Koro halinde susuluyordu.
Ve yalnızca yüksek sesle konuşanlara
inanır olmuştu insanlar.
İncelik yalnızlığa dönüşe dönüşe bitmişti.
Şiddetin coğrafyasında
elbette gökyüzü bir lükstü.
Ve ancak yağmur yağınca anımsanıyordu.
Şükrü Erbaş
"Ağzımın tadı yoksa, hasta gibiysem,
Boğazımda düğümleniyorsa lokma, Buluttan nem kapıyorsam,
vara yoga alınıyorsam,
geçimsiz ve işkilli,
Yüzüm öfkeden karaya çalıyorsa,
Denize bile iştahsız bakıyorsam, Hep bu boyu devrilesi bozuk düzen,
Bu darağacı suratlı toplum."
#OktayRifat
"Uyanmak, insanın hiçliğini, yani insanın tam ve mutlak mekanikliğini, insanın tam ve mutlak çaresizliğini fark etmek demektir... İnsan kendinden korkmadığı sürece kendi hakkında hiçbir şey bilmez. "
#Gurdjieff#EdvardMunch
@dejaawuu@Burcukutay1#Sinema yi kulturel algılamak başka bir öznel boyut 😶🙏🙏Aslında derinlik ... #SinemaTEK boyutu bu ... Kollektif bir algı olmadan da olmaz ... Sinema bu tür bir sosyolojiyi dayatir🙏🙏