coli

Beni bulmak için yıllarca sabretmiş gibi kıymet veren bir insanla evleneceğim.

Çok gezen bir genç adam, köyde kalan yaşlı bir adamdan daha büyüktür.

“İnsan görmek istemiyorum.”

“Some people don’t hug, they seek shelter.”

I'm looking for myself.

"Ben değerimi bilmeyen kişilere dostluk gösterecek bir insan değilim." —Mario Puzo

Ayrılıklar canınızı yakıyor ama biliyor musunuz gerçekten canınızı acıtan şey ne? Duygularınızı umursamadığını size defalarca kanıtlamış biriyle işleri yoluna koymaya çalışmak. İşte bu canınızı yakar.

“Kendi olmayan insanlar ancak senin kırıntılarının kralı olabilirler. Ama kendi olanlar onları gömdükten sonra üstüne gül diker. Ama kimse böyle düşünmez.” —Emre Valez

Gizli kal biraz; herkes seni kesinlikle çözemesin. Tutkulu ol ama yangınını hep avuçlarının içinde taşı. Dişil enerjini bağırarak değil de, bakışlarınla hissettir. Ve sen erkek gibi dimdik dur; gücünü kanıtlamaya çalışma. Gerçek olan etki, kendini anlatmadan hissedilendir.

Eğer sen bir bulut olsaydın, ben gökyüzüne bakmayı ibadet gibi öğrenirdim. Geçip gitmene razı olmaz, her gelişinde içimde başka bir mevsim başlardı. Uzakta olsan bile sana doğru yürürdüm; çünkü bazı şeylere varılmaz, hissedilerek yaklaşılır. Sen bir kelebek olsaydın, ömrünün kısalığı canımı yakardı. Ellerimle tutmaya korkar, sana zarar vermemek için uzaktan severdim. Çünkü bazı güzellikler dokunuldukça değil, hissedildikçe çoğalır. Sen su olsaydın, dünyanın bütün kuraklığına rağmen yine senden içmek isterdim. Başka hiçbir şey susuzluğumu gideremezdi. İnsan bazen birine öyle bağlanır ki, onsuz yaşamak mümkün olur belki ama hiçbir şeyin tadı kalmaz. Ve ben seni, tam da böyle severdim; eksikliğini bile içimde taşıyacak kadar derin, varlığını kaybetmekten korkacak kadar gerçek. Tüm yazılar bana aittir. Telif hakkı saklıdır. —Emre Valez

Dışarıda arama; gerçek, insanın içindedir.

Senin yolun bu mu, ruhum? İçimde kan kaynıyor ve seni elime geçirebilsem boğazlardım. —Carl Gustav Jung

"Özgürlük maddi olmayan bir şeydir, onu ancak senden alındığında hissedersin."

İnsan, yalnızca kendisi için yaşayabileceğini sanıyor bazen. Kendi köşesine çekilip kimseye ihtiyaç duymadan var olabileceğini… Ama hayat öyle işlemiyor. Kurduğun her cümle, gösterdiğin her tavır, verdiğin her emek bir başkasının hayatına dokunuyor. Farkında olmadan insanların içinde iz bırakıyoruz. Kimi zaman bir yaraya dönüşüyor bu iz, kimi zaman da karanlık bir günde tutunulacak küçük bir ışığa. Çünkü insan insana bağlıdır. Görünmeyen bağlarla, kırılgan ama güçlü iplerle… Birine verdiğin huzur bir gün sana umut olarak döner. Kırdığın bir kalbin yankısı bile yıllar sonra kendi sessizliğinde karşına çıkar. Hayatın en garip tarafı da budur; hiçbir şey kaybolmaz. Ne iyilik tamamen unutulur ne de kötülük gerçekten yok olur. Bu yüzden insan, attığı her adımın yalnızca kendine ait olmadığını anlamalı. Çünkü yaptığımız her şey, dönüp dolaşıp yine bizi bulur.

İnsan, çoğu zamanlar kötülüğü nefret ettiği için değil; hissetmeyi unuttuğu için yapar. Bu yüzden dünyanın en büyük eksikliği katiyen sevgi değil, vicdandır. Ben hiçbir annenin evladının ardından içinin çürümesini istemiyorum. Hiçbir insanın, ona doyamadan sevdiklerini kaybetmesini istemiyorum. Çünkü bazı ayrılıklar ölümden değil, yarım kalmaktan oluşur. Bir canlının acı içinde kıvranmasına alışmış gözlerden korkuyorum. Acıya alışan insan, zamanla kendi ruhuna da yabancılaşır. Ve insan bazen başkasını değil, önce içindeki merhameti öldürür. Kimsenin kalabalıkların ortasında yalnız hissetmesini istemiyorum. İçinden parçalanırken susmak zorunda kalan insanlar var; çünkü çoğu kişi duymuyor, sadece cevap vermek için bekliyor. Oysa anlaşılmak, bu hayatta nefes almak kadar derin bir ihtiyaçtır. Ben insanların birbirine yük değil, sığınak olduğu bir dünya hayal ediyorum. Çünkü hayatın en acı tarafı yaşanan acılar değil; o acının kimsenin ruhuna değmemesidir. İnsan bazen yara aldığı için değil, görülmediği için kırılır. Bu anlaşıldığı gün iyileşiriz.

“Kaybetmek konusunda mizah anlayışım yok.” —Rafael Nadal

Bana güç veren zaferlerim değil, yaşamdaki yenilgilerimdir.

“Asla zorla susturulmaya izin verme. Kendini asla kurban konumuna düşürme. Hayatının tanımını kimseyi kabul etme; kendini kendin tanımla.” — Robert Frost

"Dünyada hiçbir şey gerçekte sana ait değilken, kaybetmekten korktuğun nedir." — Marcus Aurelius

Hayat bazen bazı insanları diğerlerinden daha fazla zorluyor. Ne yaparsan yap bir şey eksik kalıyor, bir yerden kırılıyorsun. İnsan bir süre sonra “Neden hep ben?” diye düşünüyor. Ama zaman geçtikçe anlıyorsun ki yaşanan her şey seni başka birine dönüştürüyor. Kendini tanıyamıyorsun. Çünkü insan rahatken değil, mücadele ederken değişiyor. Yaşadığın hayal kırıklıkları, sessizce atlattığın geceler, kimseye anlatamadığın şeyler… Hepsi seni biraz daha güçlendiriyor. Önceden kaldırmayacağın şeylere zamanla sessizce dayanmayı öğreniyorsun. Belki de hayat bazı insanları kolay büyütmüyor. Önce yoruyor, kırıyor, yalnız bırakıyor. Sonra içinden daha sağlam birini çıkarıyor. Ve bu güçlü insan artık biraz daha sakin, biraz daha yorgun…

Haklı.