Dilan Ayyıldız

Hepinizi beklerim. Formu doldurmayı unutmayınız. Etkinlik ücretsizdir 🌻

Hoşça kal hocam, bıraktığın eserlerle, cesaretinin hatırasıyla, öğrettiklerinle yaşayacaksın. #YalçınKüçük

kaçırmayın efenim😌👇🏻👇🏻

Yine müthiş bi söyleşi geliyor

🟣Söyleşi Toplumsalın Çöküşünde Kadın Cinayetleri Psikolog Dilan Ayyıldız'ın katılımıyla düzenleyeceğimiz söyleşide toplumsal çürümenin erkek şiddetiyle bağını tartışacağız. Katılmak için lütfen aşağıdaki formu doldurun: forms.gle/5otrHSyA7sfeU7… 🗓️22 Nisan Çarşamba 🕣20:30 📍Online (Etkinlik linki, katılımcılarla paylaşılacaktır)

KILAVUZ FORUM🗣️ PSİKOTERAPİYİ YENİDEN DÜŞÜNMEK: PSİKOTERAPİ BİZİMDİR! Dilan Ayyıldız yazdı✍️ "Ortaya çıkışı itibarıyla her ne kadar kadınlar arasında bir uygulama alanı bulsa da feminist terapi tüm cinsiyetlerle çalışabilen bir yaklaşım alanıdır." kilavuz.org.tr/psikoterapiyi-…

Bununla ilgili Kılavuz Dergi’ye yazmıştım. Üzerine konuşulmaya başlanmasını umutlu buluyorum. Psikoterapi bizimdir!

Bu talep aynı zamanda yoksulluğun, işsizliğin, geleceksizliğin, çaresiz hissetmenin duyulması talebidir. Kişisel gelişim ve iyi hissetme odaklı yaklaşımın toplumun geniş kesimlerinde bir karşılığının bulunmadığının ifşasıdır. Binlerce psikolojik içerik üretilirken, ‘bu içerikler kimlerin arzusuna hitap ederek ortaya çıkmaktadır ki toplum ruhsallığında yankı bulamamaktadır?’ sorusunun gündeme gelmesi demektir.

@radpetal44 💜🌿

Halk için, emek eksenli, toplumsal cinsiyet eşitsizliğine kör olmayan bir terapi anlayışına iyi bir toplum ruh sağlığı için hepimizin ihtiyacı var. Bunu yaygınlaştırmak ya da olanakların üzerine düşünmek için kolları sıvayan meslektaşlarımız var. Fakat itiraf etmek gerekir ki toplumsal ihtiyaca cevap vermek için daha fazlasını yapmanın arayışını sürdürmeliyiz. Bunun arayışında olan meslektaşlarım iyi ki varlar, iyi ki varız. Dayanışmayla 🌿

@HayaliWarrior @kizjiletyiyen Merhaba, benim Instagram meslek hesabım yok bir süredir, bahsettiğiniz hesap “Normallik Kurgudur” olabilir, o da @marahayahuriya ya ait değerli bir meslektaş arkadaşımın hesabı, ama varız buradayız, sesimizi daha da gür duyurmaya ise ihtiyacımız olduğu aşikar, sevgiler 🌿

@kizjiletyiyen Dilan Ayyıldız İnstagramda büyümeye çalışıyor Normal Değildi galiba adı. Eleştirel psikoloji diye bir alan var keşke daha popüler olsa ana akım psikolojiye maruz kalıyoruz her yerde. Feminist terapist vardı o içerik üretmeyi bıraktı galiba. O da sosyalist çok hoş bir kadındı

bize sosyalist terapistler lazim abi

"Toplum, otistikleri uyum sağlamaya zorlamak yerine, onların doğal bilişsel ve duygusal farklılıklarına alan açtığında, manipülasyonun etkisi de gücünü kaybedecektir." eeeh.engelsizerisim.com/yazi/noro-norm…

Bir ilişkide geçiş nesnesi ortaya çıkıyorsa bu ayrışmanın sağlanması içindir zaten. Örneğin bir bebek annenin yokluğunda ayıcığına sarılıyorsa bu bir ayrışma halidir. Bağımlılığın takdir edildiği bir kültürde de ben duygusunun oluşması için daha ufak yoğunluklarda da olsa ayrışma gerçekleşir. Örneğin bir bebek ayıcığına sarılabilir. Ben duygusunun bir şekilde ortaya çıkabilmesi için buna ihtiyaç vardır ve bunun da gerçekleşmesi sevinç uyandırıcıdır. Çünkü nesnenin işlevi bu zaten. Kolektif kültürlerde de özne vardır fakat anlamı farklıdır, ama ortaya çıkar sonuçta. Batılı bir kültürde de özerklik övgüsüne rağmen bağlılıkları devam ettiren göstergeler sevinç uyandırıcıdır. Çünkü buna da ihtiyaç vardır. Yani gerçekten anlamıyorum neden geçiş nesnesini bırakmaya “sevinç uyandırıcı” dememi kültürel fark reddiyesi olarak konumlandırdığınızı.

Geçiş nesnesini bırakması da annesinden ayrı yaşamayı becerebilen bir çocuk gibi sevinç uyandırıcı. Anlatabiliyor muyum? Her ikisinde de Batılı bir okuma yapıyoruz. Bu yanlıştır demiyorum. Her bağlama göre sevinç uyandırıcı değildir diyorum. Benzer şeyler ölülerle ilişkimiz için de geçerli.

