eee

Bebeği uyumayan anne, gözyaşlarını tutamadı: “Hasta gibiyim, o da hiç uyumadı. Uyumak istiyorum, bütün gece uyumadık. Ona bakacak halim yok bugün.”

anne olursak bizim zorbalik

6 aylık bebeğimi ekransız büyütüyorum videosuna denk geldim. 6 aylık bebeğe ekran veren de gitsin tedavi olsun aq

pazar 250 tlye satılıyor ve asla kimse gerçeğiyle farkını anlayamaz ya boş para buna verilen para bence

gün gelecek ailenize bile ne hevesiniz kalcak ne emek verme çabanız. o kırılma anını yaşadıktan sonra ne ilişkisel anlamda ne ailevi anlamda ne maddi ne manevi hiç kimseden hiçbir gram beklentiniz kalmayacak. hayatı tamamen dümdüz arzusuz yaşayacaksınız

vajinal dogumun yaninda gun acan cicekler gibi hissettirdi

ALLAH SİZİ GECE 2, 3 VEYA 4'TE UYANDIRDIĞINDA… DUA EDİN Bu rastgele bir şey değil. Uykusuzluk da değil. Bu ilahi bir uyandırma çağrısı. Allah sizden haber almak istiyor, size birebir konuşma şansı veriyor.

Ben, ev hanımlığını kadınlar için bahşedilmiş bir hak, dinî ve dünyevî menfaatlerini gözeten mühim bir imtiyaz olarak görüyorum. Bu sebeple de bu alana yönelik saldırıları bertaraf etme noktasında çok ciddi mücadele verdim, veriyorum. Elbette öfke kontrol sıkıntısı olan, psikolojik rahatsızlıkları bulunan veya kaba tabiatlı bazı menfi örnekleri istisna edersek, erkeklerimiz genel olarak ailelerine karşı son derece fedakârane davranıyor, üstlerine kol kanat geriyor. Ancak mesele sadece erkeğin aileyi koruması veya geçimini temin etmesiyle bitmiyor. Bugün asıl sıkıntı, o muhkem duvarların arasında baş gösteriyor. Çünkü şuan ev hayatının, yeni nesiller için çok ciddi bir boşluk sunduğu acı bir gerçektir. Bugün 14-15 yaşlarında olan kızlarımızı nasıl yetiştireceğiz? Bu benim ve pek çoklarımızın karşı karşıya kaldığı önemli bir sorundur. Okula göndermek istemiyoruz çünkü okullar ailede kazandırdığımız bütün faziletleri hiç ediyor. Eskiden karma eğitimi dert ederdik, öyle bir noktaya geldik ki kızlar erkeklerden daha şerli bir hale büründü. Sosyal medyada, o malum sitelerde gördüğümüz regl takvimini paylaşan arsız tipleri takip ediyor ve onların ahlakıyla ahlaklanıyorlar. Konuşmaları aynı, düşünceleri aynı, bomboş bir vizyon... Bunların içinde okuyup da bunlardan etkilenmemeleri mümkün değil. Ne yapacağız? Medreseler ise dışarıdaki hayattan tamamen izole bir alan sunuyor ama dışarıdaki o suni ve renkli hayat bu yaştaki çocukların gözlerini kamaştırıyor. Hadi iki sene, üç sene gitti; peki ya sonrası? Artık evlerde iş yok. Soba yakılmıyor (odun gelmiyor, kül gitmiyor), inek sağılmıyor, süt ürünleri işlenmiyor, örgü örülmüyor, bahçede çaba yapılmıyor, çeyiz hazırlanmıyor... Eskiden genç kızlar bu ve benzeri pek çok işle meşgul olur; hem kendini geliştirir, hem yeteneklerini keşfeder, hem de hayatın içinde bir şeyler inşa etmenin motivasyonunu elde ederlerdi. Bu yaşta, enerjisi dorukta genç bir kız bir apartman dairesinde ne yapar? Fizyolojik ve psikolojik gelişimi için bir şeyler yapması, üretmesi, çabalaması, fıtratına uygun sosyal ilişkiler kurması gerekir. Aksi halde amaçsızlığa düşer, ruhsal bunalıma sürüklenir Allah muhafaza. Bu yazıyı neden yazdım? Kadınların şöyle bir eleştirisi var: “Hocalar kendi kızlarını okutuyor ama kürsüden okutmayın diye vaaz ediyor.” Bu haklı bir eleştiri. Bunu yapanlar var. Ben şunu söylüyorum; çağımız tek tip çocuk yetiştirmeye müsait değil. Kız olsun erkek olsun, çocuğunuzun bir amacı varsa, severek bir alana yönelmişse onu kontrollü bir biçimde destekleyin. Bugünün en büyük imtihanlarından biri “amaç boşluğu”dur ve pek çokları bu boşluğu ekran bağımlılığıyla ya da ucuz dopaminlerle dolduruyor. Bu bir yerde patlayacak ve bedeli bu topluma çok ağır olacak. Açıkçası ben de çocuklarımın yarını hakkında endişeliyim. Temel seviyede din eğitimlerini aldılar ve şimdi bir şeyle meşgul olmaları gerekiyor. Okula (örgün) göndermek istemiyorum, göndermeden de bir alternatif bulamıyorum. Allah anne babaların yardımcısı olsun. Çok sıkıntılı bir sürece girmiş bulunuyoruz. Tecrübe, deneyim ve yaşadığınız sorunları benimle paylaşırsanız müteşekkir olurum.