روزنامه دنیای اقتصاد

زیان ۵۳میلیارددلاری صنعت نفت منطقه برنامه «تیتر فردا» محصول جدید گروه آنلاین روزنامه «دنیای اقتصاد» است که با اجرای صبا نوبری هر شب ساعت ۲۲، به مرور مهم‌ترین گزارش‌های روزنامه فردا می‌پردازد. #تیتر_فردا

طی ماه‌های گذشته، بیشترین فشار تورمی در دی‌ماه ۱۴۰۴ و همزمان با حذف ارز یارانه‌ای بروز کرد که قیمت اقلام اساسی را در یک ماه ۵۳ درصد جهش داد. کارشناسان تاکید می‌کنند بدون بازگشت ثبات به اقتصاد کلان و کنترل تورم، فشار معیشتی کاهش پایدار نخواهد یافت. (۳/۳)

در این میان، روغن آفتابگردان با رشد ۳۶۶ درصدی نسبت به آذرماه، رکورددار تورم خوراکی‌ها بوده است. داده‌های خرده‌فروشی حاکی از فشار سنگین بر سبد پروتئینی است؛ گوشت مرغ ۷۵ درصد و گوشت گوساله ۶۸ درصد رشد قیمت داشته‌اند.(۳/۲)

در فروردین‌ماه، هزینه سبد خوراکی به ۸۵درصد حداقل دستمزد خانوار، با احتساب کالابرگ رسیده است. با وجود افزایش دستمزد در سال ۱۴۰۵، یک خانوار ۴ نفره باید ۲۵ میلیون و ۱۵۹ هزار تومان از درآمد ۲۹ میلیون تومانی خود را تنها صرف تامین اقلام اساسی کند. (۱/۳)

با توجه به هزینه‌های سنگین، تبدیل دستاوردهای نظامی به دستاوردهای دیپلماتیک الزامی است. اکنون که نیروهای مسلح مقاومت کرده‌اند، ضروری است این موفقیت میدانی از طریق دستیابی به یک توافق سیاسی پایدار، به ثبات، امنیت و صلح پایدار در عرصه دیپلماسی تبدیل شود. (۳/۳)

بررسی‌های «دنیای اقتصاد» نشان می‌دهد بازگشت تولید ناخالص داخلی به سطح قبل از جنگ، در سناریوی رشد ۳ درصدی حدود ۵سال و در سناریوی رشد ۸درصدی حدود ۲سال زمان می‌برد. هر یک ماه تداوم جنگ می‌تواند بیش از ۵سال اقتصاد ایران را به عقب براند. (۲/۳)

بازسازی خسارات جنگ چقدر زمان می‌برد؟ سخنگوی دولت مجموع خسارات جنگ اخیر را حدود ۲۷۰ میلیارد دلار برآورد کرده است؛ رقمی که معادل حدود ۵۷ درصد تولید ناخالص داخلی و بیش از ۵ برابر درآمدهای نفتی سالانه ایران است. این شوک اقتصادی تقریباً ۳ برابر بودجه عمومی دولت برآورد می‌شود. (۱/۳)

تجربه برجام ثابت کرد ثبات خارجی می‌تواند تورم را تک‌رقمی کند، اما بدون «جراحی داخلی»، این آرامش موقتی است. حتی در صورت توافق، اگر اصلاحات ساختاری در نظام بانکی و یارانه‌ها انجام نشود، بیماری هلندی بازمی‌گردد. صلح در خارج، تنها فرصتی برای درمان دردهای مزمن در داخل است. (۳/۳)

جنگ فقط تخریب زیرساخت نیست؛ بمب نقدینگی است. افزایش مخارج نظامی، جبران خسارت بنگاه‌ها از جیب بانک‌ها و فلج شدن درآمدهای مالیاتی، دولت را به سمت «تأمین مالی تورمی» سوق می‌دهد. کاهش عرضه کل، جهش سرعت گردش پول و بی‌ثباتی که حتی از خود درگیری هم پرهزینه‌تر است. (۲/۳)

پیش‌بینی تورم ۱۴۰۵ در سه سناریو ۱. توافق: تورم ۴۹ درصد (خوش‌بینانه‌ترین حالت) ۲. نه جنگ، نه صلح: تورم نقطه‌به‌نقطه ۶۷ درصد ۳. تداوم جنگ: سقوط به ابرتورم ۱۲۳ درصدی! (۱/۳)

دولت جدید وعده داده با احیای استانداردهای اتحادیه اروپا، جریان منابع مالی بروکسل را دوباره به سمت بوداپست سرازیر کند. پیروزی مادیار ثابت کرد نارضایتی از معیشت و فساد، حتی مستحکم‌ترین دژهای رسانه‌ای و قضایی را هم جابه‌جا می‌کند. (۳/۳)

