de Andere Johan

Overigens kreeg ik net een goede Facebookpost doorgestuurd hierover. Ik kopieer de inhoud, maar laat op verzoek van de schrijver zijn naam achterwege. 𝗭𝘄𝗮𝗿𝗲 𝗯𝗲𝘀𝗰𝗵𝘂𝗹𝗱𝗶𝗴𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻, 𝘇𝘄𝗮𝗸𝗸𝗲 𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿𝗯𝗼𝘂𝘄𝗶𝗻𝗴 Het NOS-bericht over vermeende marteling, seksueel misbruik en uithongering van Palestijnse minderjarigen door Israëlische detentieautoriteiten is gebaseerd op een rapport van Save the Children. Dat zijn beschuldigingen die, indien zij juridisch standhouden, neerkomen op structurele schendingen van het internationaal recht. Juist daarom is het opvallend hoe snel deze claims worden overgenomen en hoe beperkt de aandacht is voor de kwaliteit van de onderliggende bewijsvoering. Lees ook: Save the Children: Palestijnse kinderen gemarteld en misbruikt in Israëlische cellen 🔗 nos.nl/l/2609871 Wie zulke aantijgingen doet, draagt een zware bewijslast. Niet alleen moreel, maar vooral feitelijk en juridisch. 𝗗𝗲 𝗹𝗮𝗱𝗶𝗻𝗴 𝘃𝗮𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝘄𝗼𝗼𝗿𝗱‘𝗸𝗶𝗻𝗱𝗲𝗿𝗲𝗻’ Het rapport spreekt consequent over “kinderen”, een term die het debat onmiddellijk in morele termen trekt. Juridisch is dat correct, maar feitelijk gaat het om minderjarigen tussen de 12 en 17 jaar. Dat is een brede categorie, waarin adolescenten opereren die zich in een complexe en gewelddadige conflictomgeving bevinden. Lees ook: Art. 77, Aanvullend Protocol bij de Verdragen van Genève van 12 augustus 1949 🔗 wetten.overheid.nl/BWBV0004091/19… Een deel van deze groep wordt door Israël aangehouden in de context van geweldsincidenten, waaronder stenengooien en confrontaties met veiligheidstroepen. In een stabiele civiele omgeving zou dat anders worden gewogen dan in een gebied waar dergelijke handelingen reële risico’s voor mensenlevens kunnen opleveren. Die context verdwijnt in de berichtgeving vrijwel volledig naar de achtergrond, waardoor het begrip “kinderen” een vereenvoudigd en emotioneel geladen beeld oproept dat weinig ruimte laat voor nuance. Lees ook: Save the Children | NGO Monitor 🔗 ngo-monitor.org/ngos/save_the_… Lees ook: Save the Children’s Misleading Report on Detention of Palestinians 🔗 ngo-monitor.org/reports/save-t… Lees ook: No Way to Represent a Child: Defense for Children International Palestine's Distortions of the Israeli Justice System 🔗 ngo-monitor.org/reports/no-way… Dat neemt niet weg dat minderjarigen onder internationaal recht bijzondere bescherming genieten en dat mishandeling onder alle omstandigheden verboden is. Juist daarom is het van belang om feiten en definities zorgvuldig te blijven scheiden van framing. Lees ook: Verdrag inzake de rechten van het kind, New York, 20-11-1989 🔗 wetten.overheid.nl/BWBV0002508/20… 𝗩𝗮𝗻 𝘃𝗲𝗿𝗸𝗹𝗮𝗿𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝘃𝗲𝗿𝗴𝗮𝗮𝗻𝗱𝗲 𝗰𝗼𝗻𝗰𝗹𝘂𝘀𝗶𝗲𝘀 De kern van het rapport bestaat uit interviews met 165 minderjarigen, aangevuld met verklaringen van ouders, hulpverleners en advocaten. Voor Gaza is geen direct veldonderzoek gedaan en wordt gewerkt met secundaire bronnen. Wat ontbreekt, zijn de elementen die nodig zijn om zulke zware conclusies te dragen: onafhankelijke verificatie per individueel geval, inzicht in selectie en representativiteit van de steekproef, forensische onderbouwing en ruimte voor wederhoor. Zonder die componenten kan niet worden vastgesteld of individuele ervaringen representatief zijn voor een breder patroon, laat staan voor structureel beleid. De stap die het rapport zet, van verzamelde verklaringen naar de conclusie dat sprake zou zijn van systematische marteling en seksueel misbruik, is daarmee niet het onvermijdelijke resultaat van het onderzoek, maar een interpretatieve sprong. En die sprong vraagt om een onderbouwing die in het rapport zelf onvoldoende zichtbaar is. 