Ekmel Gecer اكمل

Neden mi yazıyor insan? el-cevap: “Hepimiz sıradan insanlarız. Sekreter, ev hanımı ya da öğrenci… Hepimiz kendi sınırlı imkânlarımızla karanlık bir odada ufacık bir ışık yakabiliriz.’’ Umarım yapıp-ettiklerimiz, yazdıklarımız ve sözlerimiz o ufacık ışığa katkı sunar.

@mahmuthakin @Islamratbrd Maşallah :) Ne güzel olmuş.

İskoçya eski başbakanı Humza Yousaf ile Almanya'da Islamrat SES Academy'nin "Identity, Responsibility and Participation: Young Muslims in Europe" programında bir araya geldik. İskoçya'daki aktif siyaset tecrübesini paylaştı. Çok istifade ettiğimiz bir program oldu @Islamratbrd

Enstitümüz öğretim üyelerinden Dr. Fatıma Tuba Yaylacı’nın “Erken Dönemde Ebeveyn Duyarlılığı ve Birlikte Gelişen Duygu ve Davranış Sorunları” başlıklı kitap bölümü yayımlandı. Kitabın alana değerli katkılar sunmasını diliyoruz.👇🏻 kapiyayinlari.com/kitap-detay.ph…

Psikoloji alanına ve ilim dünyasına böyle kapsamlı ve özgün bir kaynak kazandırmış olmaktan büyük bir mutluluk ve gurur duyuyoruz. Kitabımız @kapiyayinlari ndan çıktı ve şu an online platformlardan ve tüm kitapçılardan temin edilebilir.

Koşun efendim koşun. 🙂🏃🏼 “Aile Psikolojisi: Kuram, Uygulama ve Güncel Yaklaşımlar” kitabımız çıktı. Alanında birbirinden kıymetli hocalarımızın katkılarıyla hazırlanan bu eser, aileyi kuramsal temellerden güncel toplumsal meselelere uzanan geniş bir perspektifte ele alıyor.

Valla @gencdergi yılların tecrübesi. Her sayıda harika başlıklara değiniyorlar. Öyle değil mi ama? “Teknolojiyi nasıl ve ne kadar kullanacığız?” sorusununun cevabı “öz-farkındalıkla” verilebilir. Kendimizi bilirsek sınırlarımızı da biliriz. Yani illa Yunus Emre, illa HU. 🙂

Yapay zekâ modellerinin henüz psikoterapi için yeterli olmadığı ortaya çıktı: Kültürel bağlamı yok sayıyor, sahte empati kuruyor, kriz anında hastayı terk ediyor, sağlıksız inançları pekiştiriyor, Batılı kalıplara uymanız için sizi kendi değerlerinize yabancılaştırıyor.

İslam dünyasında bilimin gerilemesinin nedeni dini değil, siyasi: Siyasi güç kazanan dini liderler, otoritelerini sarsabilecek yenilikçi keşifler yerine şerh ve yorum temelli eserleri teşvik etti.

For decades, peer review has been treated as the gold standard of scientific validation. Yet many scientists know the reality: the system is far from perfect. Peer review is broken and sometimes even corrupted. The process can be slow, inconsistent, and vulnerable to bias. Reviewers are sometimes asked to judge work outside their true expertise. In other cases, they may be evaluating ideas that challenge the very paradigm in which they were trained. And occasionally, reviewers are simply competitors. Ironically, the most prestigious journals can also be the most conservative. Truly new ideas are often met with skepticism, while safer work that fits the current narrative moves more easily through the system. Increasingly, papers are judged less by the originality of the idea and more by the volume of data, the sophistication of statistics, and the beauty of the figures. Science risks becoming data-rich but idea-poor. But there is an important reality to remember: journals do not ultimately decide the impact of scientific work. Impact is decided later, by the community. By the scientists who read it, test it, debate it, and cite it. In the end, citations and ideas determine the legacy of a paper, not the impact factor of the journal that first published it. Science has always advanced by questioning assumptions. Perhaps it is time we also question the system that filters scientific ideas.

