ย้ะอ๊ก

กูในทุกๆวัน :

เคะก็วีนฉ่ำ เมะมันชอบเฉย

:

" กว่าจะเข้าใจชีวิต ก็เกือบไม่เหลือชีวิต "

ชีวิตก็แบบนี้แหละ กูไม่อยากใช้มันนักหรอก

กลัวแต่คนอื่นไม่ภูมิใจ แล้วไม่กลัวตัวเองเหนื่อยบ้างเหรอ

มีตังยิ้มง่ายกว่ามีความรักอีก

โตขึ้นจึงรู้ว่า ไม่มีอะไรสบายเท่ากับการเอนหลังนอนเตียง อากาศดี มีผ้าห่ม จบ

แค่นั้นเอง แค่นั้นควยไรล่ะสัด

เวลานอนเพี้ยน คนก็ยิ่งเพี้ยน

ที่กุเหนื่อยหนะเพราะไม่รู้ว่าต้องเอาไงต่อกับชีวิตตอนนี้ค่ะ

ไม่มีเงินแล้วจะมีความสุขได้ยังไง อย่าโลกสวย

mood กุในเดือนนี้ :

วันที่น้องแจนออกจากกรมควรประกาศเป็นวันหยุดแล้วถ่ายทอดสดทั่วโลกนะ วันที่หมูอู๊ดคืนสู่อ้อมอกแม่

ทำไมคนอื่นเขาดูมีแฟนง่ายกันจัง

5555555555555

นอนคิดแล้วคิดอีกว่าตัวเองไปมองหาเขาตลอดได้ไงทั้งๆที่กับคนอื่นที่เจอก่อนเขาไม่เป็น

กุเปิดใจหลังจากที่โสดมานาน แต่กุเจอตัวซีเครทเลย กุอึ้งงง

ไม่น่าเลยกู ไปคิดถึงเขาทั้งที่เพิ่งคุยกันอะ

เห่ยยยแล้วจะมาถามว่าคิดถึงให้เขินบิดทำไมว้ะะถ้าเธอจะเมินเรา