In the middle of nowhere

this year I told myself it'd be a better one

หงุดหงิดไอ้พวกเปิดเสียงโทสับดูคลิปในที่สาธารณะชิบหาย อยากจะเอื้อมมือไปตบให้หัวโยก

ก็ไม่ได้ชอบที่ขแมร์ทำนะ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหงุดหงิดคนสะใจเชียร์สงครามจริงๆหวะ

ไม่ได้ไปคอนแล้วกระโดดและแหกปากร้องเพลงงี้นานแล้ว เหมือนซัมมอนดุษฎีในวัย 15 ออกมาแด๊นซ์ออนเดอะฟลอ มีความสุขมาก คอน 40 ปีขออีกรอบละกันนะ

ในวันนึงจะเห็นยิวกลายเป็นฮิตเลอร์เหรอวะ

เนื้อย่างกุเมื่อคืนแม่งเทพจัด ไม่ได้กินเทนเดอลอยด์นานแล้ว ส่วนสันนอกดีเสมอต้นเสมอปลาย แล้วก็ลองทำสลัดเองดูบ้าง ใช้มะนาวแทนเลม่อน ทำเป็นวินิเกรตง่ายๆ ลงเกลือพริกไทย กินกับแอสพารากัสย่าง แล้วโรยเพคโคริโน่ อร่อยโคตรๆๆๆ

ปีหน้าจะซื้อมอไซขับ

เมื่อวานนั่งดู One 170 เยดแม่ยังชอบหมัดฮุคขวา ซ้ายตรง 1-2-1-2 ของตะวันฉายสัดๆ อย่างคม โคตรแม่งได้ แต่ก็นะเซ็งพวกชอบซ้ำเติม บอนแม่งก็สุดๆละอะ กีฬาไม่แพ้ก็ชนะ ด่าซะแบบ เฮ้อกุเป็นนัดมวยแม่งคงเครียด

อยู่บ้านได้เดินเท้าเปล่า ก่อไฟฝ่าฟืน ปลูกต้นไม้ เอนจอยแฮะ ก็แค่ทำเรื่องของตัวเอง

กูเริ่มอยากอยู่บ้านตัดยาง แทงปาล์มแล้วแฮะ ขี้เกียจเจอคน 55555

@Pxtisunn หรอยๆ

ประโยคสุดท้ายคือเหี้ยไร

อยากดูอาทิตย์ตกอีกซักครั้ง

บางวันก็รู้สึกเหมือนที่คีอานูพูดไว้ ถ้ามึงบอกว่า 1+1 เท่ากับ 3 กูก็ว่า 3

อยากกลับกระบี่ซัก 4-5 วัน

realest thing ever

@Pxtisunn กุกับมึงใช้หมึกแบบนี้เหมือนทำงานศิลปะ แอพสแตรคเชียว

ชอบมากหมึกเข้มๆ แต่เป็นฝันร้ายของคนมือซ้ายแบบกุมาก

can’t imagine the world without you

มาถึงทางแยกของชีวิตอีกแล้ว

กูต้องโดนบูลลี่วันละกี่รอบวะ

จำสายรุ้งเหล่านั้นได้ แต่ก็จางไปตั้งนานแล้ว

the state of thinking (or hoping) that something will happen.