بتن کرمو

این قصر که بر چرخ همی‌زد پرِ باد از نَفسِ سلاطینِ جهان شد آباد دیدیم که بر کنگره‌اش فاخته‌ای بنشسته همی‌گفت که کو آن دلشاد؟ عکس : خودم شعر : #ابوسعید_ابوالخیر

بدون شرح 🖤🕊️

هنوز زنده‌ایم؟! تصویرسازی: محیا فرمانی

کمانچه‌نوازی مهسا مرعشی به یاد مسافران پرواز ۷۵۲

تا ابد آقای گل 🌹 #علی_دایی

این طرح کالابرگ دولت، آدم رو یاد داروغه ناتبنگهام میندازه که یه سکه میزد ته قوطی همه سکه ها رو جمع میکرد.

تردید نکن سپیده سر خواهد زد بر پشت ستم کسی تبر خواهد زد ...

بقول بانو #هایده دیگه هیچی واسه از دست دادن نداریم : یه در‌مونده امروز واسش فرقی نداره که فردا سر راهش زمونه چی می‌زاره ...

این روزها با کسی بحث نکنید هر کسی، هر آنچه باید می‌دید، دید و هر آنچه باید می‌فهمید، فهمید هر کس هم نفهمید سودش در نفهمیدن بود.

از کسی که دیگه چیزی واسه از دست دادن نداره باید ترسید. #اعتراضات_سراسری #اعتصابات_سراسری

@MetaWoman1990 😔😔😔😔

ما هر چه را که باید از دست داده باشیم از دست‌ داده‌ایم ما بی‌چراغ به راه افتادیم #فروغ

آخرین باری که از ته دل خوشحال بودم وقتی بود که با بچه های فامیل تو خونه پدربزرگ با بالش تو سر کله هم می‌زدم و رختخوابهایی که روی هم چیده شده بودن رو مینداختیم زمین و شیرجه می‌زدیم روش و اگه سرهامون بهم میخورد با اینکه از درد سرخ می‌شدیم با یه نگاه بهم دیگه از خنده ریسه میرفتیم .

مملکتی که خودش خود به خود داره با پای خودش و با سرعت به فنا میره دیگه واسه از بین بردنش نیاز به هیچ جنگی و هزینه ای نیست. #گرانی

@khazanzadeh11 از شمار دو چشم یک تن کم وز شمار خرد هزاران بیش

@crazy_civil یادش گرامی

انسان از آغاز، سودای ماندن داشت. از کیمیاگران و جادوگران تا حکیمان و دانشمندان، همه در پی یک چیز بودند: اکسیر حیات. اکثریت، دست خالی بازگشتند؛ اما معدودی فهمیدند که جاودانگی نه در بدن، که در اثر است. اکسیر حیات، آن چیزی است که انسان پس از خود در جهان باقی می‌گذارد؛ ۱

جاودانگی هنوز کشف می‌شود؛ نه در آزمایشگاه‌ها، که در اندیشه، هنر و اثر. و امروز، هنوز کسانی هستند که این راز را فهمیده‌اند؛ بی‌آن‌که فریاد بزنند، بی‌آن‌که عجله داشته باشند. و امروز نوبت #بیضایی بود.

ردی که زمان نتواند پاکش کند. گاهی این اکسیر، داروست: کلام حافظ و سعدی، صدای شجریان، دانش دکتر قریب، موسیقی مشکاتیان، شعر فروغ و مشیری، تصویر حاتمی. و گاهی همان اکسیر، زهر است؛ نامی که ستمگران تاریخ با خون بر حافظه‌ی بشر حک کردند. دوران معاصر نیز از این قاعده مستثنا نیست. ۲

هوایی رو که تو نفس می کشی دارم راه میرم بغل می کنم ...

@khazanzadeh11 ز دست دیده و دل هر دو فریاد که هر چه دیده بینه دل کنه یاد بسازم خنجری نیشش ز پولاد زنم‌ بر دیده تا دل گردد آزاد #باباطاهر

از دل و دیده گرامی تر هم آیا هست؟ _دست آری، ز دل و دیده گرامی تر، دست! زین همه گوهر پیدا و نهان در تن و جان، بی گمان دست، گرانقدر تر است. #فریدون_مشیری