ediptekinist

Değerli öğretmenlerim; Bir süredir aranızda yaşanan ayrışmayı görüyorum. Haklı gerekçeleriniz, kırgınlıklarınız, hatta umudunu yitirme noktasına gelenleriniz var. Bunların her biri anlaşılır… Ama tam da bu noktada kendimize şu soruyu sormamız gerekmiyor mu? Bunca emek ne içindi? Gecenizi gündüzünüze kattığınız, sabırla ördüğünüz o süreç… Eğer şimdi vazgeçilecekse, o fedakârlıkların anlamı ne olacak? Unutmayalım; en büyük kırılmalar, çoğu zaman en büyük dönüşümlerin eşiğidir. Ayrışmak kolaydır, dağılmak anlıktır. Zor olan; yeniden aynı hedef etrafında toplanabilmek, ortak aklı diri tutabilmektir. Bugün yaşananlar bir son değil; doğru okunursa, daha güçlü bir başlangıcın kapısı olabilir. Çünkü bu yolda yürüyenler, sadece sonuç için değil; inandıkları değerler için yürürler. Şimdi geri çekilme değil, yeniden hizalanma zamanıdır. Kırgınlıkları değil, ortak hedefi büyütme zamanıdır. Ve bilin ki; sabırla verilen hiçbir emek boşa gitmez. Yeter ki son adımı atmaktan vazgeçmeyelim