คุณก้อนเมฆ

ขอบคุณทุกคนที่หลงเข้ามาอ่านนะงับ

อัพนิยายแล้วเน้อออ อย่าลืมตามอ่านกันนะครับผ้มม

แม้ในใจผมอยากจะตอบไปว่า ‘มีมือมีตีนก็ทำเองสิวะ’ แต่ก็กลัวเสียภาพพจน์ผจก.ที่แสนดีต่อหน้าสาวสวยๆทั้งหลายในสตูฯเลยได้แต่ก้มหน้ารับกรรมทำไปเงียบๆ พี่เคนผจก.ของน้องฮิมเพื่อนไอ้บีม บอกผมว่าดีแล้วที่ผมเป็นผจก.มัน ถ้าเป็นให้คนอื่นนี่หนักกว่านี้หลายเท่า แบบนี้ผมควรดีใจใช่มั้ยครับ??

เหอะๆๆ ใครจะคิดว่าผจก.ก็คือเบ๊ดีๆนี่เอง จะไม่ให้ผมคิดได้ไงล่ะ ดูไอ้เด็กนี่จิกหัวใช้ผมสิ อย่างเช่น “พี่ น้ำผมอ่ะ” “พี่ ผมอยากกินกาแฟ” “พี่ ไอติมๆ” “พี่ ผมลืมกระเป๋าไว้ในรถไปเอาให้ผมหน่อยสิครับ” และอีกหลายอย่างที่ให้เล่าวันนี้ก็ยังไม่หมด นี่ขนาดวันแรกเนี่ยยย #บินกุก

บีม นายแบบที่กำลังดัง เริ่มจัดตารางงานไม่ได้ เพราะเรียนหนักขึ้นและงานที่เยอะขึ้น เก้า เพิ่งจบใหม่ ยังหางานไม่ได้แถมยังโดนปฏิเสธมาหลายบริษัทแล้ว อาศัยอยู่กับเจ้าทู ทั้ง2 คนนี้อาศัยอยู่คอนโดเดียวกัน เพียงแต่คนละชั้นเท่านั้น แต่วันนึงในสวนสาธารณะของคอนโด คือที่ๆพวกเขาพบกันครั้งแรก

วันนี้อาจจะไม่ได้อัพนิยายน้าาา เค้าติดเรียนทั้งวันเลย พล็อตไม่มาเลยอ่ะ5555 เดี๋ยวพรุ่งนี้จะมาอัพให้นะงับบ

ตอนในวันนี้เกิดขึ้นเพราะเมฆหิวไข่เจียวแต่ไม่อยากออกไปซื้ออ่ะ ฮื่ออ

มีไรพูดคุยกันได้ เมฆไม่กัดนะะะ เพราะฉีดยาแล้วว

เนื้อเรื่องช่วงนี้ก็จะเอื่อยๆหน่อย เพราะเป็นพล็อตแบบรายวัน คิดอะไรได้ก็แต่งอันนั้น555555