merlot

noooo seokjin surprised jungkook during his live and hugged him 😭

THE NECK GRAB?!?!?! TAEJIN HELLO?!?!?!??!

Jimin liked and commented under this video about this baby crying because she has been having nightmares about monsters, so she asks her dad to stay by her side while she sleeps. He promises to protect her, which immediately relieves her and stops her tears 😭 🐥: 😢

🐨 askerlik döneminde Jungkook gerçekten çok zor bir süreçten geçiyordu. aslında hepimiz hala asker olduğumuzdan dolayı zor zamanlar geçiriyorduk ama Jungkook deli gibi ağlarken hyung olarak takımı bir arada tutmak için benim daha çok çabalamam gerektiğini söylüyordu. o gün bu tarz şeyler hakkında konuştuk ve kendi aramızda gerçekten çok derin sohbetler ettik.

🐨 “Normal” çok hüzünlü bir şarkı. Sözlerini önce Korece yazdım, sonra radyo ve benzeri şeyler için İngilizceye çevirdim ama evet, Normal’in bir Korece versiyonu var. Çocuklar Korece versiyonu kaydettiler bile. Gerçi bunun yayınlanıp yayınlanmayacağını bilmiyorum. Her neyse, gaz yağı (kerosene), lambaları aydınlatan yakıttır. Bir gün beni seviyorsun, bir gün benden nefret ettiğini söylüyorsun, o zaman beni kurşun geçirmez yap ki, beni vursan bile ölmeyeyim. “Normal” şarkısının ardındaki anahtar kelime buydu. Peki ama bizim için “normal” nedir? BTS olarak hayatımızı sürdürürken, benim için normal olan ne? Bazı günler insanlar bana beni sevdiklerini söylüyor, ertesi gün ise, tıpkı çok toksik bir ilişki yaşayan çiftler gibi defolup gitmemi söylüyorlar. İnsanlar bizi bin kez göklere çıkarıyor, bin kez de aşağı çekiyor. “Bir madalyonun iki yüzü ve ikisi de gerçek değil.” Her iki taraf da gerçek değil. Neden mi? Çünkü her iki taraf da aynı anda hem gerçek hem de sahte. BTS adındaki bu grubu tam anlamıyla açıklayabilecek hiç kimse yok. “Keşke kendimi tamamen kapatabileceğim bir dakikam olsaydı.” Bu benim seçtiğim hayat ve tüm hatalar bana ait, yine de insanlardan tamamen kopup, kendimi kapatabileceğim bir dakikanın hayalini kurabilirim. Bu, hayatımdan vazgeçmek istediğim anlamına gelmiyor, sadece insanların beni bir anlığına unutmasını umabilirim. Sanırım bu sözleri yazmamın ardındaki his tam olarak buydu. Şimdi dönüp bakınca görüyorum ki, bu şarkı gerçekten de çok hüzünlüymüş. “Fantezi ve şöhret... Evet, işte bizim seçtiğimiz şeyler bunlar.” Biz, bu şöhreti kendi isteğimizle seçtiğimizi kabul ediyoruz. Bu şarkıyı sahnede seslendirirken neşeli bir şarkıymış gibi söylüyoruz çünkü hep birlikte, bir arada söylüyoruz... Çünkü bu, madalyonun diğer yüzü