اوربان که الگوی راست‌گرایان افراطی و جریان «اول آمریکا» بود، قربانی نزدیکی بیش از حد به پوتین و فساد سیستماتیک شد. این انتخابات نشان داد که مسیر صعودی احزاب پوپولیست در اروپا همیشگی نیست و بن‌بست سیاسی در نهایت فرو می‌پاشد. (۲/۳)

بازگشت مجارستان از لبه پوپولیسم «پیتر مادیار» با پیروزی غیرمنتظره بر ویکتور اوربان، به ۱۶ سال حاکمیت مطلق جریان پوپولیستی پایان داد. حزب «تیسا» حالا اکثریتی را در دست دارد که می‌تواند همان قانون اساسی را که اوربان برای تحکیم قدرت ساخته بود، به نفع دموکراسی اصلاح کند. (۱/۳)

پاسخ ایران به انسداد دریایی لزوماً نظامی نیست. ایران می‌تواند با بالا بردن حق بیمه ریسک، هزینه‌های حمل‌ونقل جهانی را به شدت افزایش دهد؛ درست مثل الگوی دریای سرخ که هزینه‌ها را ۳ برابر کرد. خلیج‌فارس بن‌بست نیست، اما هر بحرانی در آن، زنجیره تأمین کالاهای حیاتی دنیا را مختل می‌کند. (۳/۳)

در حالی که آمریکا وابستگی کمی به نفت منطقه دارد، چین با تهدید حذف ۲۰٪ از واردات خام خود، بزرگ‌ترین بازنده است. این سناریو نه‌تنها شریان انرژی، بلکه صادرات ۱۶۰ میلیارد دلاری چین به منطقه و مسیرهای ترانزیتی استراتژیک آسیای مرکزی را هم قفل می‌کند. (۲/۳)

تله محاصره دریایی؛ چرا ایران ونزوئلا نیست؟ برخلاف ونزوئلا که محاصره‌اش اثری بر جهان نداشت، ایران بر گلوگاه خلیج‌فارس اشراف دارد. محاصره کلاسیک عملاً ناممکن است و هرگونه اقدام محدود، به معنای پرتاب بنزین بر آتش قیمت‌های جهانی نفت و امنیت دریانوردی خواهد بود. (۱/۳)

از پالایشگاه‌های مستقل چین تا بازگشت هند پس از ۷ سال؛ امنیت انرژی حالا بر ملاحظات سیاسی پیشی گرفته. دهلی‌نو حتی با اعطای معافیت به نفتکش‌های تحت تحریم، به‌دنبال تضمین خوراک است. در نظم جدید بازار، «ریسک ژئوپلیتیک» برای ایران نه یک مانع، بلکه به یک مزیت رقابتی تبدیل شده است.2/2

نفت ایران که سال‌ها با تخفیف‌های سنگین فروخته می‌شد حال با قیمت ۲ دلار بالاتر از برنت معامله می‌شود. پیش از جنگ درآمد روزانه نفت ایران ۱۰۰میلیون دلار بود، اما با جهش قیمت‌ها به ۱۴۵م.د رسیده. فقط در ۴۰ روز گذشته، نزدیک به ۱.۸ میلیارد دلار به عایدات ارزی کشور افزوده شده.1/2

از سوی دیگر توزیع «خط سفید» برای برخی، صدای اعتراض کاربران را در فضای مجازی بلند کرده است. سکوت معنادار وزارت ارتباطات و نبود هیچ چشم‌اندازی برای اتصال دوباره، جامعه و بازار را در وضعیت «تعلیق مطلق» قرار داده است؟ (۳/۳)

پشت این آمارها، زندگی ۱۰ میلیون نفر نهفته است. از ۲.۵ میلیون آنلاین‌شاپ کوچک در اینستاگرام که درآمدشان به «صفر» رسیده، تا فریلنسرهایی که اکسیژن کاری‌شان قطع شده است. زیرساخت‌ پلتفرم‌های بومی هم برای این ترافیک بالا آماده نبوده و یک فایل ساده به چالش بدل شده است. (۲/۳)

سال خطای ۴۰۴ اقتصاد ایران با هزارساعته شدن خاموشی اینترنت ضرر ۴۳روز قطع اینترنت در ایران به ۲۱۵ هزار میلیارد تومان رسید. در حالی که سطح دسترسی مردم به شبکه جهانی نزدیک به «یک درصد» است، هسته اقتصاد دیجیتال روزانه ۵۰۰ میلیارد تومان خسارت می‌بیند. (۱/۳)