𝗗𝗲 𝗽𝗼𝘀𝗶𝘁𝗶𝗲 𝘃𝗮𝗻 𝗦𝗮𝘃𝗲 𝘁𝗵𝗲 𝗖𝗵𝗶𝗹𝗱𝗿𝗲𝗻 Save the Children is een internationaal gerespecteerde kinderrechtenorganisatie, maar opereert in dit dossier nadrukkelijk ook als belangenbehartiger, met natuurlijk ook belangen die de organisatie zelf aangaan. Dat is op zichzelf tot op zekere hoogte legitiem, maar maakt het des te belangrijker om onderscheid te maken tussen signalering, duiding en feitelijke vaststelling. Binnen Israël en onder verschillende analisten wordt het werk van de organisatie kritisch gevolgd. Die kritiek richt zich niet op het onderwerp kinderrechten als zodanig, maar op de manier waarop conclusies tot stand komen: het gebruik van lokale partners met een eigen politieke context, de beperkte aandacht voor veiligheidsaspecten en de wijze waarop bevindingen worden gepresenteerd als bredere systeemkritiek. Wanneer rapportage, interpretatie en normatieve duiding in elkaar overlopen, vervaagt de grens tussen documentatie en positionering. Dat hoeft de inhoud niet per definitie onjuist te maken, maar het vraagt wel om terughoudendheid bij het trekken van stellige conclusies. 𝗖𝗼𝗻𝘁𝗲𝘅𝘁 𝗱𝗶𝗲 𝗯𝘂𝗶𝘁𝗲𝗻 𝗯𝗲𝗲𝗹𝗱 𝗯𝗹𝗶𝗷𝗳𝘁 Minstens zo relevant als wat in het rapport staat, is wat er nauwelijks in voorkomt. De bredere context waarin deze gehersenspoelde minderjarigen opereren, inclusief de dynamiek van geweld, confrontaties met veiligheidstroepen en de toepassing van militair recht in een conflictgebied, blijft onderbelicht. Bekijk ook: Behind the Smokescreen 🔗 youtu.be/RcQ3ngyYWVM Bekijk ook: From the River to the Sea 🔗 youtu.be/hhEoz897qkE Bekijk ook: Palestinian children brainwashed 🔗 youtu.be/kglIqWXJkVk Dat is geen detail, maar een wezenlijk onderdeel van de beoordeling. Zonder die context ontstaat een beeld waarin handhaving wordt losgekoppeld van de omstandigheden waarin zij plaatsvindt en waarin elke vorm van detentie impliciet wordt gepresenteerd als willekeurig en disproportioneel. Selectie van feiten is onvermijdelijk in elk onderzoek, maar de keuze welke elementen wel en niet worden meegenomen, bepaalt uiteindelijk de richting van de conclusie. 𝗧𝘂𝘀𝘀𝗲𝗻 𝘀𝗶𝗴𝗻𝗮𝗮𝗹 𝗲𝗻 𝗯𝗲𝘄𝗶𝗷𝘀 Dat er incidenten plaatsvinden en dat detentieomstandigheden hard kunnen zijn, verdient serieus en onafhankelijk onderzoek. Maar het onderscheid tussen incident en systeem, tussen signaal en bewijs, blijft essentieel. Een verzameling consistente verklaringen kan aanleiding zijn voor nader onderzoek, maar vormt op zichzelf geen juridisch bewijs van structureel beleid. Wie die stap wel zet, schuift ongemerkt van analyse naar conclusie zonder de vereiste onderbouwing. Het probleem is dan ook niet dat er kritische vragen worden gesteld, maar dat de antwoorden in het rapport verder reiken dan wat het beschikbare materiaal kan dragen. 𝗗𝗲 𝗲𝗻𝗶𝗴𝗲 𝗵𝗼𝘂𝗱𝗯𝗮𝗿𝗲 𝗰𝗼𝗻𝗰𝗹𝘂𝘀𝗶𝗲 Wat opvalt, is dat vrijwel alle conclusies gebaseerd zijn op één type bron: verklaringen van betrokkenen en organisaties die opereren binnen hetzelfde narratieve veld. Onafhankelijke verificatie, tegengestelde getuigenissen of systematische vergelijking met bijvoorbeeld eerdere datasets ontbreken grotendeels. Dat maakt het risico reëel dat hier niet alleen feiten worden verzameld, maar ook een reeds bestaande interpretatie wordt bevestigd. Beschuldigingen van marteling, seksueel misbruik en uithongering behoren echter tot de zwaarste die denkbaar zijn. Juist daarom volstaat een rapport dat primair leunt op interviews en afgeleide bronnen niet om zulke conclusies te rechtvaardigen. Wat hier nodig is, is onafhankelijk, transparant en controleerbaar onderzoek waarin individuele claims worden getoetst, context wordt meegewogen en tegenbewijs volwaardig wordt betrokken. Tot dat moment past geen stellige veroordeling, maar terughoudendheid. Niet omdat misstanden ondenkbaar zijn, maar omdat ernstige beschuldigingen alleen gezag hebben wanneer zij rusten op ernstig bewijs.