Komplo teorileri ve psikolojik nedenlerini araştırdığımız şu çalışmaya desteklerinizi rica ederim. Doldursanız ve etrafa yaysanız ne iyi olur. docs.google.com/forms/d/e/1FAI…

Ünlü bir sinir bilimci var: Robert Sapolsky. “Zebralar Neden Ülser Olmaz?” adlı kitabında tam da taşı gediğine koyuyor. Doğada bir zebra düşün. Bir aslan tarafından kovalandığında inanılmaz bir stres yaşar. Kalp atışı hızlanır, kortizol yükselir, beden alarma geçer. Ama bu kriz kısa vadelidir. Ya kaçıp kurtulur ya da ölür. Eğer kurtulursa birkaç dakika sonra yeniden otlamaya başlar. Aslan da bir sonraki hafta ne yapacağını düşünmez. Emeklilik fonunu hesaplamaz. Sosyal statüsünü sorgulamaz. Modern insana geldiğimizde işler değişir. Fiziksel bir tehdit olmadan, sadece düşünce gücümüzle geçmişi ve geleceği şimdiye taşıyarak bedenimizi sürekli alarm halinde tutmayı başardık. Bravo bize. İşte insan stresini hayvanlardan ayıran temel fark burada başlıyor: bilinç. Bu noktada bir başka önemli isim devreye giriyor: Antonio Damasio. “The Feeling of What Happens” kitabında çok net bir ayrım yapıyor. Diyor ki: Duygular (emotions) biyolojik ve bedensel tepkilerdir. Hisler (feelings) ise bu tepkilerin zihinsel deneyimleridir ve bilinç gerektirir. Yani korku bir duygudur. Ama “ya tekrar olursa?” diye zihinde dönen endişe bir histir. Zebra aslanı gördüğünde korku yaşar. Aslan gittikten sonra korku biter. Ama insan… O aslan gittikten sonra da zihninde yaşamaya devam eder. “Ya yarın yine gelirse?” “Ya bir dahaki sefere kaçamazsam?” “Ya herkes benim zayıf olduğumu anlarsa?” Biz duyguyu zamana yayarız. Tehdidi zihinsel olarak üretiriz. Henüz olmamış olana karşı bedenimizi savaşa sokarız. Literatürde buna “öngörüsel endişe” denir. Yani ortada gerçek bir aslan yoktur. Ama beden yine de koşuyormuş gibi yaşar. Sorun stres değil. Sürekli açık kalan alarmdır. Ve modern insanın en büyük paradoksu şudur: Zekâ sayesinde geleceği planlayabiliyoruz. Ama aynı zekâ yüzünden hiç gelmemiş tehditler için bugünümüzü yakıyoruz. @pelindilaraclk 'dan alıntıdır.

Düşük özsaygı, depresyonun en önemli tetikleyicilerindendir. Bu yüzden özsaygıyı güçlendirmek, depresyonu önlemede en etkili yollardan biri olabilir. Öneri: gelişim sağlayabileceğin bir alanda küçük hedefler belirleyerek ilerlemek.

Söz orucu da tutmalı insan, bakış orucu, öfke orucu, gürültü orucu, dedikodu orucu. Ekran orucu. Ben orucu.Kulaktan ve gözden her şey girmemeli, ağız boş lakırdıya ve kötü söze kapanmalı. Dürtülerin şaha kaldırıldığı bir çağda, duyunun terbiyesi. Bunun için eşsiz bir aydayız.

“Vakit geçer. Mevsimler geçer. Hayat gailesi ve dahi zaman bize en büyük hakikati unutturur. ‘İnsan’ dediğin ‘inna lillah’tan (إنا لله) başlayıp ‘inna ileyhi raciun’a (أنا إليه راجعون) giden aciz bir yolcudur.”

Neden şükretmeye odaklanmak daha iyidir? Yeni araştırmalar, sürekli şikayet etmenin sadece çevrenizdekileri rahatsız etmekle kalmadığını, aynı zamanda beyninizi de zayıflatabileceğini ortaya koyuyor. Herhangi bir soruna odaklandığınızda, vücudunuz kortizol gibi stres hormonları salgılar; bu hormonlar sinir fonksiyonlarını bozarak beynin uyum sağlama ve öğrenme yeteneğini azaltır. Etkisi sadece zihinsel değil. Yüksek kortizol seviyeleri hafızayı, karar verme yeteneğini ve problem çözme becerilerini de bozabilir. Zamanla, olumsuzluk alışkanlığı beyninizi daha az dirençli hale getirebilir, duygusal düzenlemeyi ve genel bilişsel performansı etkileyebilir. Esasen, ne kadar çok şikayet ederseniz, beyninizin zorluklarla etkili bir şekilde başa çıkması o kadar zorlaşır. Odak noktanızı sorunlardan çözümlere kaydırmak sadece iyi bir tavsiye değil, aynı zamanda bilimsel olarak da destekleniyor. Şükran duyma, olumlu düşünme ve yapıcı problem çözme pratiği, stres hormonlarını düşürebilir, sinir yollarını güçlendirebilir ve beyninizin yaşam boyunca çevik ve uyarlanabilir kalmasına yardımcı olabilir.

