hermes | jeopolitik@hermes_z
İngiliz Tarihçi St. Clair'in Tanıklığı: Yunan Bağımsızlık Savaşı'nın Karanlık Sayfaları
Batı'nın Görmezden Geldiği Bir Soykırım Anlatısı
Yunanistan'ın Türkleri geride pek az iz bıraktı. 1821 ilkbaharında ansızın ve kesin olarak yok oldular. Dünyanın geri kalanı onları ne yas tutarak ne de fark ederek uğurladı.
Yıllar sonra seyyahlar taş yığınlarının ne olduğunu sorduğunda, yaşlı adamlar şöyle açıklardı: "İşte orada Ali Ağa'nın kulesi duruyordu; orada onu, haremini ve kölelerini katlettik."
Yunanistan'ın bir zamanlar, yüzyıllardır başka bir yurdu bulunmayan Türk kökenli kalabalık bir nüfusa ev sahipliği yaptığına inanmak güçtü.
Ülkenin her köşesindeki küçük topluluklarda yaşayan bu insanlar çiftçi, tüccar ve memurlardı.
Yunanlıların dediği gibi, ay onları yutmuştu.
Yirmi binin üzerinde Türk erkek, kadın ve çocuk, birkaç hafta süren katliam boyunca Yunan komşuları tarafından öldürüldü.
Öldürme eylemi kasıtlıydı, vicdan azabı ya da tereddüt söz konusu değildi. Ne o an ne de sonradan herhangi bir pişmanlık duyuldu.
Tek başına çiftliklerde ya da küçük yalıtılmış topluluklarda yaşayan Türk aileler derhal idam edildi, evleri cesetlerinin üzerinde yakılıp yıkıldı.
Diğerleri kargaşa başladığında en yakın kasabanın güvenliğine sığınmak için evlerini terk etti, ancak savunmasız mülteci kafilelerini silahlı Yunan grupları bastırdı.
Küçük kasabalarda Türk toplulukları evlerini barikat kurarak ellerinden geldiğince savunmaya çalıştı.
Ama çok azı hayatta kaldı. Kimi yerlerde açlıkla bunalan halk, güvenlik vaatleri karşılığında saldırganlarına teslim olmak zorunda kaldı.
Ne var ki bu vaatler neredeyse hiçbir zaman tutulmadı.
Erkekler hemen öldürüldü, kadın ve çocuklar ise köle olarak paylaştırıldı.
Bunlar da çoğunlukla daha sonra sıra gelince katledildi. Peloponnesos'un her yerinde elinde sopa, tırpan ve birkaç tüfekle dolaşan Yunan güruh sürüleri öldürüyor, yağmalıyor ve yakıp yıkıyordu.
Bu kalabalıklara çoğu zaman Hristiyan din adamları önderlik ediyordu. Onları kutsal davalarına daha büyük bir gayretle sarılmaları için yüreklendirenler de bu din adamlarıydı.
William St. Clair, That Greece Might Still Be Free: The Philhellenes in the War of Independence (Yunanistan Hala Özgür Olabilsin: Bağımsızlık Savaşı'nda Filhelenler). Open Book Publishers, 2008
