Fadime Zengin

Meyletme gönül, sınanırsın.

14 Şubatta nişanlanmak… bir tık üstü gelemez ya (her like bacıma bir Maşallah)

-heves ettim gölgemi enginde yatan o berrak sayfada gezindirsem diye

Ben dağınık bir cümle iken Kalktım sana şiir oldum.

Ve eşyaya mana yüklemek, belki de yüce bir manayı küçük bir kalıba sokmaktır. Oysa bizim mana dediğimiz şey, yalnızca tecelliyi sezmekten ibaret. Zaten bu yüzden herkesin eşyaya yüklediği hakikat başka görünür; çünkü herkes manaya kendi idrak sınırından bakar.

“Şey”lerin anlamını yaratan Allah’tır, ama o anlamı yoğunlaştıran; çoğaltan, büyüten insandır. Ve belki de insanın en büyük yanılgısı, anlamın sahibini unutması, manayı kendine ait sanmasıdır.

şimdi nasıl anlatayım, varlığının bile benim de bu dünyada yurdum varmış dedirttiğini.

Kendisiyle tanışamadan imzalı kitabı buldu beni bir sahafın rafında.Hem de dağbaşı yalnızlığı çektiğim,taş duvarlara sitemler ettiğim ânda. Asıl şaşırdığım nokta,imzaladığı kitabı hiçbir isme ithaf etmemiş.Sanki en başından beri beni bekliyormuş gibi,kitabın sahibi benmişim gibi.

Ben, Yavuz Bülent Bâkiler’in Şaşırdım Kaldım İşte şiirini okurken “Kaç defa çıkıp gittim buralardan yeminle Ama her defasında geri döndüm seninle” dizesinde yanağına süzülen iki damla gözyaşıyım.

"Kaç defa çıkıp gittim buralardan yeminle, Ama her defasında geri döndüm seninle." Yavuz Bülent Bakiler vefat etti. Onu şiirleriyle hatırlayacağız.

@semanur_ckrmn Yavuz Bülent Bâkiler🥹🥹🫂🫂

—güneş ışığının denize düştüğü bir tablo misali.

Senden daha yakın bir sen var içimde

Hiçbirimiz gamdan âzade değiliz...

Sanki bir zamanlar sevda mektubu okunmuş buralarda. Her çerçevenin içinde zamanın parmak izleriyle buğulanmış titrek suretler... Ve eski bir pikap döndürüyordu plağı. Hoparlörlerinden, Edith Piaf’ın sesi sızıyordu usulca: “La vie en rose…”

Loş ışık, vitrindeki mahzun gramofon, küçük bir masa.Üzerinde dantelli bir örtü, kenarı hafif çatlamış bir fincan.Belki asırlık bir saat duruyordu karşımda, tik takları zamana değil, hatıralara işliyordu.Her tik, onunla geçirdiğim bir gün; her tak, göz göze gelişimizin bir anısı.

Bir akşam alacasıydı, içimi açtım sana.

Bir katreyim ama âlem var içimde...

📍Emirgan Hamid-i Evvel Camii

seyreylemek bir günün daha sıyrılışını

Cân bula cânânını, bayram o bayram ola..