たなぽん@読書垢

[Insider] A plan to close four of six libraries in Tokyo's Kiyose backfired spectacularly. Citizens collected 7,600+ signatures in opposition. The assembly ignored them. So, voters responded by electing a Communist-backed mayor for the first time.

作家の鈴木光司さん死去　68歳、ホラー小説「リング」「らせん」 asahi.com/articles/ASV59… ホラー小説「リング」「らせん」などで知られる作家の鈴木光司（すずき・こうじ、本名・晃司）さんが８日、東京都内の病院で死去した。６８歳だった。静岡県浜松市出身。

@Pairagraph95654 เป็น กลจ. ให้นะครับ 🫂

สิ่งที่ทำให้หมดพลังของเรา ไม่ใช่การเขียน แต่เป็นการขาย 🥲

เข้า 8 ออก 5 (ทุ่ม) เอาเวลาไหนไปอ่านหนังสือ คำตอบ เวลานอนสิครับ จะเหลือเหรอ

The idea of the Phoenix Library was not born in a single moment; rather, it was a long journey of exhaustion, effort, displacement, and suffering. It was a journey of searching for culture and striving to preserve it. The library was built with great love.❤️

It is a painstaking, improvised effort to rescue rare books and manuscripts from a historic collection devastated by Israeli bombardment during the genocide in Gaza middleeasteye.pulse.ly/jwo8nsz8zq

หนังสือที่อยากให้นักเขียนลองอ่าน เมื่อก่อนเราก็เขียนแบบไม่มีโครงไม่มีเทคนิคอะไรเลย แต่พอได้อ่านก็ได้รู้ว่าจริงๆ แล้วในหัวเรามันมีโครงพวกนี้อยู่โดยไม่รู้ชื่อเรียก ไม่รู้ว่าจังหวะไหนที่ควรใช้มัน ตอนนี้กลายเป็นว่ามุมมองก็เฉียบแหลมขึ้น มันช่วยได้จริงๆ นะ อ่านแค่เล่มแรกก่อนก็ได้ค่ะ

หายใจเอาออกซิเจนออกจากปอด แปลว่าไร

พอบอกว่าอยากศึกษาการวิจารณ์วรรณกรรม บก. เลยส่งดวงใจวิจารณ์ปีก่อนมาให้อ่าน พร้อมบอกว่า อ่านเลยนะครับ เดี๋ยวผมจะชวนมาล้อมวงคุยออนไลน์ /เหงื่อตก

จำได้ว่าเคยมีคนเล่นมุกซื้อหนังสือต้องซ่อนเมีย โกหกราคาเมีย กลัวเมียจับได้ ในกลุ่มป้ายยาหนังสือ อันนี้ขออนุญาตดูถูกว่า ไอ้กระจอก กระจอกชิบหาย ซื้อหนังสือยังต้องซ่อนเมีย อยากรู้ปกติพี่อ่านอะไร

หยุดกลไกปิศาจ อำนาจรัฐ (ลัด) เอื้อนายทุน มาลงชื่อกันครับ stop-sec.com

ได้พล็อตเรื่องสั้นเขียนส่ง E&C แล้ว ดีใจ

อาจจะเขียนนิยายสักเล่ม เทความรู้สึกทุกอย่างลงไปในนั้น ทิ้งมันไว้และไม่พกมันไปโลกหลังความตาย (หากมีจริง) ทำเป็นเล่มแล้วฝังไว้ข้างๆ ศพตัวเอง เขียนโน้ตทิ้งไว้ว่าได้โปรดรับไว้ ได้โปรดอย่าให้เราเอามันไปด้วย จะเอาไปทำอะไรก็เชิญ อะไรแบบนั้น

เรามีจดหมายลาตายฉบับนึงซึ่งเขียนไม่เคยจบสักที รู้สึกว่าต้องเขียนแต่ก็ไม่มั่นใจว่ามันจำเป็นแค่ไหน ไม่มั่นใจว่ามีอะไรที่ใครต้องรู้เกี่ยวกับเรา หรือต้องจัดการแทนเราบ้าง นึกดูก็ไม่ค่อยมีอะไรนอกจากงานศพ กับทรัพย์สินที่คงจะไม่ได้ยกให้ใคร คงบริจาคให้สักองค์กรที่ share value เดียวกับเรา

ใน We Do Not Part นอกจากคย็องฮาจะพยายามเขียนจดหมายสั่งลาเตรียมไว้เหมือนเราแล้ว ความสับสนที่ไม่รู้ว่าจดหมายนั้นมีไว้เพื่อใคร ควรไปถึงใครกันแน่ ก็เป็น struggle แบบเดียวกับที่เรากำลังเผชิญเหมือนกัน

RF kuang had 190+ countries to choose from to write about a character’s nationality and she still chose to write about the one who's actively committing gen0cide against Palestinians for years😍