Yarın, kendi okulumda lise yıllarımı ve bugünü anlatacağım. Gelirseniz hasbıhal eder; belki birlikte umut ve aydınlık biriktiririz.

Tüm halkımız davetlidir. @ekmelgecer

@rifatablay Maşallah üstat. Cenette yankılansın sesiniz

Pakistan’ın Karaçi vilayetinde, bin öğrencisi bulunan Beytü’s-Selam Medresesinin hocaları ve talebelerine Kur’an ziyafeti sunmak nasip oldu, elhamdülillah. Medrese, Pakistan genelinde 500 şube ve 40 bin öğrenci ile Diyobendî geleneğe göre eğitim vermektedir.

KYGM 10. Tematik Kış Kampları kapsamında ev sahipliğini yaptığımız Sosyal Psikoloji Kampı, Prof. Dr. Ekmel Geçer’in “Anlam ve Pozitif Psikoloji” başlıklı konuşmalarıyla gerçekleştirildi. #KYGMKışKampları #GSBHepYanında #TematikKışKampları 📍Tuşba | Amine Hatun Öğrenci Yurdu

10.000'den fazla kişinin telefonlarındaki hareket verileri analiz edildi. Sonuçlar çok net: insanlar ne zaman daha fazla hareket etse (⚠ayakta durmak bile⚠), tam o anlarda kendilerini daha mutlu hissediyorlar. Kısacası, küçük bir hareket bile modunuzu anında yükseltebilir.

Z KUŞAĞININ KRİZİNİ ANLAMAK Jonathan Haidt'ın "Endişeli Nesil" adlı kitabı, gençlerin ruh sağlığındaki çöküşün nedenini net bir şekilde ortaya koyuyor. Sonuç rahatsız edici. 2010'dan itibaren çocukluk oyun alanlarından ekranlara kaydı ve bu değişim telafisi zor hasarlar yarattı. 2015'te gençlerin dörtte biri sürekli çevrimiçiydi. 2022'de bu oran %46'ya çıktı. Aynı dönemde depresyon ve anksiyete vakaları patlama yaptı. Tesadüf değil. En ağır bedeli kızlar ödüyor. Instagram ve TikTok'un görsel dünyasında sürekli karşılaştırma, beraberinde anoreksiya ve cinsiyet disforisi getiriyor. Alexis'in hikayesi tipik. 10 yaşında masum bir iPad kullanıcısı, 11 yaşında sahte Instagram hesabı, kısa süre sonra hastaneye kaldırılma. Erkekler farklı şekilde etkileniyor. Video oyunları ve sınırsız pornografi erişimi, gerçek hayattan kopuşa yol açıyor. Japonya'da "hikikomori" fenomeni artık küresel bir sorun. Gençler odalarına kapanıyor, sadece sanal dünyada var oluyor. Dört temel hasar var: Sosyal yoksunluk (gerçek arkadaşlarla geçirilen süre yarı yarıya düştü) Uyku eksikliği Sürekli dikkat dağınıklığı Dopamin bağımlılığı Haidt teknoloji karşıtı değil. Çözümü de net! 14 yaşına kadar akıllı telefon yasak, 16 yaşına kadar sosyal medya yasak, okullarda cep telefonu yasak, daha fazla serbest oyun. Radikal mi? Belki. Ama çocukluğun sürgün edilmesinden daha mı radikal? Umut var mı? Haidt evet diyor. Bu reformlar topluca uygulanırsa, iki yıl içinde iyileşme görülebilir. Ama acele etmek gerek. Yapay zeka sanal dünyayı daha da çekici hale getirmek üzere. Bir nesil gerçek dünyadan sürgün edildi. Onları Dünya'ya geri getirme zamanı.