elsewhere.

⠀ It's an unexceptional, ordinary night Dance with the noise, the sparkle, and you ⠀

Forever traumatised by realizing that no amount of love can change someone who finds losing you easier than facing their own behavior.

เป็นฉากจากหนังเรื่องนี้ที่จำได้แม่นที่สุด เพราะบีบคั้นอารมณ์มากกก เป็นฉากที่ฌอน (นักจิตบำบัดรับบทโดย Robin Williams) พูดกับวิล (รับบทโดย Matt Damon) ด้วยประโยคเดิมซ้ำ ๆ เป็น 10 รอบว่า "It's not your fault." ตอนแรกวิลตอบกลับไปว่า "Yeah, I know" แต่นั่นคือการรับรู้แค่ในเชิงตรรกะ (เขารู้ดีด้วยตรรกะว่าเด็กไม่ควรถูกทำร้าย เล่านิดนึงว่าวิลเป็นเด็กกำพร้าที่เป็นเหยื่อของ child abuse จากครอบครัวอุปถัมภ์ค่ะ) วิลใช้สติปัญญาเป็นเกราะป้องกัน ใช้ "ความรู้" มาเป็นกำแพงไม่ให้ "ความรู้สึก" ที่เจ็บปวดไหลเข้ามา พยายามตัดขาดความรู้สึกเจ็บปวดออกไป ในทางอารมณ์วิลไม่เคยรู้สึกจริงๆว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาไม่ใช่ความผิดของเขาเลย ลึก ๆ เขายังเชื่อว่าที่เขาถูกกระทำแบบนี้เพราะตัวเองไม่ดี ไร้ค่า ไม่คู่ควร ใช้กลไกการโทษตัวเอง เด็กที่ถูกทำร้ายมักจะสร้างกลไก Self-blame ขึ้นมา เพราะการเชื่อว่า "เป็นความผิดของฉันเอง" ยังทำให้รู้สึกว่ามีอำนาจควบคุม (ถ้าฉันทำตัวดีขึ้น พ่อจะไม่ตี) ซึ่งมันน่ากลัวน้อยกว่าการยอมรับว่า "โลกนี้โหดร้ายและฉันทำอะไรไม่ได้เลย" การที่ฌอนยืนหยัดที่จะพูดประโยคนั้นซ้ำๆ แม้วิลจะเริ่มมีท่าทีโมโหหรือผลักไส คือการแสดงให้เห็นว่าเขาสามารถรองรับอารมณ์ที่รุนแรงของวิลได้โดยไม่เดินหนี นี่คือพื้นที่ปลอดภัยของคุณ และการที่ฌอนก็เคยผ่านประสบการณ์เลวร้ายมาเหมือนกัน คำพูดของเขาจึงมีน้ำหนักและเป็นการบอกวิลว่า "ฉันเห็นความเจ็บปวดที่แท้จริงของคุณ และคุณไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว" เมื่อเกราะป้องกันพังทลายลงวิลก็ระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างรุนแรง ร้องไห้เหมือนเด็กน้อยคนหนึ่ง (อาการ Breakdown) และนี่คือจุดเริ่มต้นของการเยียวยา เพราะความเจ็บปวดที่ถูกแช่แข็งไว้ภายใต้ท่าทีแข็งกร้าวได้ถูกละลายออก การกอดกันในฉากนี้คือการเติมเต็มที่ขาดหายไปในวัยเด็ก 😭😭😭

