Ehsan

رنج درخت است و تو جنگلی

@gosil38 سرت سلامت❤️

@ehsan_inu درد و کوفتگی‌ موند ولی خدا رو شکر شکستگی‌ نبود. فدااات♥️

پشت اسنپ موتور بودم تاکسی چنان کوبید بهمون که در لحظه از شدت درد پلاتین رو تو زانوم دیدم. تلخ‌ترش این بود که راننده تاکسی وقتی پیاده شد وضع من رو دید از ترسش فرار کرد. رفتیم بیمارستان و خدا رو شکر به خیر گذشت. چه شهر نامردی، چه چشم‌های بخیل و حسودی. مادر، خودت مراقب پسرت باش. 🪬

برای امروز، به مناسبت فوتبال، می‌خوام چیزکیک درست کنم؛ در واقع به مناسبت چیزکیک، می‌خوام فوتبال ببینم.

@erochodar تولدت مبارک 🍻

بعد بیست روز یه عکس جا مانده از تولدم استوری کردم، آدمها دوباره اومدن تبریک گفتن منم روم نمیشه بگم همینجوری استوری کردم پس نقش رو ادامه داده و با خوشرویی دونه دونه تبریکها رو جواب میدم.

فیلم کوتاه «عنوان مجموعه: لاک‌پشت» از جشنواره Fuse Film Festival موفق به دریافت جایزه «Best Visual Experience» شد. این ششمین جایزه‌ی این فیلم می‌شه و راستش نهایتاً یک روز براش شادی می‌کنم. برای همین تصمیم گرفتم عنوان فیلم جایزه رو بگیره و برای خودش سال‌ها شادی کنه.

😼

@shadankouhkan آخجون

از عجایب

دیوان بر شانهٔ او بوسه زنید؛ جوان‌ها پخته خواهند شد. ویدئو آرت «آشپز» (ترجمه‌ای از «ضحاک») ویدئو آرتیست: احسان معجونی نسخهٔ کامل ویدئو در یوتیوب. youtu.be/WwMCkZK8zAs?si…

(جای خالی) تمام آن شکوفه‌هایی که در بدنم کاشتی بذر جوانی بی‌حاصلم شد.

کلمه‌ها جراحت‌اند، وقتی زبان زخم باشد.

در وطنم جسدم؛ ایستاده دراز کشیده‌ام.

@milademadi13 اطلاع می‌دم.

@ehsan_majouni برا من که بورینگ تر شد

همبرگرم از وسط جدا شد و مجبور شدم هنگام پخت با روغن جوشش بدم، این اولین پیوند موفق برگر حساب می‌شه.

دیشب در ابتدای اجرا (باغ عدن) برق رفت. همه ما در تاریکی فرو‌ رفتیم. برای من مهم‌ترین لحظه نمایش بود؛ زمانی که “همه” در سالن تصمیم گرفتیم در تاریکی‌ ادامه ندهیم.

@ooshan3 زود بیاین✨🪻

کی بریم؟!

“باغ عدن” (اجرای محدود) «تماشاخانه ایرانشهر/ سالن استاد سمندریان» تیر و مرداد ۱۴۰۴ خرید بلیت از سایت تیوال

ما اتفاق‌هایی رو توی زندگی تجربه کردیم که هرکدوم به تنهایی برای یک زندگی کافی بود.

در نزدیکی خانه‌ام هزاران دود بلند می‌شود. فرقی بین من و همسایه نیست. روحم بیدار اما بدنم جنازه است. ما هیچ‌گاه زندگی‌ راحتی نداشتیم اما بسیار راحت می‌میریم. تهران/ خرداد ۱۴۰۴

صدای تپش‌های قلب ما رو می‌شنوید؟! ترس نیست، آخرین اشتیاق ما برای زندگیه که هر لحظه کشته می‌شه.