Wat zegt dit over #Jarlvanderploeg is de @Volkskrant zijn eindstation of zijn er nog andere werkgevers die dit soort "journalisten" serieus nemen.?

@ANanninga jullie zouden echt heel groot kunnen zijn, als jullie zouden stemmen wat jullie beloven. Maar past op deze manier geld verdienen bij jouw.? Gewoon “links kartel” alles waar je altijd tegen gestreden hebt op een, voor mij, goeie manier. #teleurstellend

Wat is gezond eten? De Schijf van Vijf kan je voortaan vergeten. Ze hebben daar “Het Klimaat” meegenomen in hun adviezen. Wat niet automatisch voor elk mens hetzelfde is als gezond eten. Weer een instituut naar de ratsmodee. 🙄 mobiel.voedingscentrum.nl/nl/gezond-eten…

Goed stuk van @leondewinter over Iran 'We moeten het doen met onnozelheid zoals bij Johan Derksen, de gemakzucht bij Mart de Kruif of het narcisme, zoals bij Rob de Wijk.'

De strategie om kinderen te offeren werd ook volop door Hamas gebruikt en de decadente westerlingen trappen er weer in Moslims zijn verontwaardigd en willen dat deze video van internet wordt gewist. Dus deel alsjeblieft!

Welke hongersnood.? @SanderSassen wat zijn mensen toch slecht geïnformeerd in Nederland.

#GretaThunberg 17 jaar, geen diploma, leest voor van script, krijgt 24/7 media aandacht Dr Judith Curry: klimaatwetenschapper, 140 papers en boeken, spreekt Greta tegen, zegt geen #klimaat probleem. Krijgt NUL media aandacht. Zo werkt media bias en #fakenews

Wat heerlijk iemand die je de juiste woorden en tekst leert. Wat een topper.!!

Maar @ReneDercksen waarom zegt het bedrijfsleven niet. Stop met deze waanzin, we doen het niet meer.!! We hebben volgens mij heel veel kennis in Nederland die weet hoe het wel beter kan, zonder politieke inbreng. Wanneer houdt het op.!!

Zo deze is echt hard.

Je zou maar Christen zijn en hier op gestemd hebben. Ben je dan dom of teleurgesteld. #CDA

Het gaat toch om kwaliteit van presenteren. Maar helaas daar mogen we dan weer niet op reageren als ze door diversiteit op die plek zitten. Goed=goed dan maakt wie of wat het is niet uit. Is al triest dat er mensen werken zoals haar die niet kijken naar kwaliteit maar je afkomst.

A. Yes

Zo dat is gezegd.!!

Bam.!!

Kijk @Politie en @om gewoon iedereen gelijk behandelen.!! Zat deze vrouw nu niet daar jullie belachelijk te maken. Jullie worden gewoon uitgelachen.!!

Ze heeft 100% gelijk maar je zou van “echte” politiemensen verwachten dat zij met elkaar hun zaakjes wel oplossen, maar zelf dat kunnen ze niet. Als de @politie en het @om hun werk gaan doen is Nederland zo weer een fijn land. Iedereen gelijk behandelen, meer is het niet.!!

Grappig, keurt dus iets op op de persoon en niet op de inhoud. Is dat niet de grootste fout die we maken in Nederland. Het gaat om jou standpunt en in de politiek om jou Partijprogramma dus bepaalt dat toch de stem.?