งานทับจนจะตาย

แฟนไม่ชอบเดินห้าง แต่เราทั้งคู่ได้ไปห้างทุกอาทิตย์เพราะเขารู้ว่าเราชอบไปเซ็นลาดมาก แฟนขับรถพาไปตลาดนัดศิลปะกุ๊กกิ๊กไม่รู้กี่ที่ต่อกี่ที่ ทั้งที่ไม่มีของที่เขาจะเลือกซื้อได้เลยสักอย่าง แต่เราได้ไปเพราะเขารู้ว่าเราอยากไป และเขาอยากพาไป มันไม่ต้องเหมือนกันทุกเรื่องก็ได้นะ ไม่ต้องชอบอะไรที่คล้องจองกันเลยก็ได้ แค่เข้าใจในความต่างและยอมรับได้ มันก็แค่เรื่องของการอยากพาไป แม้ไม่ได้อยากไป แต่เพราะอีกคนจะมีความสุขถ้าได้ไป แฟนอ่านหนังสือคนละแบบกับเรา เราฟังเพลงคนละแนวกับแฟน และไม่มีใครอยากให้ใครต้องทิ้งความชอบของตัวเองเพื่อที่จะมาอยู่ด้วยกันได้ ไม่จำเป็นต้องฝืนทำตัวเจ๋งๆเพื่อที่จะทำให้ประทับใจ เพราะเขาชอบเราแม้ในเรื่องที่เราธรรมดา ที่สุดแล้วชีวิตก็เหมือนการวิ่งตามหาคู่หูที่ยังไม่เคยพบ จากนั้นก็กลายเป็น life partner แล้วก็ลงเอยในแบบใดแบบหนึ่งที่เป็นสุข คนที่ไม่เชื่อในความรักอีกแล้ว อาจเป็นคนเดียวกับคนที่รอคอยให้รักหาพบที่สุด แล้วก็ถูกหาพบในวันธรรมดาที่ไม่ได้คาดหวังอะไรนอกจากบทสนทนาดีๆ ใครจะไปรู้ว่าจากนั้นมา เราจะได้พูดคุยและตกลงเป็นคู่คิดให้กันชั่วชีวิต มันเป็นแค่วันธรรมดาวันนึง ในบ่ายที่ไม่ร้อนจนเกินไป และดีที่ฝนไม่เทลงมา

If a relationship can be ruined by simply having a conversation about your emotions, standards, or expectations, then it was never a relationship worth being in

สิ่งที่เกลียดที่สุดคือการรบกวน/ไม่ให้เกียรติเวลาของคนอื่น เช่น การโทรคุยเรื่องงานที่ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายในวันหยุด ด้วยเหตุผล “เดี๋ยวลืม” เห็นแก่ตัวมาก กลัวตัวเองลืมแต่ไม่กลัวคนอื่นเสียเวลา ไม่นับรวมไปถึงการผิดเวลานัด หรือผิดนัดเลย คนรอก็รอไป แล้วคิดว่าตัวเองเป็นใคร??

i think a lot of emotionally aware people become quiet because they’re tired of communicating gently just to still be misunderstood

Gaslighting is when someone repeatedly triggers your nervous system and damages your mental health. They provoke you, then play the victim, and blame you when you react to their toxic behaviour—yet they'll never accept accountability or discuss their disrespect that triggered you

Sleeping together is Not love. Talking 24/7 is NOT love. Laying up is NOT love. Going on dates is NOT love. Love is someone seeing the absolute worst side of you & still loving you the same. It's someone making stuff happen for you when you can't. It's someone holding you & calming you down while you're pouring your eyes out. It's someone voicing all the good things about you when all you see is bad. It's someone making sure you're okay, someone praying for you every day & night. It's someone that makes you laugh/ smile when you feel down.

เป็นกระต่ายขี่ไม้กวาดดดดด ไหนใครได้ตัวไหนมั่ง น้อน ๆ นุ่มฟูหลายตัวเลย 🔗 share.google/d6nv5XQ17ec4Nx…

Everytime someone speak japanese to me: "Gomen, nihongo wo bu zhi dao"

แล้วซาวด์เป็นเสียงบทสวด เปิดมาเจอเม้นนี้อีกขำจะบ้า 5555555555555555

ยืนยันว่าการมี empathy มันสำคัญจริงๆนะ มันไม่ใช่เรื่องที่สอนกันได้ด้วย ยิ่งถ้าบางคนยังเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล พูดไม่ดี ไม่คิดถึงใจคนอื่น มีคนถือหาง มั่นหน้าในตัวเอง ก็ยากที่จะมี empathy ได้ ไม่แปลกที่คนจะเกลียด