Batı kültürlerinde bağımlılık olumsuz çağrışımlara sahip. Çoğunlukla edilgenlik ve toyluk sayılarak bir kenara itilir. Öte yandan özerklik ideal olarak yüceltilir, büyümenin ve iradeli olmanın işaretidir. Çoğunlukla dişil kılığa bürünen ‘bağımlılık,’ yüceltilen eril özerkliğin karşısında durur; bu, kültürel anlatıların ta derinlerine işlemiş bir ikiliktir. Bağlanma teorisini savunanlar, yaygın olarak, onun evrimsel biyolojiye dayandığı için bilimsel bir geçerliliği olduğunu öne sürerler. Bağlanma teorisine göre çocuklar, yetiştikleri kültürel bağlamdan bağımsız olarak evrensel bir biçimde bağlanma ilişkileri kurarlar. Bağlanma davranış sistemleri, tehdit anlarında aktive olarak bireyin bağlandığı kişiyle yakınlığını korumasını ya da yeniden yakınlık kurmasını sağlayan biyolojik bazlı, düzenli bir dizi davranış olarak tanımlanır. Bağlanmanın farklı kültürlerde de benzer şekilde işlediği savunulur. Fakat şu kritik soruyu sormakta yarar görüyorum: Bağlanma evrenselse, Batı’nın bireysel özerklik ve bağımsızlık vurgusu bağlanmaya dair algımızı ne denli şekillendirmiştir? Bağlanma teorisi, Batı psikolojisinin sınırlı mitosunu içselleştirmiş olamaz mı? Sözgelimi Japon araştırmacı Takeo Doi amae kavramını oraya atmıştır; amae, insanın başkalarına güvenme ve başkalarıyla birleşmeye dair temel arzusudur. Kökleri Japon kültürüne dayanan amae, çocuk yetiştirme ve yas algısında kilit bir noktada durur ve gelişme hedeflerindeözerklik ile bireyleşmeye öncelik veren Batı idealleriyle çakışır. Amae’ye Batı dillerinde bir karşılık bulunamaması kültürel farklılıkların altını çizer; oysa Doi, amae’nin Batılı bağlamlarda çoğunlukla bastırılan ya da patolojikleştirilen evrensel insan ihtiyaçlarını yansıttığını savunur. Dahası, Doi amae’nin sonradan edinilen ya da ikinci planda kalan bir dürtü değil, ilişkiler için gerekli ve insan davranışının doğasında olan temel bir insani güdü olduğunu öne sürer (bkz. Goss&Klass, 2005). Batı kültürleri özerkliği en kıymetli şey olarak görürken diğer toplumlar bu kadar değerli görmez; bu da, bu idealin evrenselliğini, özellikle de yasa yaklaşımları biçimlendirmesi açısından sorgulamamıza neden olmalıdır.

@zeynepselvili Evet ama bu geçiş nesnesinden ayrılışına dair “sevinç uyandırıcı” ifadesini taşıyor. Geçiş nesnesi yas sürecinde işlevini tamamlamış gibi duruyor maymun için ve onu bırakıyor. Anne ile bağlanmasına dair zaten bir şey söyleyemem, çünkü anne zaten artık orada yok.

@dilanimou “Sevinç uyandırıcı” diye bittiği için yazınız bu açıklamayı getirmek istedim. Çünkü sevinç uyandırıcı dediğimiz anda gelişimin nereye evrilmesini istediğimizi (ayrışma) belli ediyoruz kanımca.

Geçiş nesneleri, bebeğin anneden yavaş yavaş bağımsızlaşmaya başlaması için annenin ikâmesi olarak ortaya çıkan nesnelerdir. Bebek, bu nesnelerle anne ile kendini bir gibi hissettiği halden ayrılmaya başlar. Kendi kısa tarihi için bir döneme veda eder. Bu nesneler, bu vedayı kolaylaştırıcı nesnelerdir. Paylaştığım Maymun Punch videosunda da annesinden ayrı düşen yavru maymunun bir peluş maymuna tutunarak kendine ikâme anne yarattığını görüyoruz. Yavru maymun bu peluş ile ayrı düştüğü annenin yasını tutuyor esasen. Aynı zamanda annesiz kaldığı dünyada büyümeye, oyun oynamaya, yaşamaya devam etmenin yolunu buluyor. Ve peluşu artık bırakması ya da bırakma denemeleri yapması bu yası tamamlamaya hazır olduğunu gösteren sevinç uyandırıcı bir gelişim evresi.

"Milliyetçi feminizm" mümkün müdür, "onlar ve biz" ayrımı üzerine kurulu bir bakışla, bir ırkın veya ulusun diğerleri karşısında çıkarlarını gözeten biri, "diğerleri ile kendini eşit bir özne olarak konumlandırabilir mi? yazının tamamına linkten erişebilirsiniz👇🏻

Bütün süreci tamamen izleyince “geçiş nesnesi nedir, işlevi nedir”anlamış oluyorsunuz.

Kleini doğum gününde podcast serimizle anıyoruz.👇🏻 open.spotify.com/show/0nOmM2Fr2…

‘’Bazen bebeklerden, bizim kendimizin başarabileceğinden fazlasını isteriz.’’ - D. W. Winnicott