elinin.körü

Annem ben sensiz gerçekten çok yoruldum … keşke böyle sarılabilsem keşke …

Artık bir önemi yok, balkonda otururken fark ettim.

Bazen gitmek , kalmaktan daha saygındır.

Ölüm sana sıradan bir günde, yarım kalmış planlarının ortasında gelecek ve dünya sensiz de yoluna devam edecek.

"sığamıyorum, taşamıyorum, gidemiyorum, kalamıyorum, ne oradayım ne burada, ne bir şeyim ne öbürü…"

“Oldukları gibi kabul et; ama oldukları yerde kalsınlar.”

Sesini duyunca titreyen kalbim şahittir ki sen bana çok haksızlık ettin

Kalbim temiz.

“Yazık, kör bahçıvanın bahçesinde açan goncaya.”

Uykusuzsun, kırgınsın. İnandığın her şey, çok incitmiş seni. Bir son istiyorsun, huzur bulacağın bir son.

Nasıl bir his biliyor musun, oda geniş ama sığamıyorsun, bak kapı orada ama çıkamıyorsun, pencere açık ama nefes alamıyorsun, bir şeyler düğüm düğüm dizilmiş boğazına ama ne yutabiliyorsun ne de atabiliyorsun.

“Yanlış kişiyi doğru duygularla sevmenin bedelini hem kalp hem de güven ağır öder.”

Zülfü Livaneli’nin de dediği gibi.. Durduk yere kendimi çok hüzünlü ve kırgın hissediyorum. Kim bilir hangi birikmiş olayların ruhuma yansıması bu.

odama sığamadım, geceleri uyuyamadım; bazen nefes bile alamadım. yediğim yemek karnımı da doyurmadı. sebebi neydi, biliyor musunuz? iliklerime kadar acıyla doluydum. bir insan acıdan ağlayamaz hâle gelir mi? gelir.. ben geldim.