derdâ

Oğlum lgs'ye gireceği zaman hiç üzerine düşmedim. Günde yirmi, yirmi beş soru çözsen yeter, dedim. O da uzunca bir süre öyle yaptı. Dersaneye falan göndermedik. İstediğin zaman deneme sınavlarına girersin, dedik. Tenis oynuyordu. Bırakayım mı dedi. Niye dedim. Bu sene sınav var ya dedi. Haberim yok, sınıf arkadaşları kampa girmiş resmen. Spor, sosyal faaliyet onlar için hayal. Neyse sınıf öğretmeni ile rehber öğretmen beni okula çağırdı. Oğlunuz dediler çalışmıyor, çok az test çözüyor. Bunlar öğrencilere günlük yüz, yüz elli test sorusu verip çözün diyorlarmış. Nasıl çalışmıyor, günde yirmi, otuz soru çöz dedim çözüyor... Güldüler güldüler. Olur mu öyle şey, çok az dediler. Neyse soru sayısını artırdık ama yine yüz, yüz elli değil. Önceki sınavda çok fazla birinci, ikinci çıktığı için sınav sistemini değiştirdi, soruları zorlaştırdılar. Sınıf öğretmeni dedi ki sorular ALES sınavındaki sorulara benzeyecek. Sınıflarında bir kız öğrenci vardı. Çok panik ve şımarık bir çocuktu. Bu arada okul devlet okulu. Sınav sistemi değişince veli WhatsApp grubunda konuşuyoruz. Bu panik öğrenciden için onu kasttederek, lütfen bazı çocuklar ağlayıp isyan edip okulu ve dersi velveleye vermesin, arkadaşlarının psikolojisini bozmasınlar yazdım. Babası anladı tabii. Çocuk o çocuk diye çıkıştı. Her neyse, sınava birkaç ay kala oğlumla Ales soruları çözmeye başladık. Sınav puanı nedir, nasıl hesaplanır, yüzdelik nedir hiçbir şeyden haberim yok. Sınav oldu bitti, bir-iki ay sonra bana mesaj geldi. Yüzdelik dilimi 0.12 şeklinde. Bunu anlamadım, düşük bir puan olarak yorumladım. Sınıf hocasını arayıp dedim ki galiba oğlum iyi bir liseyi kazanamadı. Puanı böyle böyle. Adam müthiş heyecanlandı, ne diyorsunuz Mine Hanım, bu müthiş bir başarı dedi. Heyecandan sesi titriyordu. Oh oh ne güzel, emin misiniz, oğlumu arayıp haber vereceğim, dedim. Eminim deyip bana yine bir güzel güldü. Fakat bu başarı ve benim rahat tavırlarım boşuna değildi. Çünkü ilkokul birinci sınıftan itibaren her bir ders, her konuyu, her üniteyi takip ettim, eksik olduğu, anlamadıkları var mı diye yakından takip ettim. Oğlumla birlikte tek bir açık bırakmadık.

artık çocuk değiliz şimdi annem dertlerini bana anlatıyor, bense o endişelenmesin diye kendi dertlerimi ondan saklıyorum..