เห็นมาสองรอบ แล้วอดไม่ได้ อยากกินแต่ร้านอยู่เกาหลี เลยไปนั่งหาสูตรจากทั้งเชฟมิชลิน และดูส่วนประกอบในรูป จนออกมาเป็นจานนี้ รวมๆเป็นพาสต้าที่ทำง่าย แค่อาศัยใช้ของดี กับเทคนิคการคุมอุณหภูมิ กับ จังหวะใส่เนยและชีส เป็นหลัก เลยมาแจกสูตรคับ วัตถุดิบ 1 เสิร์ฟ -เส้นพาสต้า 80–100 กรัม -เนยจืด 30 กรัม (แบ่งไว้ก่อน 15 + 15) -Parmigiano Reggiano แบบบ่ม 18 เดือน แนะนำ 30 กรัม ถ้าชอบชีสแนะนำ 50 กรัม นำมาขูดละเอียด -เลมอน 1/2 ลูก -Sun-dried Tomatoes 3–4 ชิ้น หั่นราวๆ 1-2 เซน ถ้าชอบกิน หั่นยาวได้ ตามสะดวก -น้ำมันจากโหลมะเขือเทศ 1 ช้อนชา -น้ำต้มเส้น 1 ทัพพี -พริกไทยกัมปอตแดง ตัวนี้จะไปกับผลไม้ วิธีทำ - ต้มเส้น ในน้ำเดือด ใส่เกลือลงไปให้เค็มแบบน้ำทะเล - ตั้งกระทะไฟอ่อน ใส่เนยก้อนแรก แล้วผัด Sun-dried Tomatoes ไปกับเนย ให้ความร้อนดึงกลิ่นหวานและอูมามิออกมา ตามด้วยผิวเลมอนขูดเล็กน้อย เติมน้ำต้มเส้นอีกเล็กน้อย และเคี่ยวจนเนยกับแป้งในน้ำต้มเส้นรวมตัวเป็นซอสขุ่นๆ -ปิดไฟ แล้วใส่ ชีสที่เราขูดไว้ เนยเย็นก้อนที่สอง น้ำเลมอน ตามชอบ ชอบเปรี้ยวจัดใส่เยอะ แต่ ช้อนโต๊ะก็ชัดเเล้ว น้ำมันจากโหลมะเขือเทศ - จากนั้นคลุกเร็วๆ จนซอสกลายเป็นครีมเงาเคลือบเส้น จัดใส่จาน ขูดชีส ขูดเปชือกเลมอน บดพริกไทยลงไปเพิ่ม เสร็จ รีวิวรสชาติ 👏✨ ทานเลมอนช่วยตัดความมัน หอมสะอาดทั้งๆที่เป็นจานที่มีไขมันครีม มีสัมผัสที่สากชีสเบาๆ นุ่มเส้น ลื่นคอ แป๊ปๆหมดจาน 😭 ส่วน Sun-dried Tomatoes เราใส่ตามร้านที่เกาหลี เอ้อ คนคิดเก่งอ่ะเพราะมันจะให้ความหวานเข้มๆ แบบ concentrated tomato เลยมีทั้งสดชื่น นัว และลึกในคำเดียว รสชาติ Complex ขึ้นมาก ถ้าใครไม่ใสก็ได้ ไม่ติด ส่วนเทคนิค ใส่เนยเย็นตอนปิดไฟ ช่วยให้ซอสเงา เนียน และเกาะเส้นสวยกว่าใส่ทีเดียวหมด ส่วสเหลือเราไม่ใส่เลยเพราะชีสกับมะเขือและน้ำต้มเส้น จะเค็มอยู่แล้ว สำคัญมากๆคือชีส เลือกให้เหมาะที่สุด บ่ม 12 เดือนกับ 18 เดือน ให้กลิ่นต่างกันมากกก ส่วนต้นทุน วัตถุดิบที่ผมซื้อมา ประมาณ 2,000 บาท หาร 1 เสริฟ ต้นทุนอยู่ที่ 280 บาท ถ้าใช้ชีสถูกๆ พริกไทยทั่วไป เส้นพาสต้าถูกๆ ไม่ใส่มะเขือเทศ เนยเบลนราคาถูกลง น่าจะลดต้นทุนได้อีก ลองดูคับ ตอนนี้ผมไปทำอีกจานแบบใส่ไวน์ขาวแปป 😋

คนไปไหนก็บอกนี่น่ารักจัง เหมือนเขาไม่อยากให้เรากังวล เหมือนเขาไม่อยากให้เราสงสัย เหมือนเขากำลังแคร์เรามาก ๆ เหมือนเขากำลังรักและต้องการเราจริง ๆ มันไม่ใช่ว่าเราหวงเวลาอะไรเขาหรอก แต่เราแค่อยากรู้ว่าเขาอยู่ไหน ทำอะไรอยู่แบบที่คนรักเขาทำกันแค่นั้นเอง

만상집긁어왔는데 너모이뿌다

Tag someone who should be prescribed these.

กายพร้อม ใจพร้อม เรานอนต่อ ___________________ Cr. Gudetama #กว่าจะถึงออฟฟิศ