک سنشون ۶-۷ سال ازم کمتره و واقعا دارم از بچه بازیاشون گاییده میشم 🧘🏻‍♀️

@DaeiiAshkan نه، فحشاشونو یاد گرفتم 🤣 نگران نباش

@chrisnobale خیلی بده نگیا🤣از داییم یاد گرفتم(مترجم زبان ایتالیاییه) البته نمیدونم درست گفتم یا نه

سر کلاس ایتالیایی نشستم و هیچی نمیفهمم :((

@DaeiiAshkan ایشالله که فحش ننوشتی که نوشتی 🤣

@chrisnobale به معلمت بگو وافانکولو اسپرینزو، خوشش میاد🤣

روان انسان می‌تونه رنج‌های عظیمی رو تحمل‌کنه،اما چیزی که اون رو از پا در میاره، چرخه‌ی تکرار‌شونده‌ی « امیدهای واهی و ناامیدی‌های پی در پی» هست.

رابطه بارسا و یوسی‌ال دقیقا رابطه‌ی جوان ایرانی و آخونده.